×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

ஆலயங்களில் ஆடைக் கட்டுப்பாடு அவசியம்

Friday, 12 February 2016 14:55 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size

உயர் நீதிமன்ற உத்தரவு

 

 

கடந்த நவம்பர் (2015) மாதம் திருச்சி மாவட்டத்தில் மருங்காபுரி தாலுக்கா பழையபாளையம் என்னும் ஊரில் அக்கியம்பட்டி கிராமத்தில் உள்ள செண்பக விநாயகர் கோவில் கும்பாபிஷேகத் திருவிழாவில் பரதநாட்டியம், கிராமிய இசை நிகழ்ச்சி ஆகியவை நடத்த அனுமதி கேட்டு, ராசு என்பவர் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் மதுரை அமர்வில் மனு தாக்கல் செய்தார். மனுவை விசாரித்த நீதிபதி எஸ்.வைத்தியநாதன், கோவில் விழாவில் கலந்துகொள்ளும் கிராம மக்கள் குறிப்பிட்ட ஆடைக் கட்டுப்பாட்டைப் பின்பற்றும் பட்சத்தில் இசை மற்றும் நடன நிகழ்ச்சிக்கு அனுமதி அளித்தும், பக்தர்களிடையே ஆன்மீகச் சுற்றுச்சூழலைப் பெருக்கும்பொருட்டு இன்னின்ன ஆடைகளைத்தான் அணிந்து வரவேண்டும் என்று குறிப்பிட்டு, அவ்வாறு பின்பற்றப்பட்டதா என்பதை நவம்பர் 26-ம் தேதி நீதிமன்றத்தில் தெரிவிக்க வேண்டும் என்றும் உத்தரவிட்டார்.

அதன்படி நவம்பர் 26 அன்று வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி வைத்தியநாதன், அம்மனுவைத் தள்ளுபடி செய்த கையோடு, தான் பரிந்துரை செய்துள்ள ஆடைக்கட்டுப்பாடு ஜனவரி 1-ம் தேதி முதல் தமிழகக் கோவில்களில், தமிழக அரசு ஆடைக்கட்டுப்பாடு சம்பந்தமாக கொள்கை முடிவு எடுக்கும் வரையில், அமல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று கூறி, அறநிலையத்துறைச் செயலரை வழக்கில் சேர்த்து அவருக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பியும் உத்தரவிட்டார்.

 

 

 

Dress Code 1

 

 

 

 

அவருடைய உத்தரவில், “கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய மதங்களில் வழிபாட்டுக்குச் செல்லும் போது தனி ஆடை கட்டுப்பாடு உள்ளது. தமிழகத்தில் இந்து கோயில்களுக்கு செல்லும் பக்தர்களுக்கு ஆடை கட்டுப்பாடு விதிப்பது தொடர்பாக அறநிலையத்துறை விரைவில் முடிவெடுக்க வேண்டும். தமிழகத்தில் இந்து கோயில்களில் ஜனவரி 1-ம் தேதி முதல் ஆண்கள் மேலாடையுடன் வேஷ்டி, பைஜாமா, வழக்கமான பாண்ட் மற்றும் சட்டை அணிய வேண்டும். பெண்கள் சேலை, தாவணி, மேலாடையுடன் கூடிய சுடிதார், குழந்தைகள் முழுமையாக மூடப்பட்ட ஏதாவது ஒரு ஆடை அணிந்து வரவேண்டும். பெர்முடாஸ், ஷார்ட்ஸ், ஸ்கர்ட்ஸ், லெக்கின்ஸ், ஜீன்ஸ் பாண்ட் அணியக்கூடாது. அவ்வாறு தடை செய்யப்பட்ட ஆடைகளை அணிந்து வருவோரைப் போலிஸ் தடுத்து நிறுத்தவேண்டும். போலீசார், தீயணைப்பு துறையினர் உள்ளிட்டோர் சீருடையுடன் வர அனுமதிக்க வேண்டும். இந்த ஆடைக் கட்டுப்பாட்டினை தீவிரமாக அமல்படுத்த வேண்டும் என அனைத்துக் கோயில்களுக்கும் அறநிலையத் துறை கடிதம் அனுப்ப வேண்டும்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

 

 

 

தன்னுடைய உத்தரவில் அவர் மேலும், “திருச்செந்தூர் உள்ளிட்ட பல கோயில்களில் ஆண்கள் மேலாடை அணிந்து வரக்கூடாது என்ற கட்டுப்பாடு உள்ளது. ஆடை கட்டுப்பாடு தொடர்பாக அரசு முடிவெடுக்கும் வரை இந்த முறை தொடரலாம். அறநிலையத் துறைக்கு கட்டுப்படாத கோயில்களில் அவர்களின் பாரம்பரிய ஆடைக் கட்டுப்பாடுகள் அமல்படுத்தப்பட வேண்டும். வேறு ஆடைகள் அணிந்து வரும் பக்தர்களைக் கோயில்களுக்குள் போலீஸார் அனுமதிக்கக் கூடாது” என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

 

 

 

அறநிலையத்துறையின் அலட்சியம்

 

 

உயர் நீதிமன்றத்தின் மதுரை அமர்வு மேற்கண்டவாறு உத்தரவிட்டவுடன், அறநிலையத்துறை உத்தரவைப் பின்பற்றுமாறு கோவில்களுக்குச் சுற்றறிக்கை அனுப்பியது. அதன்படி சில கோவில்களில் உயர் நீதிமன்ற உத்தரவில் சொல்லப்பட்டுள்ள உடைகளைப் பட்டியலிட்டு அவ்வுடைகள் அணிந்தவர்கள் மட்டுமே உள்ளே அனுமதிக்கப்படுவர் என்று கோவில் வாயிலில் தகவல் பலகை வைக்கப்பட்டது.

 

 

 

 

Dress Code 2

 

 

 

 

உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவும், கோவில்களின் பின்பற்றுதலும், தங்களை சீர்திருத்தவாதிகள் என்றும் முற்போக்காளர்கள் என்றும் கூறிக்கொள்பவர்கள், நாத்திகர்கள், ஹிந்துக்களிலேயே அறியாதவர்கள் மற்றும் விவரமற்றவர்கள் ஆகியோரின் எதிர்ப்புக்கு உள்ளாகின. ஆனால் ஹிந்துக்களில் பெரும்பான்மையானோர் உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவைப் பெரிதும் வரவேற்றனர். ஆயினும், தமிழக அரசு, உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்யுமாறு இந்து அறநிலையத்துறையைப் பணித்தது.

 

 

 

 

Dress Code 1a

 

 

 

 

இதனைத் தொடர்ந்து, இந்து அறநிலையத்துறை தனி நீதிபதி அளித்த உத்தரவை எதிர்த்து மேல்முறையீட்டு மனுவை சமர்ப்பித்தது. அம்மனுவில், “தமிழகத்துக் கோவில்களில் தமிழ்நாடு கோவில் நுழைவு அதிகாரமளிப்புச் சட்டம் 1947-இன் படி ஏற்கனவே ஆடைக் கட்டுப்பாடு அமலில் இருப்பதால் உயர் நீதிமன்றத் தனி நீதிபதியின் உத்தரவு தேவையற்றது, அதைத் தள்ளிவைக்க வேண்டும்” என்றும்,  “குறிப்பிட்ட ஆடைக் கட்டுப்பாடுகளைப் பின்பற்றிக்கொண்டிருக்கும் சில கோவில்களின் பாரம்பரியத்திற்கு எதிரானது” என்றும் இந்து அறநிலையத்துறை குறிப்பிட்டிருந்தது.

 

 

 

மேலும், ஜனவரி 10-ம் தேதியன்று நீதிபதி வி.ராமசுப்பிரமணியன், நீதிபதி என்.கிருபாகரன் ஆகியோர் முன்னிலையில் அறநிலையத்துறை சார்பாக வாதாடிய தமிழக அரசின் சட்டத்துறைத் தலைமை அதிகாரி (அட்வகேட் ஜெனரல்) எ.எல்.சோமையாஜி, “தனி நீதிபதி குறிப்பிட்டுள்ள ஆடைகளை மட்டுமே அணிவது என்பது பக்தர்களுக்கு இயலாது. மேலும், அவருடைய உத்தரவு, கோவில் நிர்வாகத்தின் உரிமைகள் மற்றும் பக்தர்களுக்குப் பலவிதமான கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவற்றைக் கூறும் தமிழ்நாடு கோவில் நுழைவு அதிகாரமளிப்புச் சட்டத்திற்கு முரணாகவும் உள்ளது” என்று கூறியுள்ளார். மனுவையும், அவரின் வாதத்தையும் ஏற்றுக்கொண்ட உயர் நீதிமன்ற அமர்வு, தனி நீதிபதியின் உத்தரவுக்கு இடைக்காலத் தடை விதித்துள்ளது.

 

 

 

 

Dress Code 3

 

 

 

 

ஹிந்து மக்களின் விருப்பத்திற்கு எதிரான அரசின் போக்கு

 

 

 

உயர் நீதிமன்றத் தனி நீதிபதியின் உத்தரவை ஏற்றுக்கொண்டு கோவில் நிர்வாகங்களுக்கு, ஆடைக் கட்டுப்பாட்டை அமல்படுத்தச் சொல்லி, சுற்றறிக்கை அனுப்பிய அறநிலையத்துறை, உடனேயே ஒரு வாரத்திற்குள்ளாக உயர் நீதிமன்றத்தில் தனி நீதிபதியின் உத்தரவுக்கு எதிராக மேல்முறையீடு செய்ததற்குக் காரணம் அரசு கொடுத்த அழுத்தம் தான் என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகின்றது.

 

 

 

 

 

Dress Code 4

 

 

 

 

 

பெரும்பான்மையான ஹிந்து பக்தர்கள் ஆடைக் கட்டுப்பாட்டை வரவேற்றுள்ள நிலையில், அரசின் இந்த நடவடிக்கை, ஹிந்துக்களின் விருப்பத்திற்கு எதிரான போக்கு என்பதும் வெளிப்படையாகத் தெரிகின்றது. ஆலயங்களை நிர்வகிப்பதிலும், ஆலய வழிபாட்டு முறைகளில் தலையிட்டும், ஆலயங்களைப் புதுப்பிப்பதிலும், கும்பாபிஷேகங்கள் நடத்துவதிலும், ஆகம விதிகளை மீறி செயல்பட்டு, தொடர்ந்து ஹிந்துக்களின் விருப்பத்திற்கு எதிராக நடந்துகொண்டு வரும் தமிழக அரசு, ஆடைக்கட்டுப்பாடு விஷயத்திலும் அதே போல நடந்துகொள்வதில் வியப்பொன்றுமில்லை.

 

 

 

 

தமிழக அரசின் மேல் முறையீட்டு மனுவில் இரண்டு விஷயங்கள் நம கவனத்திற்கு உரியவை. முதலாவதாக தமிழ்நாடு கோவில் நுழைவு அதிகாரமளிப்புச் சட்டம் 1947ன் படி, ஆடைக்கட்டுப்பாடு ஏற்கனவே அமலில் இருப்பதாகச் சொல்வது. இந்தக் கூற்று முழுப்பொய் ஆகும். அனைத்துப் பிரிவுகளைச் சேர்ந்த ஹிந்துக்களும் கோவில்களில் நுழைய அதிகாரமும் உரிமையும் அளிக்கும் அந்தச் சட்டத்தில், பக்தர்கள் கோவில்களில் எவ்விதம் நடந்துகொள்ள வேண்டும், எப்படி வழிபாடு செய்யவேண்டும், என்று அவர்களுக்குப் பல விதிமுறைகளைச் சொல்வதோடு மட்டுமல்லாமல், அறங்காவலர்களுக்கும் அதிகாரங்களும் உரிமைகளும் வழங்கி அவர்கள் அவற்றை எப்படிச் செயல்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கான விதிமுறைகளையும் சொல்கிறது.

 

 

 

 

பக்தர்களுக்கான விதிமுறைகளில், கோவில்களில் நுழைவது முதல், குளங்களைப் பயன்படுத்துவது, கோவில் வளாகங்களுக்குள் நடந்துகொள்ளும் விதம், என்கிற ரீதியில் பல விதிமுறைகளைப் பட்டியல் இட்டுள்ளது. யாருக்கெல்லாம், எந்த மாதிரியான விஷயங்களுக்கெல்லாம் கோவில்களில் அனுமதி மறுக்கப்படும் என்பதையும் சொல்கிறது. அதே சமயத்தில் ஆடைக்கட்டுப்பாடு விஷயத்தில் இன்னின்ன ஆடைகள் அனுமதிகப்படும், இன்னின்ன ஆடைகள் அனுமதிக்கப்படாது என்கிற தெளிவான அறிவுறுத்தல்கள் அந்தச் சட்டத்தில் இல்லை.

 

 

 

 

ஆடைக்கட்டுப்பாடு விஷயத்தில், “குளித்துவிட்டு அந்த அந்தக் கோவிலுக்கு ஏற்ற வகையில் வழக்கமான ஆடைகளை அணியாத நபர்கள் கோவிலுக்குள் நுழையக்கூடாது. காலணிகள் அணிந்த நபர்கள் நுழையக் கூடாது” என்று தான் சட்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ள விதி குறிப்பிடுகிறது. RULES UNDER TAMILNADU TEMPLE ENTRY AUTHORIZATION ACT, 1947 (TAMIL NADU ACT V OF 1947) G.O. Ms. No: 164, Firka Development, 23rd March 1948-இன் கீழ் கூறப்பட்டுள்ள விதிகளில் 4-ஆம் விதியாக No person shall enter into any temple premises unless he has had a bath and wears clothes of such materials and in such manner as is customary in such temple. No person shall enter a temple with any footwear, என்று தான் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

 

 

 

இதில் “Traditional” என்று குறிப்பிடாமல் “Customary” என்று குறிப்பிட்டிருந்தாலும், அதை Traditional, அதாவது ”பாரம்பரியமான” என்கிற அர்த்தத்தில் தான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். நமது நாட்டுக்கு என்று பழம்பெருமை வாய்ந்த கலாச்சாரமும் பண்பாடும் உள்ளது. அந்தக் கலாச்சாரப் பாரம்பரியம் ஆடைகள் விஷயத்திலும் உள்ளது. அதைக் கடைப்பிடிப்பதும் பாதுகாப்பதும் கோவில் நிர்வாகங்களின் கடமை மட்டுமல்லாமல் பக்தர்களின் கடமையும் பொறுப்பும் ஆகும்.

 

 

 

 

Dress Code 5

 

 

 

 

1947-ல் சட்ட விதிகளை அறிமுகப்படுத்திய அரசு அதிகாரிகள், எதிர்காலத்தில் மேற்கத்தியக் கலாச்சாரத்தின் தாக்கம் இந்த அளவுக்கு வீரியத்துடன் நமது பண்பாட்டைச் சீரழிக்கும் என்று எதிர்பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை; அவர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை என்பதே உண்மை. ஆயினும் பின்நாட்களில் வந்த அரசுகள், இந்த சட்ட விதியை மேலும் தெளிவாக்கும் விதமாக திருத்தங்கள் செய்திருக்க வேண்டும். அப்படித் தெளிவான திருத்தம் மேற்கொள்ளப்படாத நிலையில், Customary என்கிற வார்த்தைக்கு, ”பாரம்பரியமான” என்கிற பொருளைத்தான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். லெக்கின்ஸ், பெர்முடாஸ், ஜீன்ஸ், ஷார்ட்ஸ், டி-ஷர்ட் ஆகியவற்றை “Customary” ஆடைகளாக ஏற்றுக்கொள்வது நமது பண்பாட்டையும் கலாச்சாரத்தையும் நாமே அவமானப்படுத்துவது போலாகும்.

 

 

 

 

பாரம்பரிய வழக்கமான ஆடைகள் என்று சட்ட விதி சொல்லும் பக்ஷத்தில், தமிழ் நாட்டுக் கோவில்களில் பெர்முடாக்களையும், ஷார்ட்ஸ்களையும், ஜீன்ஸ்களையும், லெக்கின்ஸ்களையும், டி-ஷர்ட்டுகளையும் இத்தனை நாட்களாக கோவில் நிர்வாகங்கள் அனுமதித்து வந்ததே சட்டவிதியை மீறிய செயலாகும், சட்டப்படி குற்றமாகும். இவ்வாறு சட்டத்தை மீறிய செயல்பாட்டை அனுமதித்து வரும் அரசு, தன்னுடைய மேல் முறையீட்டு மனுவில், தமிழ்நாடு கோவில் நுழைவு அதிகாரமளிப்புச் சட்டம் 1947-ன் படி, ஆடைக்கட்டுப்பாடு ஏற்கனவே அமலில் இருப்பதாகச் சொல்வது, அப்பட்டமான பொய்யும், அகம்பாவத்தின் வெளிப்பாடும் அன்றி வேறில்லை. அரசின் சார்பாக வாதாடிய அட்வகேட் ஜெனரல், ”தனி நீதிபதியில் உத்தரவு தமிழ்நாடு கோவில் நுழைவு அதிகாரமளிப்புச் சட்டத்திற்கு முரணாக உள்ளது” என்று கூறியது அந்த அகம்பாவத்தின் உச்சமாகும்.

 

 

 

 

உண்மையில் சொல்லப்போனால் தனி நீதிபதியின் உத்தரவு குறிப்பிட்ட ஆடைக்கட்டுப்பாடு விதியை மிகவும் தெளிவு படுத்தியுள்ளது என்பதே சரி. அவருடைய உத்தரவில் சட்டத்திற்கு முரணாக எதுவுமே இல்லை என்பதே உண்மை.

 

 

 

 

இரண்டாவதாக, அரசு தன்னுடைய மேல்முறையீட்டு மனுவில், “தனி நீதிபதியின் உத்தரவு குறிப்பிட்ட ஆடைக் கட்டுப்பாடுகளைப் பின்பற்றிக்கொண்டிருக்கும் சில கோவில்களின் பாரம்பரியத்திற்கு எதிரானது” என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளது. இது, தனி நீதிபதியின் உத்தரவைத் திரித்துக்கூறும் செயலாகும். தனி நீதிபதி தன்னுடைய உத்தரவில், திருச்செந்தூர் செந்திலாண்டவர் கோவில் போன்ற சில கோவில்களில் பாரம்பரியமாக வழக்கத்தில் இருக்கும் முறைகள் தொடரவேண்டும் என்றுதான் கூறியுள்ளார். அவற்றுக்கு எதிராகவோ, அவை கூடாது என்றோ கூறவில்லை. ஆடைக் கட்டுப்பாடு விஷயத்தில் அரசு கொள்கை முடிவு எடுக்கும் வரையில் குறிப்பிட்ட கோவில்களில் நடைமுறையில் இருக்கும் வழக்கம் தொடரலாம் என்று கூறியுள்ளார்.

 

 

 

 

நாளை ஆடைக் கட்டுப்பாடு விஷயத்தில் கொள்கை முடிவு எடுக்கும்போது, தனி நீதிபதி தடை செய்த ஆடைகளை அனுமதிக்கும் விதமாக அரசு தன்னுடைய கொள்கை முடிவை எடுக்கலாம். அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை உருவாகும்போது, அந்தக் கொள்கை முடிவு நீதிமன்றத்தில் எதிர்க்கப்படலாம்; பொதுவிலும் பலவிதங்களில் விவாதிக்கப்படலாம். அது நீதிமன்றத்தில் நிராகரிக்கப்படுவதற்குத்தான் வாய்ப்புள்ளது. அப்போது, திருச்செந்தூர் போன்ற சில கோவில்களில் தற்போது நடைமுறையில் இருக்கும் பரம்பரிய ஆடைக் கட்டுப்பாடுகள் தொடர்வதற்குத்தான் வாய்ப்பு அதிகமே தவிர, அரசு தன்னுடைய மேல்முறையீட்டு மனுவில் திரித்துக் கூறியுள்ளதைப்போல பாரம்பரியத்துக்கு எதிரானதாக இருக்க வாய்ப்பில்லை.

 

 

 

பாரம்பரியம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்

 

 

 

ஹிந்து மத விஷயங்களை மட்டுமே கேள்விக்கும் கேலிக்கும் உள்ளாக்கும் திராவிட இனவெறியாளர்களும், நாத்திகர்களும், தங்களை முற்போக்காளர்கள் சீர்திருத்தவாதிகள் என்று சொல்லிக்கொள்பவர்களும், ஹிந்துக்களிலேயே ஒரு சிறு பிரிவினரும் ஆடைகள் கட்டுப்பாட்டிற்கு எதிராக பேசுவது அவர்களது அறியாமையையும் அகம்பாவத்தையும் தான் காட்டுவதாக இருக்கின்றது.

 

 

 

 

“கோவில்களில் உள்ள சாமி சிற்பங்கள் ஆடையின்றித்தானே இருக்கின்றன? பக்தர்களுக்கு ஆடைக் கட்டுப்பாடு விதிப்பதைப் போன்று சாமி சிலைகளுக்கு ஆடைக்கட்டுப்பாடு விதிப்பார்களா? அவ்வாறு விதித்தால் சாமிகளும் ஓடிப்போய் விடுமே! அதன் பிறகு கோவிலில் யார் தான் இருப்பார்கள்? என்று கேட்கிறார்கள் சில அறிவு ஜீவிகள். என்னே ஒரு அறியாமை! என்னே ஒரு அகம்பாவம்! கோவில்கள் அனைத்திலும் ஆகமங்களின் படி வழிபாடு நடத்தப்படுகின்றது. தெய்வங்களுக்கு, அபிஷேகம், அலங்காரம், அர்ச்சனை, நைவேத்யம், தீபாராதனை, பலவித உபசாரங்கள் என்று அனைத்தும் நடத்தப்படுகின்றன. அபிஷேகம் முடிந்த பிறகு அலங்காரம் செய்யும்போது பலவிதமான ஆடை ஆபரணங்கள் சூட்டப்படுகின்றன. பரிவார தெய்வங்களுக்கும் அவை நடத்தப்படுகின்றன. கோவில்களுக்குள்ளே தூண்களிலும், பிராகாரங்களிலும் வடிக்கப்பட்டிருக்கும் சிற்பங்களுக்குக் கல்லிலேயே ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் வடிக்கப்படுகின்றன. ஆடைகள் இன்றியும் சிற்பங்கள் இருக்கின்றன. இல்லையென்று யாரும் கூறவில்லை. அவற்றின் கலை அம்சத்தையும் தெய்வாம்சத்தையும் ரசிக்கவும் தொழுது வழிபடவும் தெரிய வேண்டும். மனதில் பக்தியும், ஆன்மீகப் பிடிப்பும், தேடலும் இருந்தால் அந்த கலையம்சமும் தெய்வாம்சமும் புரிபடும். அதற்கு ரவிவர்மா போன்ற பார்வை வேண்டும். எம்.எஃப்.ஹுஸ்ஸைன் போன்ற பார்வை இருந்தால் வக்கிரமாகத்தான் தெரியும். கோவில்களில் சில சிலைகள் நிர்வாணமாக இருப்பதால் பக்தர்களும் நிர்வாணமாகவும் அரை நிர்வாணமாகவும் ஆலயங்களுக்குச் செல்லலாம் என்று கூறுவார்களா என்ன? என்ன மாதிரியான மனப்போக்கு இது?

 

 

 

 

சமூகத்தில் பல இடங்களில் சீருடைகள் இருக்கின்றன. மக்கள் பணிபுரியும், அரசு அலுவலகங்களிலும், தனியார் நிறுவனங்களிலும், கல்லூரிகளிலும், கல்விச்சாலைகளிலும், ஏன், உணவு விடுதிகளிலும் நட்சத்திர ஹோட்டல்களில் உள்ள கேளிக்கை வளாகங்களிலும் கூட ஆடைக் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன. அந்த இடங்களுகெல்லாம் பெர்முடாஸும், ஷார்ட்ஸும் அணிந்துகொண்டு செல்ல முடியுமா? எட்டு மணி நேரம் வேலை செய்யும் அலுவலகங்களின் ஆடைக் கட்டுப்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்வார்களாம், ஆனால் ஓரிரு மணி நேரங்கள் மட்டுமே செலவு செய்யக்கூடிய கோவில் வழிபாட்டில் ஆடைக் கட்டுப்பாடு கூடாதாம்! இதை விட ஒரு அபத்தமான வாதம் உண்டா?

 

 

 

 

நான் சுதந்திரமான தனி மனிதன். நான் என் கடவுளை வணங்க என்னமாதிரியான உடை உடுத்த வேண்டும் என்று சொல்கிற அதிகாரம் யாருக்குமில்லை. அது என்னுடைய மனித உரிமையிலும் அடிப்படை உரிமையிலும் தனிமனித சுதந்திரத்திலும் தலையிடுவதாகும், என்று மற்றொரு வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது. தன் இஷ்டத்திற்கு உடை உடுத்திக்கொண்டு கடவுளைத் தொழ விரும்புபவர்கள் தங்கள் வீட்டின் பூஜை அறைகளில் அவ்வாறு செய்துகொள்ளலாம். யாரும் தலையிடப் போவதோ, கேள்வி கேட்கப்போவதோ கிடையாது. கோவில்கள் பலதரப்பட்ட மக்கள் கூடும் இடம். ஒருவரின் நடத்தை மற்றவருக்கு இடைஞ்சலாகவோ, தொந்தரவாகவோ இருக்கக் கூடாது. கோவிலின் சான்னித்தியம், ஆச்சாரங்கள், கூடும் பக்தர்களின் நலன்கள், இவையாவும் கெடாமல் இருக்க வேண்டும் என்றால் கோவில் நிர்வாகம் சில கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கத்தான் செய்யும். கட்டுப்பாடுகளை விதிக்க வேண்டியது நிர்வாகத்தின், அரசின் கடமை. அந்தக் கட்டுப்பாடுகளைப் பின்பற்ற வேண்டியது பக்தர்களின் கடமை.

 

 

 

 

நான் ஜீன்ஸ் உடுத்திக்கொண்டு என் அலுவலகம் செல்கிறேன். போகும்போதோ அல்லது அலுவலகத்திலிருந்து வீடு திரும்பும்போதோ வழியில் உள்ள கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று தோன்றினால், நான் என்ன செய்வது? அப்போது என்னை நுழையவிடாமல் தடுப்பது எனது மனித உரிமையையும், தனிமனித சுதந்திரத்தையும் பாதிப்பதாகாதா? என்று மற்றொரு அபத்தமான வாதம் வைக்கப்படுகிறது. அப்படி செய்யக்கூடியவர்கள், அல்லது செய்ய விரும்புபவர்கள் ஆடைக் கட்டுப்பாட்டை மனதில்கொண்டு, தங்களுடன் ஒரு வேஷ்டியையும் சட்டையையும் எப்போதும் வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது தான். அல்லது கோவிலுக்கு வெளியே வழங்கப்படும் வேஷ்டிகளை வாங்கி அணிந்துகொண்டு போகவேண்டும். பிறந்தது முதல் ஜீன்ஸும், பெர்முடாஸும், ஸ்கர்ட்டும், ஷார்ட்ஸும் அணிந்தே பழக்கப்பட்ட வெளிநாட்டவர்களே கோவில் நிர்வாகத்தின் ஆடைக் கட்டுப்பாட்டை மதித்து மகிழ்ச்சியுடன் நமது பாரம்பரிய ஆடைகளை அணியும்போது, இவர்களுக்கு என்ன கஷ்டம்? இந்த மாதிரி சுதந்திரம், மனித உரிமை என்கிற பெயர்களில் கட்டுப்பாட்டை மீறத்துடிப்பவர்களுக்காக ஆடைக் கட்டுப்பாடுகளை விலகிக் கொள்ள முடியாது. விலக்கிக் கொள்ளவும் கூடாது. அதற்கு அவசியமும் இல்லை.

 

 

 

 

Dress Code 6

 

 

 

 

ஆகவே நமது ஆன்மீகப் பாரம்பரியத்தையும் கலாச்சார மாண்பையும் காப்பாற்றுவது பக்தர்களாகிய நமது தலையாய கடமை.

 

 

காஞ்சி முனிவர் பரமாச்சாரியாரின் அறிவுறுத்தல்

 

 

கடவுளிடமிருந்து நாம் பெற்ற உதவிகளுக்கு நாம் செலுத்தும் நன்றிக்கடனே ஆலய வழிபாடு. ஒரு சிறு புல்லைக் கூட சிருஷ்டிக்கத் திறன் அற்ற மனிதனுக்கு உண்ண உணவு, உடுக்க உடை, இருக்க இடம் மற்றும் பலதரப்பட்ட உபகரணங்களையும் வசதிகளையும் அருளும் ஆண்டவனுக்கு நன்றி காட்டுவது நமது கடமை.

 

 

இதைத்தான் காஞ்சி முனிவர் பரமாச்சாரியார், “இவ்வாறு நன்றி கூறும் அடையாளமாகவே நாம் உண்பதை அவனுக்கு முன் காட்டி நிவேதனம் செய்ய வேண்டும். அவனுக்குக் காட்டிவிட்டுப் பிறகு நாம்தான் உண்ணப்போகிறோம். நாம் பலவிதமான ஆடை ஆபரணங்கள் அணிவதற்கு அருள் செய்யும் ஆண்டவனுக்குத் திரு ஆபரணங்களையும் வஸ்திரங்களையும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். எல்லோருமே இவ்விதம் வீட்டில் பூஜை செய்து, திரவியங்களை ஈஸ்வரார்ப்பணம் செய்ய இயலாது. எனவே, சமுதாயம் முழுவதும் சேர்ந்து இப்படி சமர்ப்பணம் பண்ணும்படியான பொது வழிபாட்டு நிலையங்களாக ஆலயங்கள் எழுந்துள்ளன” என்று அழகாக விளக்கிக் கூறுகிறார்.

 

 

 

Dress Code 7

 

 

 

 

நிர்வாகம் என்கிற பெயரில் அரசுகள் வழிபாடுகளில் தலையிடுவதையும் அவர் தவிர்க்கச் சொல்லுகிறார். “தற்போது ஆலய வழிபாட்டுக் கிரமங்களில் என்ன வேண்டுமானாலும் மாறுதல் செய்யலாம் என்று எண்ணப் படுகிறது. எங்கேயும் உள்ள மின்சாரத்தை வெளிப்படுத்த ஆங்காங்கே மின்சக்தி ஸ்தாபனம் ( Power House) இருப்பது போல், எங்கும் உள்ள ஈஸ்வர சக்தியை வெளிப்படுத்த ஆங்காங்கே மந்திர பூர்வமாக ஆகமபூர்வமாக ஆலயங்கள் எழுப்பப்பட்டு, அவற்றின் பூஜாக்கிரமங்கள் உருவாகி உள்ளன. மின்சக்தி இயந்திரத்தில் நாம் தாறுமாறாகக் குறுக்கிட்டால் தேகம் போய்விடும். அதுபோலவே ஆத்ம க்ஷேமத்துக்கான ஆலய யந்திரத்தில் குறுக்கிட்டால் ஆத்மா போய்விடும்” என்று எச்சரிக்கிறார் பரமாச்சாரியார்.

 

 

அரசு விவகாரங்களுக்காக மத விஷயங்களை மாற்றக்கூடாது என்று அறிவுறுத்தும் காஞ்சி முனிவர், அரசுக்கும், சீர்திருத்தவாதிகளுக்கும் நாம் எப்படி சொல்லிப் புரிய வைக்க வேண்டும் என்பதை, “ராஜீய விவகாரங்களின் பொருட்டு மத விஷயங்களை மாற்றக்கூடாது. புதிது ஸ்திரமாக இராது. ஆடி மாதம் வெள்ளம் வரும்போது கரையைச் சில இடங்களில் இடிக்கும்; அதுபற்றிக் கவலை வேண்டாம். புது ஆவேசத்தைப பற்றிக் கோபம் கொள்ள வேண்டாம். ஜனங்களிடம் நாம் நியாயத்தை விளக்கினால் அவர்கள் ஒப்புக் கொள்வார்கள். புது ஆவேசம் தானாகப் போய்விடும். சீர்திருத்தக்காரர்கள் நம் சாஸ்திரங்களைப் படிக்கவில்லை. அதனால் கோபம் அடைகிறார்கள். அதற்காக நாமும் கோபம் கொள்ளலாகாது. எதிர்க்கட்சியிடத்திலும் நமக்குப் பிரியம் வேண்டும். ஆகமத்தின் கருத்தை நாம் அவர்களுக்குப் பிரியமாக எடுத்துச் சொல்லி விளக்க வேண்டும்” என்று கூறி அறிவுறுத்துகிறார்.

 

 

இறுதியாக பக்தர்களாகிய நம்முடைய பொறுப்பையும் கடமையையும் வலியுறுத்தும் விதமாக, காஞ்சி மகா பெரியவர், “இந்தக் கோவில்களைக் கட்டிய மன்னர்களின் காலத்திலிருந்து இன்றுவரை அவற்றில் பின்பற்றப்படும் நியதிகளை அப்படியே காக்கவேண்டும். நாம் சரியாக இருந்து, உண்மையான பக்தியுடன் வழிபாடு செய்து, உண்மையான அன்புடன் எடுத்துச் சொன்னால் எல்லோரும் கேட்பார்கள். இன்று கோயில்கள் விஷயம் இப்படியானதற்கு நாமே காரணம் என்று உணர்ந்து, முதலில் நம்மைத் திருத்திக் கொள்வோமாக! 'ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்று', 'அரனை மறவேல்', 'திருமாலுக்கு அடிமை செய்' என்றெல்லாம் புண்ணிய மொழிகள் வழங்கும் இந்த நாட்டில், ஒவ்வோர் ஊரிலும் உள்ள ஈஸ்வரன் கோயிலையும் பெருமாள் கோயிலையும் நல்ல நிலையில் வைத்திருந்து வழிபாடு நடக்கச் செய்ய வேண்டும். இது நம் முதல் கடமை” என்று விளக்குகிறார்.

 

 

பரமாச்சாரியாரின் அருள்வாக்கைப் பின்பற்றி, நமது ஆலயப் பண்பாட்டையும், ஆன்மீகப் பாரம்பரியத்தையும் காக்க வேண்டியது நமது கடமை.

Read 1730 times
Rate this item
(0 votes)
Last modified on Friday, 12 February 2016 15:30

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Leave a comment