×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

ஒவ்வொரு துகளும் ஒரு மஹாமேரு - 3

Sunday, 11 May 2014 00:00 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size

இந்த இந்தியத் திருக்கண்டத்தில், எங்களால் பதில் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு, மணல் கொள்ளை பற்றி அப்படியென்ன கேள்வி எழுப்பப் போகிறாய்? என மொணமொணப்பது காதில் விழுகிறது.


நாம் பேசிக்கொண்டிருந்த திருச்சியில், ஸ்ரீரங்கத்தின் கோயில் கட்டுமானம் மற்றும் அக்ரஹாரத்தின் வடிவமைப்பையே ஒர் உதாரணமாகக் கொள்வோம்.


மண் திட்டுகளால் மட்டுமே சூழப்பட்ட ஸ்ரீரங்கத்தில், இத்தனை மகத்தான கற்கோயில் ஏன், எங்ஙனம் கட்டினார்கள்? அக்ரஹாரத்தின் நெடுஞ்சுவர்களை ஏன் கற்களாலும், வீடுகளின் உள்ளே மூன்றுக்கும் மேற்பட்ட நிலைகளை செங்கற்களாலும்,கட்டி எத்தனையோ நூற்றாண்டுகள் நிலைத்திருக்க காரணம் என்ன? அவர்கள் நினைத்திருந்தால், கொள்ளிடத்தின் மணலை அள்ளிக் கட்டியிருக்கலாமே? அத்தனை மணற்பரப்பில் கொஞ்சம் மணலை ஒரு முறை பெருமாளுக்காக எடுத்தால், ஏன் எனக்கேட்க அந்தக் காலத்தில் பக்தியற்ற மக்கள் யார் இருந்தார்கள்? பதில் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டுமென்பதில்லை. கொஞ்சம் சிந்தித்து பதிலை ஒரு முழுமையான செயல் வடிவத்திற்குக் கொண்டு வாருங்கள்.


இன்னொரு கோயிலையும் உதாரணமாகக்கொள்வோம். இந்தக்கோயில் முழுக்க முழுக்க செங்கற்களால் மட்டுமே இரண்டாயிரத்து ஐநூறு வருடங்களுக்கும் முற்பட்டுக் கட்டப்பட்ட கட்டிடக்கலைக்கு ஓர் உதாரணம்.


சமீபத்தில் இருநூறு ஆண்டுகளுக்குள்ளான பராமரிப்பு இல்லாததினால் மட்டுமே மேல் கோபுரங்கள் குலைந்து, கீழ் அஸ்திவாரம் இன்னமும் அத்தனை உறுதியாய் உள்ள நிலை. ஆனால், இந்தக்கோயிலுக்கான கட்டுமானத்திற்கு இப்போது அள்ளப்படும் அளவு மணல் அள்ளப்பட்டதா, உபயோகப்பட்டதா என்பதே சந்தேகமாக இருக்குமளவுக்கு மண்சாந்து கூட்டி செங்கற்களுக்கு இடையே ஒரு மில்லி மீட்டருக்கும் குறைவாக பூசப்பட்டதாக கட்டிடக்கலை ஆய்வாளர் சத்திய மூர்த்தி அவர்கள் சொல்லுகிறார். இந்தக் கோயிலுக்கு நீங்கள் நேரே போவதற்கு முடியவில்லையெனில், வலை தளத்தில் கோயிலுக்கான விஷயங்களைக் காணலாம். ( www.vvvipfoundation.org )


இந்தக்கோயிலின் மறு நிர்மாணத்திலும், இத்தகைய தொழில் நுட்பத்தினையே கொள்ளப்போவதாக திரு. சத்திய மூர்த்தி அவர்கள் சொல்லுகின்றார்.


இந்த இரண்டு பழைமையான கோயில்களின் கட்டுமானத்தினை பார்க்கும் போது, இரண்டு விஷயங்கள் நமக்குத் தெளிவாகப் புலப்படுகிறது.

1. ஸ்ரீரங்கம் - ஒரு ஆற்றுத்தீவின் நடுவே பெருமாளுக்குக் கோயில் என்ற அழகியல் உணர்வில் மட்டும், மணலை அள்ளிக் கட்டிடம் கட்டவில்லை. மாறாக, சுற்றியுள்ள ஆற்றுப்படுகை மாசுபடாத அளவில், எங்கிருந்தோ கற்களைக் கொணர்ந்து கற்கோயிலாக கட்டியுள்ளனர். ஆற்றுப்படுகையின் புனிதத்தினை, ஆற்று நீர் அளவு குறையாத அளவில், நிலையுறுத்தி, கோயில் கட்டிடக்கலையின் நல்லுதாரணமாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

2. மற்றும் ஒர் உதாரணமாகச் சொல்லப்பட்ட வீற்றிருந்த பெருமாள் கோயிலின் மண் சாந்துக்கான பொருட்களில், ஆற்று மணலின் பயன்பாடு மிகக்குறைவே. பின், எதை வைத்துப்பூசினார்கள் என்கிறீர்களா?


சிமெண்ட் என்பதின் பயன்பாடு தேவையற்ற காலக்கட்டம் அது. வயல்வெளியின் புழுதி மண், ஆற்றின் வண்டல் மண், மற்றும் உணவுக்காகப் பயன்பட்ட சில தானிய மற்றும் மூலிகைகளின் அரைத்த கலவைதான், மிக மெல்லியதாக இரண்டு கற்களின் நடுவே பயன்படுத்தப்பட்டது. (பார்க்க: photo gallery – www.vvvipfoundation.org


இன்னமும் சொல்லப்போனால், உள்ளே அந்த தெய்வீகத்தின் சாந்நித்தியத்தினை நிலை நிறுத்திக்கொள்ளும் கருங்கற்களுக்கு ஏற்ற கலவையாக அது அமையப்பெற்றது. ஸ்ரீரங்க அக்ரஹார வீடுகளின் குளுமையில் தோய்ந்தவர்கள் இதனை ஒத்துக்கொள்வார்கள்.


எனவே, நமக்குத்தேவையான தொழில் நுட்பம் நமது பாரம்பர்யத்தில் இருந்தே வந்திருக்கிறது. நாம்தான், இப்போது தக்க வைத்துக்கொள்ளத் தவறிவிட்டோம்.

 

இன்றைய வேகமெடுக்கும் களவேலைக்கு இது சாத்தியமா என்றால், தொழில் நுட்பத்தினை மறுபடி ஆய்வுக்கு உட்படுத்தி, மறுவுருவெடுக்க சாத்தியமே என்கிறார்கள், தொல்லியலாளர்கள்.

 

இதனால், நாம் தெளிந்து தெரிந்து கொள்ளவேண்டியது, நம்முடைய பாரம்பரிய முறைகளின் அடிப்படையிலான தொழில் நுட்பங்களை மீட்டெடுப்பது என்பதே உண்மையாகும்.

 

நம்மை விடவும், வளர்ந்த நாடுகளில், நூற்றுக்கணக்கில் மாடிகளுடன் வணிக வளாகங்களுடன் கூடிய குடியிருப்புகள் எப்படி கட்டுகிறார்கள்? அவர்களின் தேவைக்கான மணல் கொள்ளையாகத்தான் எடுக்கப்படுகிறதா? என்றால் இல்லை என்றே பதில் வரும்.


இந்த நவீன யுகக்கட்டிடங்களை பார்ப்பவர்களுக்கு இந்த கட்டிடங்கள் மாதிரியான அளவுக்கட்டிடங்களை கட்டுவதனால்தான் இந்த பிரச்சினை என்ற முடிவுக்கு வருவார்கள். அம்மாதிரியான கட்டிடங்களைப் பொறுத்த வரையில், முப்பது சதவீதம் கண்ணாடிகளாலும், நாற்பது சதவீதம் மரத்தாலும், மீதம் முப்பது சதவீதம் மட்டுமே கான்க்ரீட்டினாலும் எழுப்பப்படுகிறது. அதுவும் கான்க்ரீட் பாளங்களையே பயன்படுத்துகிறார்கள். எனவே பலமாடிக் கட்டிடங்கள் கட்டுவது பிரச்சனையல்ல; எந்த விகிதத்தில் இடுபொருட்கள் பயன்படுகிறது என்பதே விஷயமாகிறது.


மணல் நதிகளிலிருந்து மட்டுமா கொள்ளை போகிறது? நதிகள் போய் கடலில் சேரும் முகத்துவாரங்களிலும், எத்தனையோ கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளாக கனிம வளப்பட்ட கடற்கரைகளிலுமல்லவா காணாமல் போகிறது?


எதற்காக இத்தனை மணல் கடற்கரையிலிருந்து அள்ளப்பட வேண்டும்? என்னென்ன உபயோகங்களுக்காக இந்த மணல் கொள்ளை? முன்பு வரலாற்றில் காணாத அளவுக்கு, வறண்டு போகுமளவுக்கு மணலை வாருவானேன்?


இது அறிவியல் தொழில் நுட்பம் சார்ந்த பிரச்சினை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். மண்ணின் கனிம வளங்களை எடுத்துப் பிரித்து, சிலிகா போன்ற கனிமங்களால், தொலை தொடர்பு, மரபு சாரா எரிசக்தி போன்ற பல விதமான உபயோகங்களுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

 

WORLD SAND MINING


மற்றைய நாடுகளில், எந்த அளவுக்கு இந்த விஷயம் பிரச்சினையாக பார்க்கப்படுகிறது? மணல் கொள்ளை போகாத நாடுகளே இல்லையா?

 

DISTILLED SAND


முன் சொன்ன இந்தோனேசியாவில் கூட, இந்த கடற்கரை கனிம மணல் ஏற்றுமதிக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால், அது தூத்துக்குடியில் நடக்கும் மணல் கொள்ளைபோன்றதல்ல; மணலிலினுள் காணும் கனிமம் பிரித்தெடுத்து ஏற்றுமதி ஆகிறது. மணல் மறுபடி எடுத்த இடத்தில் கொட்டப்படுகிறது.


கனிம வள மேம்பாட்டுக்கான ஆணையம் ஒன்று, மொத்த இந்தோனேசியாவின் மணல் கனிம வியாபாரத்தின் தன்மையை நிர்ணயித்து, நாட்டின் சுற்றுச்சூழல் மாசுபடாத விதத்தில், மக்களின் வாழ்க்கைப் பேரிடர்களால் பாதிக்காத வகையில் நிலை நிறுத்துகிறது. எனவே, மணல் எடுப்பது, மக்களின் வாழ்க்கைப் பேரிடர்களால் பாதிக்காத வகையில் நிலை நிறுத்துகிறது.


ஆகவே, மணல் கொள்ளையாகத்தான் போக வேண்டுமென்றில்லை; மணலும் நமக்குத் தேவை. ஆனால், நம்முடைய தொழில்நுட்பப்பாங்கினால், அரசாங்கத்தின் அளவான நுகர்வோர் கொள்கையினால், அதன் உபயோகிப்பினை சீர்படுத்த முடியும். (சமுதாயத்திற்கென மொத்தமாக ஒரு மனமிருந்து ஒன்று பட்டால்… எப்படி இருக்கும்?... இதுவும் இந்தோனேசிய உறவில் வந்த ஒரு உணர்வு… என்னவென்கிறீர்களா?


(அடுத்த இதழுக்கு வாருங்கள்)

 

Read 1208 times
Rate this item
(0 votes)
Last modified on Thursday, 09 October 2014 18:41

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Leave a comment