×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

வஹாபி இஸ்லாம் தோற்றமும் வளர்ச்சியும் - 12

Sunday, 16 March 2014 00:00 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size
கொடூரன் கஜினி மகமுதுவின் வம்சம் 150 ஆண்டுகளுக்குக் கோலோச்சியது. ஆனால் அவனது மகன்களுக்கு இடையேயான சண்டையாலும் திறமையின்மையினாலும் மகமுது அமைத்த சாம்ராஜ்ஜியம் சரிந்து கொண்டே வந்தது. மகமுதுவுக்குப் பிறகு அவனது மகன் மொகம்மது அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டான். ஆனால் மற்றொரு மகன் மசூத் அவனைப் போரிட்டு வென்று குருடாக்கிக் கொன்றான். மசூதின் காலத்திலேயே காஸ்னவி வம்சத்தின் சரிவு தொடங்கிவிட்டது. துருக்கிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த செல்ஜுக் வம்சத்தினால் காஸ்னவி வம்சம் விரட்டியடிக்கப்பட்டது.
 
 
மகமுதுவின் ராஜ்ஜியம் இஸ்லாமிய அரசாக இருந்தாலும் இஸ்லாமிய சட்டம் மிக அதிகமாக மீறப்பட்டது. மது ஆறாகப் பெருக்கெடுத்து அரசவையில் ஓடியது. சுல்தான் போர்க்காலம் தவிர மற்ற காலங்களில் அதிகம் மது அருந்தினான். அதே பழக்கம் மகமுதுவின் மகன் மசூதுக்கும் இருந்தது.    
 
 
அபு அல் ஃபைசல் என்ற அரசவைக் குறிப்பெழுத்தர் எழுதி வைத்த குறிப்புகளில் சுல்தான் அரசவையின் விவாதங்கள் பலவற்றைத் தன் தோட்டத்தில் நடத்தியதும் விவாதம் முடியும் முன்பே மதுவில் மூழ்கியதும் குறித்த குறிப்புகள் உள்ளன. அவனது அமைச்சர்கள் பலரும் 5-6 கோப்பைகள் மது அருந்தியதுமே நினைவிழந்து போய்விட சுல்தானின் தோழனும் அமைச்சருமான க்வாஜா அப்துல் ரஜாக் 18 கோப்பைகள் அருந்தியபின் இனியும் அருந்தினால் தன் கட்டுப்பாடும் சுல்தானின் மரியாதையும் போகும் என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்து சென்றதாகவும், அதன்பின்னும் சுல்தான் மசூத் 25 கோப்பைகள் வரை மது அருந்திவிட்டு முகம், கை, கால்களைக் கழுவிக்கொண்டு பகல் நேரத்துத் தொழுகையில் ஈடுபட்டதாகவும் எழுதிவைத்துள்ளார்.
 
 
 
இப்படிப்பட்ட சுல்தானின் ஆளுநராக ஹிந்துஸ்தானத்துப் பகுதிகளை கவனித்துவந்த அரியாருக் என்பவன் குடிபோதையில் பல தவறுகளைச் செய்து அரசுக்கு களங்கம் விளைவிப்பதாக சுல்தானுக்குப் புகார்கள் வந்தன. குடிப்பதே இல்லை என்று சத்தியம் செய்த அரியாருக் கஜினி நகருக்கு வரவழைக்கப்பட்டான். அங்கே போதையில் அரசவைக்கு வந்த அவனைக் கொன்றனர் சுல்தானின் பாதுகாவலர்கள். பின்னர் அஹகது நியால்தகின் என்பவன் ஹிந்துஸ்தானத்து ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டான்.
 
 
 
இவன் மிகவும் மகமுதுவுடன் பல போர்களில் கலந்து கொண்டு கொள்ளைகளைப் பத்திரமாக கஜினி நகருக்கு கொண்டு வந்து சேர்த்தவன். இவனுக்குத் தன் முனைப்பு அதிகம். மகமுதுவைப் போலவே ஹிந்துஸ்தானத்தின் பிற பகுதிகள் மீது படையெடுத்துக் கொள்ளையடிப்பதை விரும்பினான். காசி உள்ளிட்ட நகரங்களைக் கொள்ளையடித்தான். ஆனால் சிறு படையுடன் சென்றதால் இவனால் கோவில்களைக் கொள்ளையிட முடியவில்லை, இரவில் புகுந்து வியாபாரிகளைக் கொள்ளையடித்துக் கொண்டு ஓடிவிடும் ஒரு படையாகவே இது இருந்தது. ஆனால் கொள்ளையில் பெரும் பங்கு சுல்தானுக்குப் போனதால் சுல்தான் இதைக் கண்டு கொள்ளவில்லை.
 
 
 
இதன் பிறகு நியால்தகின் தனக்கென்று, துருக்கிய அடிமைகள் கொண்ட ஒரு தனிப்படை வைத்துக் கொண்டான். மேலும் ஹிந்துஸ்தானத்தில் இருந்த காஸ்னவித் படைகள் நியால்தகினுக்கு ஆதரவாகத் திரும்பின. இதை அறிந்த சுல்தான் மசூதும் அவனது முதலமைச்சர் க்வாஜா மைமந்தியும் பலரையும் ஹிந்துஸ்தானத்துக்குச் சென்று நியால்தகினுக்குப் பாடம் புகட்டச் சொல்லிக் கேட்டனர். நியால்தகினின் போர்த்திறம் பற்றி அறிந்த இஸ்லாமியர் பலரும் மறுக்க அங்கே முடிதிருத்தும் வேலை செய்துவந்த ஹிந்து ஒருவரின் மகன் திலகன் என்பவன் தான் செல்வதாக முன்வந்தான்.
 
 
 
திலகன் போர்த்திறம் மிக்கவன். சிறந்த பேச்சாளன், பொய்களின் பிறப்பிடம் என்று இஸ்லாமியர்களால் வர்ணிக்கப்படும் காஷ்மீரத்து வித்யாபீடத்தில்* பாடம் பயின்றவன். அவன் அங்கே செல்ல ஒப்புக் கொண்டதற்கு நியால்தகின் காசி மீது படையெடுத்துச் சூறையாடியதும் ஒரு காரணம். திலகனுக்குத் தனிச் சின்னமும், இந்து முறைப்படி முரசு கொட்டிக் கொள்ளவும் சுல்தான் அனுமதியளித்தார். ஹிந்து முறைப்படியான பூஜைகளுக்கும் அவனுக்கு அனுமதி தரப்பட்டது. ஆனால் அனைத்தும் அவனது கூடாரத்துக்கு உள்ளேயே நடக்கவேண்டும். வெளியே பூஜைகளின் எந்தச் சுவடும் தெரியக்கூடாது என்று உத்தரவிடப்பட்டது.
 
 
 
*நாவிதனின் மகன் திலகன் காஷ்மீரத்து வித்யாபீடத்தில் கல்வி பயின்றவன் என்ற வரலாற்றுக்குறிப்பு பண்டைய பாரதத்தில் கல்வி சாதியின் அடிப்படையில் மறுக்கப்பட்டதில்லை என்று நிறுவுகிறது. இதன் மூலம் பல்வேறு பொய்கள் நம் பாரம்பரியத்தின் மீது திணிக்கப்பட்டு நம் முன்னோர் மீது நமக்கே வெறுப்பு வரும்படியாகப் ஒரு பொய்ப்பிரச்சாரம் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டிருப்பதைப் புரிந்து கொண்டு அதை முறியடிப்போம்.
 
 
 
இந்தத் திலகனின் தலைமையில் 1037ல் ஹிந்து அடிமைகளை அதிகம் கொண்ட படை ஹிந்துஸ்தானம் நோக்கிச் சென்றது. இந்நிலையில் செல்ஜிக்குகள் குறித்து ஒரு சிறு விவரக் குறிப்பைப் பார்த்துவிட்டு ஹிந்துஸ்தானத்துப் படையெடுப்பைத் தொடர்வோம்.
 
 
 
துக்ரில் பெக் என்பவன் 1016ல் சாமர்கண்ட் பகுதியில் ஒரு சிறு படைக்குத் தலைவன் ஆனான். இவர்கள் சார்ந்திருந்த காரா கான் வம்ச அரசு 1025ல் புகாரா போரில் கஜினி மகமுதுவால் மிக மோசமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டது. க்வாரசான் பகுதிக்கு விரட்டப்பட்டனர் துக்ரிலும் அவனது அண்ணன் சாக்ரியும். 1029ல் பாரசீகத்தின் நீஷாபுர்-மெர்வ் பகுதிகளை இருவரும் கைப்பற்றினர். இதன் பிறகு பல படையெடுப்புகளை நடத்தினர். காஸ்னவி அரசின் பல பகுதிகளைச் சூறையாடினர். செல்ஜுக் அரசனின் படைகள் காஸ்னவித் அரசின் மேற்குப் பகுதியில் கர்மான் பகுதியைக் கைப்பற்றியிருந்தன. அப்போரில் தோற்ற படைத் தளபதிகளை மசூத் ஒரு சிறையில் அடைத்து வைத்தான். ஆறு தளபதிகள் தங்கள் வாட்களால் குத்திக் கொண்டு மாண்டனர். பிறரை பொதுவில் வைத்துக் கொன்றான் மசூத்.
 
 
இந்நிலையில் 1037ல் திலகன் தலைமையிலான படை ஹிந்துஸ்தானத்தில் நியால்தகினைத் தோற்கடித்து விரட்டியடித்தது. கிழக்கே நோக்கி ஓடிய நியால்தகினை ஜாட்கள் பிடித்துச் சிரச்சேதம் செய்தனர். நியால்தகினின் தலையை 100000 வெள்ளிக் காசுகள் கொடுத்து வாங்கி மசூதிடம் அனுப்பினான் திலகன். மகிழ்ந்து போன மசூத் ஹிந்துஸ்தானத்துக்கு நேரில் சென்று திலகனைப் பாராட்ட வேண்டுமென்று கிளம்பினான். கர்மான் தோல்வியை அடுத்து செல்ஜுக்குகள் எந்நேரமும் மீண்டும் படையெடுக்கலாம் என்று அமைச்சர்களும் தளபதிகளும் எச்சரித்த போதும் கேட்காமல் கிளம்பினான் மசூத். தன் மகன் மௌதுத் என்பவனை ஆளுநராக நியமித்துவிட்டு க்வாஜா மைமந்தியை ஆட்சிப் பொறுப்பை நடத்துமாறு கூறிவிட்டுப் போனான்.
 
 
ஹன்சி கோட்டையைக் கைப்பற்றிக் கொண்டு திலகனையும் பாராட்டிவிட்டு வரக்கிளம்பிய மசூத் வழியில் நோய்வாய்ப்பட்டான். காபூலில் வைத்துப் போரில் வெல்லும் வரை குடியை நிறுத்தச் சத்தியம் செய்தான். ஹன்சி கோட்டையை முழுமையாகக் கைப்பற்றி அங்கே தன் ஆட்சியை நிறுவச் சென்ற மசூத் அந்தக் கோட்டையைக் கைப்பற்றி ஆண்கள் அனைவரையும் கொன்று பெண்களையும் செல்வத்தையும் கொள்ளையிட்டுத் தன்னுடன் கொண்டு சென்றான்.
 
 
இந்நிலையில் அமைச்சர்கள் எதிர்பார்த்தது போலவே செல்ஜுக்குகள் காஸ்னவி அரசின் மீது படையெடுத்து வென்று கஜினி நகரைச் சூறையாடினர். 1038ல் தன்னை க்வாராசான் பகுதியின் அரசனாகத் தன்னை அறிவித்துக் கொண்டான் துக்ரில் பெக். மகமுதுவிடம் தோற்றதற்குப் பழிவாங்கி காஸ்னவி வம்சத்தை அழிக்கக் காத்திருந்தனர் செல்ஜுக்குகள்.
 
 
மசூத் 1040ல் செல்ஜுக்குகளால் தன் அரசுக்கு வரும் ஆபத்தை உணர்ந்து துக்ரில் பெக் மீது படையெடுத்தான். மிக மோசமாகத் தோற்று லாகூருக்கு ஓடினான். ஆனால் அங்கே அவனது படைகளாலேயே அவமானப்படுத்தப்பட்டான். அவனது தளபதிகளே அவனைக் கொன்றனர். பின் அவனது மகன் மௌதுத் கஜினிக்குச் சென்று மொஹம்மதின் மகன்களை வென்று ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான். ஆனால் 9 ஆண்டுகள் நீடித்த அவனது ஆட்சியில் பெரிதாக ஏதும் நடக்கவில்லை.
 
 
 
அவனுக்குப் பிறகு இப்ராஹிம் என்ற மசூதின் மகன் ஆட்சிக்கு வந்தான். அவன் காலத்தில் செல்ஜுக்குகளுடன் சமாதானம் செய்துகொண்டான். ஆனாலும் அமைதி நீண்ட காலத்துக்கு நீடிக்கவில்லை. இவனது காலத்தில் ஹிந்துஸ்தானத்தின் மீது மீண்டும் மீண்டும் படையெடுப்புகள் நடத்தி செல்வம் கொள்ளையிடப்பட்டது. 1098ல் இவன் இறந்தான். அதன்பிறகு பல்வேறு மன்னர்கள் ஆண்டுவந்த போதும் 1115ல் மூன்றாம் மசூத் இறந்த பிறகு பஹரம் ஷா ஆட்சிக்கு வந்தான். அவனது ஆட்சியில் மகமுதுவுக்கு ஆதரவாக இருந்த கோர் மலைப்பகுதியின் படைத் தலைவர்களில் ஒருவனை பஹரம் ஷா கொன்றான். வெற்றி வீரன் மகமுதுவுக்குக் கட்டுப்பட்டு இருந்த கோர் வீரர்கள் பலவீனமனான அவனது வாரிசுகளுக்குக் கட்டுப்படவில்லை. 1148ல் கோர் வம்சத்து வீரர்கள் கஜினி மீது படையெடுத்து பஹரம் ஷாவை தோற்கடித்து விரட்டினர்.
 
 
 
அவன் பஞ்சாப் பகுதிக்கு ஓடிச் சென்று மீண்டும் அடுத்த ஆண்டு படையெடுத்து வந்து சூர் என்ற ராஜவம்சத்து இளவரசர்கள் இருவரைக் கொன்றான். இது கோரிக்களை மேலும் கோபப்படுத்தியது, 1155ல் அலாவுதீன் உசைன் என்பவன் படையெடுத்துக் கஜினி நகரைச் சூறையாடி பெண்களைக் கவர்ந்து தன் மலைநாட்டுக்கு அனுப்பினான். கோபம் அடங்காமல் 7 நாட்கள் கஜினி நகரை எரியூட்டினான். அரச வம்சத்தினரின் கல்லறைகள் தோண்டப்பட்டு எலும்புகள் நாய்களுக்குப் போடப்பட்டன. ஆனால் ஹிந்துஸ்தானத்தைக் கொள்ளையிட்டுக் கோவில்களில் விக்கிரகங்களை உடைத்து இஸ்லாமை நிலைநாட்டப் பாடுபட்ட மகமுதுவின் சமாதியை மட்டும் இவன் தொடவில்லை. இவனது வாரிசுகளில் ஒருவனே கோரி முகமது என்ற பெயரில் பாரதத்தின் மீது படையெடுத்துக் கொள்ளையடித்தான். அவன் குறித்துப் அடுத்தப்பகுதியில் பார்ப்போம்
 
Michael Mandelbaum, "Central Asia and the World", Council on Foreign Relations (May 1994)
 
Encyclopedia Iranica, "Ghaznavids", Edmund Bosworth, Online Edition 2007
 
C.E. Bosworth, The Ghaznavids:994–1040, (Edinburgh University Press, 1963)
 
Finbarr Barry Flood, Objects of Translation: Material Culture and Medieval "Hindu-Muslim" Encounter, (Princeton University Press, 2009).
 
History of India, in nine volumes, published 1906, Editor: A. V. Williams Jackson
 
http://persian.packhum.org/persian/main?url=pf%3Ffile%3D06901020%26ct%3D25
Read 5950 times
Rate this item
(1 Vote)
Last modified on Wednesday, 06 August 2014 10:13

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

1 comment

  • Comment Link Jaganathan G Friday, 31 October 2014 14:05 posted by Jaganathan G

    I wanr all the part

Leave a comment