×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

அறமற்ற துறையின் கீழ் சீரழியும் பழனி முருகன் கோவில் நிர்வாகம் - 2

Saturday, 05 April 2014 00:00 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size

தமிழக அரசின் ஹிந்து அறநிலையத்துறையின் நிர்வாகத்தில் பழனி முருகன் கோவிலின் கோசாலை மர்மங்களைப் பற்றியும், கோவில் அருகில் இருக்கும் டாஸ்மாக் மதுபானக் கடையைக்கூட அகற்றாமல் இருக்கும் நிலை பற்றியும் பார்த்தோம். கோவில் நிர்வாகத்தில் உள்ள மேலும் பல சீர்கேடுகள் பற்றிப் பார்ப்போம்.


அருள்மிகு பழனியாண்டவர் கலை மற்றும் பண்பாட்டுக் கல்லூரி

Arulmiku Pazhaniyandavar College of Artc and Culture
1963-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட அருள்மிகு பழனியாண்டவர் கலை மற்றும் பண்பாட்டுக் கல்லூரி 1969-ல் மதுரை காமராஜ் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. தனித்தனியாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த கலைக் கல்லூரியும், பண்பாட்டுக் கல்லூரியும் 1981-82 வருடத்தில் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டன. முருகன் கோவில் நிர்வாகத்தின் கீழ் உள்ள இக்கல்லூரியில், தினமும் காலை முருகன் மீதான பதிகம் ஒன்றை கல்லூரியின் அனைத்து வகுப்புகளுக்கும் ஒலி பெருக்கி, மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், மற்ற அலுவலர்கள் அனைவரும் தலைமேல் இருகரம் கூப்பித் தொழுது தங்கள் பணியினைத் தொடங்குவது வழக்கம். கல்லூரிக்குள் இருக்கும் அனைவரும் தங்களை ஹிந்து கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக அடையாளப்படுத்திக்கொள்வதற்கான ஏற்பாடு இது. தொடங்கிய புதிதில் அன்றைய முதல்வர் திரு.பக்தவத்ஸலம் மற்றும் சிறந்த கல்வியாளர்களான டாக்டர்.ஏ.லக்ஷ்மணசாமி முதலியார், ராவ் சாஹேப் கேப்டன் டாக்டர் டி.சிவசுப்பிரமணிய முதலியார் போன்றவர்களின் ஆதரவும் வழிகாட்டுதலும் பெற்றிருந்தது இக்கல்லூரி. இம்மாதிரியான சிறப்பு மிக்க இக்கல்லூரி தற்போது ஊழலிலும் அரசியல் சாஸனத்துக்குப் புறம்பான மத அடிப்படையிலான இட ஒதுக்கீட்டினாலும் சீரழிந்து கொண்டிருக்கிறது.


ஆசிரியர் பணி நியமனங்களில் ஊழல்.
2009-ம் ஆண்டு வரை இக்கல்லூரியில் ஆசிரியர்கள் மற்றும் பேராசிரியர் பணிகளுக்கு ஹிந்துக்கள் மட்டுமே நியமிக்கப்பட்டு வந்தனர். 2009-ம் ஆண்டு ஆசிரியர் தேவைக்கு (69 இடங்கள்) கல்லூரி நிர்வாகம் விளம்பரம் செய்த போது ஒரு முஸ்லிம் மதத்தைச் சேர்ந்தவரும் விண்ணப்பம் செய்திருந்தார். முஸ்லிம் மதத்தினரை ஹிந்துக் கோவிலின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருக்கும் கல்லூரியில் சேர்த்துக்கொள்ள முடியாத காரணத்தால் அவருடைய விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்டது. ஆனால், அந்த முஸ்லிம் விண்ணப்பதாரர், “நிர்வாகம் பத்திரிகையில் கொடுத்திருந்த விளம்பரத்தில் “ஹிந்துக்கள் மட்டும்” என்று சொல்லவில்லை. குறிப்பிட்டுச் சொல்லியிருந்தால் நான் மனு செய்திருக்க மாட்டேன்; தற்போது என் மனுவை ஏற்றுக்கொள்ளாததால் எனக்கு மனவுளைச்சல் ஏற்பட்டுள்ளதோடு மட்டுமல்லாமல் என்னுடைய எதிர்காலமும் வீணாகிவிட்டது; எனக்கு நீதி வேண்டும்” என்று கேட்டு சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக்கிளையில் வழகு தொடர்ந்துள்ளார். 2009-ல் தொடரப்பட்ட அவர் வழக்கு இன்னும் நிலுவையில் உள்ளதால், அப்போது நியமனம் செய்யப்பட்ட 69 ஆசிரியர்களின் பணியும் நிரந்தரம் செய்யப்படாமல் இருக்கின்றன.


ஆசிரியர் பணிநியமனத்தில் இந்து அறநிலையத்துறையின் தலையீடுகள் அதிகம் இருப்பதாகவும் தெரிகிறது. கோவில் நிர்வாகத்தினரை அறநிலையத்துறை இணை ஆணையர் போன்ற அதிகாரிகள் தங்கள் இஷ்டத்திற்கு ஆட்டுவிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. மேற்கண்ட 69 பணிநியமனத்திலும் கிட்டத்தட்ட 11 கோடி ரூபாய் ஊழல் நடந்திருப்பதாகவும் (அப்போது அறநிலையத்துறை அமைச்சராக இருந்தவர் பெரியகருப்பன் அவர்கள்) அது ஊழல் கண்காணிப்பு அதிகாரிகளின் விசாரணையில் இருப்பதாகவும் தெரிகிறது. இது சம்பந்தமாக கல்லூரியின் ஓய்வு பெற்ற முன்னாள் பேராசிரியர் திரு.கனகராஜ் பொதுநல வழக்கு ஒன்றும் தொடர்ந்திருக்கிறார்.


மேலும் கல்லூரியின் முதல்வர் பதவிக்கு லக்ஷக்கணக்கில் (ரூ.30 லக்ஷம் முதல் ரூ.40 லக்ஷம் வரை) பேரம் பேசப்படுவதாகவும் தெரிகிறது. அனுபவத்திலும் வயதிலும் மூத்தவர்கள் வரிசைக்கிரமப்படி இருக்கும்போதும், இளையவர்களை முதல்வர்களாக நியமிக்கும் வழக்கம் சில காலமாகத் தொடரப்பட்டு வருகிறது. இதில் அரசியல் சக்திகளின் விளையாட்டும் உண்டு. சமீபத்தில் தகுதியில்லாத பிரபாகரன் என்பவரை முதல்வராகத் தேர்ந்தெடுத்தபோது அவருக்கு எதிராக வழக்குகள் போடப்பட்டு அவர் பல்கலைக் கழக மானியக்குழுவின் விதிகளின் படி தகுதியற்றவர் என்று கூறி நீதிமன்றம் அவரது நியமனத்தை ரத்து செய்துள்ளது.


பிறகு முதல்வராக நியமிக்கப்பட்ட எஸ்.ஜெயபாலன் (தற்போது பதவியில் இருக்கிறார்) மதுரையைச் சேர்ந்த அ.தி.மு.க. அரசியல் பிரமுகர் ராஜன் செல்லப்பா அவர்களின் உறவினர் என்றும், வரிசைக்கிரமப்படி அவரை விட மூத்தவர்கள் 21 பேரைத் தாண்டி அவருக்கு முதல்வர் பதவி அளிக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் தெரிகிறது. தி.மு.க. ஆட்சியில் கூட இந்த அ.தி.மு.க நபர் கல்லூரி நிர்வாகத்தில் செல்வாக்குடன் இருந்ததாகவும் தெரிகிறது.


மத அடிப்படையில் இட ஒதுக்கீடு
எந்த வருடமும் இல்லாத வழக்கமாக இவ்வருடம் தமிழக அரசு, உதவிப் பேராசிரியர் பணிக்கு விண்ணப்பங்கள் கோரி வெளியிட்ட விளம்பரத்தில்
(http://apacollegeofartsandculture.ac.in/PDF/advasstprofessor30012014.pdf ) மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் முஸ்லிம்களுக்கும் இட ஒதுக்கீடு அளித்துள்ளது.


கல்வியில் தொடங்கி, வேலைவாய்ப்புகள் வரை மத அடிப்படையிலான எந்த இடஒதுக்கீடும் இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டத்திற்கு எதிரானது. இதை உச்ச நீதிமன்றமே உறுதி செய்துள்ளது. சமீபத்தில், ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் அப்போது ஆட்சியில் இருந்த சாமுவேல் ராஜசேகர ரெட்டி தலைமையிலான காங்கிரஸ் கட்சியால் கொண்டு வரப்பட்ட சிறுபான்மை மதங்களான கிறிஸ்துவ மற்றும் முஸ்லீம்களுக்கான மத அடிப்படையிலான இட ஒதுக்கீடு என்பது இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டத்திற்கு முரணானது என்று ஆந்திர உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கி, அந்த சட்டத்தை ரத்து செய்தது. ( http://indiankanoon.org/doc/19533680/ ) தான் கொண்டுவந்த மத அடிப்படையிலான இட ஒதுக்கீட்டை உயர்நீதிமன்றம் ரத்து செய்திருந்தாலும், சிறுபான்மையினர் பாசத்தால் உச்சநீதிமன்றத்தில் இந்தத் தீர்ப்பை நிறுத்தி வைக்கவேண்டும் என்று மேல்முறையீடு செய்தது ஆந்திர அரசு. உச்ச நீதிமன்றமோ இந்த மேல்முறையீட்டு மனுவை தள்ளுபடி செய்து மீண்டும் ஆந்திர அரசுக்குப் பாடம் புகட்டியது. இதன் மூலம் இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின்படி மத அடிப்படையிலான இட ஒதுக்கீடு தவறு என்பது சாதாரண மனிதர்கள் கூட இயல்பாக புரிந்து கொள்ளக்கூடிய விஷயம். இந்தத் தெளிவான தீர்ப்பு நம் தமிழக அரசுக்குத் தெரியாமல் இருக்க வாய்ப்பில்லை. ஒரு கல்வி நிறுவனத்திலும், அரசு அலுவலகத்திலும் மத அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடு சட்டப்படி தவறானது எனும்போது, ஒரு ஹிந்து கோயிலின் கல்லூரியில் முஸ்லீம்களுக்கு இடஒதுக்கீடு கொடுப்பது என்பது இந்துக்களுக்கு இந்த அரசாங்கம் இழைக்கும் தூரோகமாகும். பழனி மலைக்கோயில் பாதுகாப்பு பேரவையினர் இதை எதிர்த்தும் தொடர் போராட்டங்கள் நடத்தி வருகின்றனர்.


மலைப்பாதையை ஆக்கிரமித்திருக்கும் கடைகள்

Palani Hill Temple Pathway

Palani Cable Cars

பழனி மலை மேல் இருக்கும் முருகன் கோவிலுக்குச் செல்ல படிகள் அமைந்த பாதை இருக்கிறது. யானைப் பாதை ஒன்றும் இருக்கிறது. கம்பி வட ஊர்திகளும் (Cable Car) உள்ளன. சுமார் 30 வருடங்களுக்கு முன்னால் மலைப்பாதையில் 15 கடைகளுக்கான இடங்கள் 15 நபர்களுக்கு குத்தகைக்கு விடப்பட்டது. அந்த 15 பேரில் 4 பேர் முஸ்லிம்கள். குத்தகை ஒவ்வொரு வருடமும் புதுப்பிக்கப்பட்டு வந்தது.


கடந்த சில வருடங்களாக இந்தக் கடைகளினால் மலையேறும் பக்தர்களுக்கு சௌகரியத்தைவிட தொந்தரவுகள் பெருகத்தொடங்கின. கடைகளிலேயே மது அருந்துதல், அசைவ உணவுகள் சாப்பிடுதல், குறிப்பாக பெண் பக்தர்களைக் கிண்டல் செய்தல், அவர்களை கடைகளில் மறைந்திருந்து செல்போனில் படம் பிடித்தல் போன்ற தொந்தரவுகள் கொடுக்கப்பட்டன. இதனால் மிகவும் அவதிப்பட்ட பக்தர்கள் கோவில் நிர்வாகத்திற்குப் புகார்கள் அளித்தனர். பழனி மலைக்கோயில் பாதுகாப்பு பேரவையினரும் கடைகளை அகற்றக் கோரி போராட்டங்கள் நடத்தினர்.


மிகவும் தாமதமாக விழித்துக்கொண்ட கோவில் நிர்வாகம், 30 ஜூன் 2000த்தோடு குத்தகை காலம் முடிவுறும் நிலையில், 29 மே 2000 அன்று அனைத்து குத்தகைதாரர்களையும் தங்கள் கடைகளைக் காலி செய்து காலி இடங்களை 1 ஜூலை 2000க்குள் நிர்வாகத்திடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டு நோட்டீஸ் அனுப்பியது.


அதனை எதிர்த்து அனைத்து கடைக்காரர்களும் உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகி வழக்கு (WP No: 10516 and 10601 to 10608 of 2000 / WP No: 15162 and 15268 to 15275 of 2000) தொடர்ந்தனர். அவர்கள் தங்கள் மனுவில், “கடந்த 30 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வாடகை செலுத்தி வியாபாரம் செய்து வருகிறோம்; எங்களை வெளியேற்றினால் கோவிலுக்கு வரும் பக்தர்கள் பாதிக்கப்படுவர்; கோவிலுக்கு வரும் பக்தர்களின் நலனை முன்னிட்டு எங்கள் கடைகளை தொடர்ந்து நட்த்த அனுமதிக்க வேண்டும்; குத்தகை காலம் முடிவடைந்த பின்னர் மூன்றாம் நபர்களுக்கு மீண்டும் குத்தகை விடுவதற்குப் பதிலாக எங்களுக்கே முன்னுரிமை தந்து எங்கள் குத்தகையை நாங்கள் புதுப்பிக்க அனுமதிக்க வேண்டும்; வேறு மாற்று இடம் கொடுக்காமல் எங்களைக் காலிசெய்யச்சொல்வதும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது; இந்திய அரசியம் அமைப்புச் சட்ட்த்தின் 14 மற்றும் 21-ம் க்ஷரத்துக்கள் படி எங்களது வாழ்வுரிமைக்கும் வாழ்வாதாரத்துக்கும் பாதுகாப்பு கொடுத்தாக வேண்டும். எனவே எங்களைத் தொடர்ந்து கடைகள் நடத்த அனுமதிக்க வேண்டும்” என்று கோரியிருந்தனர்.


நீதிமன்றத்தில் விசாரணையின் போது, அரசு தரப்பில், “குத்தகை காலம் முடிந்தவுடனேயே குத்தகைதாரர் குத்தகை இடத்தின் உரிமையை இழந்து விடுகிறார்; அவ்விடத்தை மற்றொரு மூன்றாம் நபருக்கும் குத்தகைக்கு விடும் யோசனை கோவில் நிர்வாகத்துக்கு இல்லையாதலால், குத்தகைக் காலத்தை நீட்டச்சொல்லியோ, உரிமத்தைப் புதுப்பிக்கச் சொல்லியோ கேட்கும் உரிமையும் அவருக்கு இல்லை. பக்தர்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் அதிகமாகி வருவதால், பாதையை அகலாமாக்க அந்த இடங்கள் தேவைப்படுகின்றன. மீண்டும் அவ்விடங்களை கடைக்காரர்களுக்கு விட்டால் பக்தர்களுக்கு மிகவும் அசௌகரியமாக ஆகிவிடும்; எனவே குத்தகை காலம் முடிந்தவுடன் குத்தகைதாரர்களை வெளியேறச் சொல்ல தேவஸ்தானம் முடிவு செய்தது. தாங்களாகவே முன்வந்து இடத்தைக் காலி செய்வதாக அவர்கள் எழுத்து மூலம் உறுதியளிக்கும் பக்ஷத்தில், மேலும் 45 நாட்கள் கடைகளை நடத்திக்கொள்ள அனுமதி அளிக்க தேவஸ்தானம் முன் வருகிறது” என்று வாதம் முன்வைக்கப்பட்டது.


அரசு தரப்பு வாதத்தை ஏற்றுக்கொண்ட உயர் நீதிமன்றம், “குத்தகைதார்ர்கள் தங்கள் இடங்களுக்கான உரிமையை குத்தகை காலம் முடிந்தவுடன் இழந்துவிடுகிறார்கள்; அவர்கள் தாங்களாக முன்வந்து இடங்களைக் காலி செய்வதாக எழுத்து மூலம் உறுதியளிக்கும் பக்ஷத்தில், தேவஸ்தானம் அவர்களுக்கு மேலும் 45 நாட்கள் அவகாசம் அளிக்கவேண்டும்” என்று உத்தரவிட்டு மனுதாரர்களின் மனுக்களை தள்ளுபடி செய்தது. மேலும் தனது உத்தரவில், “கோவில் வளாகத்திலேயே பக்தர்களுக்கு தொந்தரவு ஏற்படாதவாறு வியாபாரம் செய்ய மனுதாரர்கள் தேவஸ்தானத்திடம் மாற்று இடங்கள் கோருவதையோ, அக்கோரிக்கையை அதன் தரத்தைப் பொறுத்து தேவஸ்தானம் பரிசீலனை செய்வதையோ இவ்வுத்தரவு தடுக்காது” என்றும் தெரிவித்தது.


அதன் பிறகு 10 ஆண்டுகள் ஆகியும் குத்தகைதாரர்கள் தங்கள் கடைகளைக் காலி செய்யவில்லை. அறநிலையத்துறை அதிகாரிகளும் உயர்நீதிமன்ற உத்தரவை அமல்படுத்தவில்லை; ஆணையர்களும், இணை ஆணையர்களும், நிர்வாக அலுவலர்களும் மாறிக்கொண்டிருந்தார்களே ஒழிய, கடைகள் அப்புறப்படுத்தப்படவில்லை; பக்தர்கள் அனுபவிக்கும் துன்பங்களும் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது.


கடைகளைக் காலி செய்யச் சொல்லி மீண்டும் போராட்டங்கள் வெடிக்கவே, அறநிலையத்துறையின் உதவி ஆணையர் 10.08.2012 அன்று குத்தகைதாரர்களைக் காலி செய்யுமாறு உத்தரவிட்டார். உடனே குத்தகைதாரர்கள் அறநிலையத்துறை செயலர் மற்றும் ஆணையருக்கு மேல்முறையீடு செய்தனர். இருப்பினும் மேற்கொண்டு தீவிரமாக நடவடிக்கை எடுக்காததால், அவ்வுத்தரவும் குத்தகைதாரர்களின் முறையீட்டு மனுக்களும் அறநிலையத்துறை செயலர் அலுவலகத்திலும் ஆணையர் அலுவலகத்திலும் உறங்கிக்கொண்டிருந்தன.


பின்னர் மீண்டும் உதவி ஆணையர் 21.11.2012 அன்று குத்தகைதாரர்கள் 12.12.2012க்குள் இடங்களைக் காலி செய்ய வேண்டுமென்று நோட்டீஸ் அனுப்பினார். இதனைத் தொடர்ந்து குத்தகைதாரர்கள் உயர் நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீட்டு மனு (W.P. (MD) No: 16056 of 2012 and M.P. (MD) No: 1 of 2012) சமர்பித்து வழக்கு தொடர்ந்தனர். தங்கள் மனுவில், அறநிலையத்துறை சட்டம் பிரிவு 114-ன் கீழ் தாங்கள் மேல் முறையீடு செய்துள்ளதாகவும், அதற்கு பதில் அளிக்கும் முன்பு தங்களை வெளியேற்ற முடியாது என்றும், எனவே அறநிலையத்துறையின் உத்தரவை ரத்து செய்ய வேண்டுமென்றும் கோரியிருந்தனர்.


விவாதத்தின் போது அரசு தரப்பில், 30 ஜூன் 2000 அன்று உயர் நீதிமன்றம் அளித்த உத்தரவின் பேரில் குத்தகைதாரர்களைக் காலி செய்யுமாறு உத்தரவிட்டதாகக் கூறப்பட்டது.


இரு தரப்பு விவாதங்களையும் கேட்ட உயர் நீதிமன்றம், 13.12.2012 அன்று, “அறநிலையத்துறை செயலர் குத்தகைதாரர்களின் மேல் முறையீட்டு மனுக்களை 8 வாரங்களுக்குள் பரிசீலித்துத் தள்ளுபடி செய்யவேண்டும்; அவ்வாறு பரிசீலிப்பதற்கான மேல் முறையீட்டு மனுக்கள் சமர்ப்பிக்காதவர்களுடைய கடைகளைக் காலி செய்ய இணை ஆணையர் சட்டத்தின் படியான நடவடிக்கைகளை எடுக்கலாம்; மேல் முறையீட்டு மனுக்கள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டு கடைசி உத்தரவு வரும் வரையில், குத்தகைதாரர்களைக் காலி செய்யச் சொல்லி எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க்க்கூடாது” என்று உத்தரவிட்டுள்ளது.


மேற்கொண்டு அறநிலையத்துறை மந்தமாகவே இருக்கிறது. குத்தகைதாரர்களும் தொடர்ந்து வியாபாரம் செய்கின்றனர். பக்தர்களின் துன்பங்கள் தொடர்கதையாகவே இருக்கின்றன.


திருவிழாக்கால ஒப்பந்தங்களும் முஸ்லிம்களுக்கு
முருகப் பெருமானுக்கு மிகவும் விசேஷ திருவிழாக்களான தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம் ஆகிய விழாக்கள் பழனி மலையில் மிகவும் விமரிசையாக நடக்கும். லக்ஷக்கணக்கான பக்தர்கள் வந்து குமியும் திருவிழாக்கள். இவ்விழாக்கள் சமயத்தில் பந்தல் அமைப்பதற்கும், மைக் செட் அமைப்பதற்குமான ஒப்பந்தங்கள் இரண்டு முஸ்லிம்களுக்கே தொடர்ந்து ஒவ்வொரு வருடமும் கொடுக்கப்படுகின்றன. பந்தல் காண்டிராக்ட் ஜியாவுத்தீன் என்பவருக்கும், மைக் செட் காண்டிராக்ட் அலாவுத்தீன் என்பவருக்கும் கொடுக்கப்படுகின்றன. கிட்டத்தட்ட 25 லக்ஷ ரூபாய் மதிப்புள்ள இந்த காண்டிராக்டுகள் தொடர்ந்து இவ்விருவருக்கு மட்டுமே வழங்கப்படுவதில் லக்ஷக்கணக்கான ரூபாய் ஊழல் நடக்கிறது என்று குற்றம் சாட்டுகின்றனர் பழனி மலைக்கோயில் பாதுகாப்பு பேரவையினர்.


மேலும் பல நிர்வாகச் சீர்கேடுகள்
மலை மேலே 150க்கும் மேலான பணியிடங்கள் நிரப்பப்படாமல் இருக்கின்றன. அவ்விடங்களுக்கு தகுந்த பணியாளர்களை நிரந்தரமாகத் தேர்வு செய்யாமல், தனியார் ஏஜன்ஸி மூலம் காண்டிராக்ட் முறையில் தற்காலிகப் பணியாளர்களையே நியமனம் செய்கிறார் இணை ஆணையர். இந்த நியமனத்திலும் பல லக்ஷ ரூபாய்கள் ஊழல் நடப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. மலை மேலே கோவிலுக்குள், நவபாஷாண தீர்த்தம், பஞ்சாம்ருதம் ஆகியவை கள்ளத்தனமாக விற்பனை செய்யப்படுவதாகவும், நுழைவுச் சீட்டு, சிறப்பு கட்டணங்கள் ஆகியவற்றிலும் பல ஊழல்கள் நடப்பதாகவும், வெளி மாநிலங்களிலிருந்து வரும் அப்பாவி பக்தர்கள் மிகவும் துன்பத்துக்கு உள்ளாக்கப்படுவதாகவும், பலதரப்பட்ட புகார்களை பழனி மலைக்கோவில் பாதுகாப்பு பேரவையினர் முன் வைக்கின்றனர். தங்களுடைய போராட்டம் தொடர்ந்து நடத்தப்படும் என்றும் நீதிமன்றத்தையும் அணுகி இந்தப் பிரச்சனைகளுக்கு ஒரு முடிவு கட்டுவோம் என்றும் உறுதிபடத் தெரிவிக்கின்றனர்.

 

இந்து அறநிலையத்துறை என்பது திராவிட அரசுகளுக்குக் கொள்ளையடிக்கும் களமாகப் போனது தமிழகத்தின் சாபக்கேடே! அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்திற்குப் புறம்பான இந்து அறநிலையத்துறையை ரத்து செய்தாலன்றி திருக்கோவில்களைக் காப்பாற்ற வேறு வழியில்லை என்பது நிதர்சனமான உண்மை.

(முற்றும்)

Read 1307 times
Rate this item
(0 votes)
Last modified on Thursday, 09 October 2014 19:26

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Leave a comment