×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

தமிழக அரசும் வே(வெ)ட்டி அரசியலும்

Saturday, 09 August 2014 00:00 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size
Thamizhaga-Arasum-Vetti-Arasiyalum-1”வேட்டிக்குத் தடை விதித்தால் மன்றங்களுக்கு உரிமம் ரத்து” என்று செய்தித்தாள்களில் தலைப்புச் செய்திகள் முழக்கமிட்டன. சென்ற ஜூலை மாதம் 16-ம் தேதி சட்டமன்றத்தில் முதல்வர் ஜெயல்லிதா அவர்கள், “தமிழ் கலாச்சாரம் அவமதிக்கப்படுவதைத் தடுத்து அதனிலிருந்து காப்பாற்ற, ஆங்கிலேய கலாச்சார மன்றங்களில் தமிழக உடையான வேட்டிக்கு அங்கீகாரம் வழங்கப்படுவதை உறுதி செய்து சட்டம் இயற்றப்படும்” என்று அறிவித்தார். அனைத்து கட்சிகளும் அவ்வறிவிப்பை வரவேற்றன. 
 
அதன்படியே, இம்மாதம் 5-ம் தேதி புதன்கிழமையன்று பாரம்பரிய உடையான வேட்டிக்கு, சில மன்றங்களில் (கிளப்புகளில்) விதிக்கப்பட்டுள்ள தடையை நீக்குவதற்கான சட்ட மசோதாவைத் தாக்கல் செய்தார் முதல்வர். மன்றங்களில் வேட்டி கட்டி நுழைய அனுமதி மறுத்தால் ஓராண்டு சிறை தண்டனையும், ரூபாய் 25,000 அபராதமும் விதிக்கப்படும் என்றும் மசோதாவில் கூறப்பட்டுள்ளது. இப்படி ஒரு மசோதா தாக்கல் செய்யப்பட்டதன் பின்னணியைப் பார்ப்போம்.  
 

மசோதாவின் பின்னணி

Thamizhaga-Arasum-Vetti-Arasiyalum-4

சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மாண்புமிகு நீதிபதி ஹரிபரந்தாமன், பிரபல வழக்கறிஞர்களான ஆர்.காந்தி மற்றும் ஜி.ஆர்.ஸ்வாமிநாதன் ஆகிய மூவரும் ஒரு நூல் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்வதற்காக, தமிழகத்தின் பாரம்பரிய உடையான வேட்டி அணிந்து, ஜூலை மாதம் 11-ம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை அன்று அவ்விழா நடக்கவிருந்த தமிழ்நாடு கிரிக்கெட் சங்கத்தின் மெட்ராஸ் கிரிக்கெட் கிளப்பிற்குச் சென்றனர். ஆனால் அந்த மன்றத்தின் (கிளப்பின் – CLUB) ஆடைகள் விதிப்படி (DRESS CODE) வேட்டிக்கு அங்கீகாரம் இல்லததால், அவர்கள் மூவரும் அனுமதி மறுக்கப்பட்டனர். அந்த விழா அழைப்பிதழில், அந்நூலை முன்னாள் சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி டி.எஸ்.அருணாச்சலம் எழுதியுள்ளதாகவும், அதை முன்னாள் குஜராத் உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி பி.ஆர்.கோகுலகிருஷ்ணன் வெளியிடவிருப்பதாகவும், முன்னள் ஹிமாச்சல பிரதேச உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி வி.ரத்னம் பெற்றுக்கொள்ளவிருப்பதாகவும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இம்மூன்று நீதிபதிகள் மட்டுமல்லாமல் விழாவிற்கு வந்த மற்றவர்களும் கிளப்பின் விதிகளின் படி உடைகள் அணிந்து வந்திருந்ததாகத் தெரிகிறது. 
 

ஆங்கிலேய கிளப் கலாச்சாரம்

Thamizhaga-Arasum-Vetti-Arasiyalum-3
இந்த மெட்ராஸ் கிரிக்கெட் கிளப்பானது 1846-ம் ஆண்டு ஆங்கிலேயர்களால் நிறுவப்பட்டது. அப்போதிலிருந்தே தனக்கென்று ஒரு ஆடைகள் விதியுடன் செயல்பட்டு வருகின்றது. கிட்டத்தட்ட அதே காலகட்டத்தில் ஆங்கிலேயர்களால், மெட்ராஸ் ஜிம்கானா கிளப் மற்றும் மெட்ராஸ் கிளப் ஆகியவையும் நிறுவப்பட்டன. அந்த கிளப்புகளிலும் இதே போல ஆடைகள் விதி பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றது. அப்போது ஆங்கிலேயர்கள் அதிகம் பேர் இருந்ததால் அவர்களுக்குத் தங்கள் பண்பாட்டின்படி தங்கள் இங்கிலாந்து நாட்டில் நிலவும் சூழ்நிலையுடன் கூடிய மன்றங்கள் தேவைப்பட்டதால் இந்த கிளப்புகள் நிறுவப்பட்டன.         
 
நமது நாடு சுதந்திரம் அடைந்த பின்னரும் இந்த மாதிரியான ஒரு ”கிளப் கலாச்சாரம்” தொடர்ந்துகொண்டிருப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், கிளப்புகளின் எண்ணிக்கையும் பெருமளவு கூடி வருகின்றது. இது பொது மக்களிடையே இந்த கிளப் கலாச்சாரத்தை அதிக அளவில் வளர்த்துள்ளது. ஆனால் சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் நிறுவப்பட்ட கிளப்புகளில் ஆடை விதிகள் தளர்த்தப்பட்டு வேட்டி போன்ற பாரம்பரிய உடைகளுக்கு அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்று ஆங்கிலேய கிளப்புகளிலும் வேட்டிக்கு அனுமதி இல்லை. இருப்பினும், சென்னையைச் சேர்ந்த நீதிபதிகள், வழக்கறிஞர்கள், அரசு ஐ.ஏ.எஸ் மற்றும் ஐ.பி.எஸ் அதிகாரிகள் உள்ளிட்ட உயர்தட்டு பணக்காரர்கள், இந்த ஆங்கிலேய கிளப்புகளில் அங்கத்தினர்களாக ஒவ்வொரு வருடமும் முயற்சித்து வருவதும் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.
 

ஆடை விதியும் அதற்கான எதிர்ப்பும்

இந்த மூன்று கிளப்புகளிலும் ஆடை விதி கடுமையாகப் பின்பற்றப்படுவது என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்த ரகசியம் தான். எனவே, தாங்கள் தெரியாமல் வேட்டி கட்டிச் சென்றோம் என்று அனுமதி மறுக்கப்பட்ட மூவரும் உரிமை கோர முடியாது. நிகழ்ச்சிக்கு வருகை புரிந்த மற்றவர்கள் ஆடை விதியைப் பின்பற்றிச் சென்றிருந்ததால், இவர்களுக்கு அவ்வாறு ஆடை விதிகள் இருப்பது தெரிவிக்கப்படவில்லை என்றும் கூற இயலாது.
 
ஆனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாகவும் இரண்டு பிரபலமான வழக்கறிஞர்களாகவும் இருந்ததால், இந்தப் பிரச்சனை அரசியல் அரங்கிலும் சட்ட அரங்கிலும் புயலைக் கிளப்பி விட்டது. இன்னாள் முன்னாள் முதல்வர்கள் உட்பட அனைத்து அரசியல் தலைவர்களும் தமிழ்நாடு கிரிக்கெட் சங்கத்திற்குத் தங்களுடைய கண்டனங்களைத் தெரிவித்ததோடு மட்டுமல்லாமல், சங்கத்தின் உரிமத்தையும் ரத்து செய்ய வேண்டும் என்றும் கோரினர். இதன் விளைவாக நிதியறிக்கையின் மீதான விவாதத்திற்கு சட்டமன்றம் கூட்டப்பட்டபோது, அனைத்து கட்சியினரும் இவ்விஷயத்தைத் தமிழ் கலாச்சாரத்தின் மீதான தாக்குதலாக எடுத்துக்கொண்டு கருத்துத் தெரிவித்துப் பேசினர்.
 

முதல்வர் கருத்து

கிளப்பின் நடத்தையை “உடை விஷயத்திலான எதேச்சாதிகாரம்” என்று குறிப்பிட்ட முதல்வர், “உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிக்கு அனுமதி மறுத்தது தமிழர் கலாச்சாரம் மற்றும் நாகரீகத்தை அவமானப்படுத்தியதாகும். வேட்டிக்கு அனுமதியில்லை என்று கிளப்பின் சட்ட விதிகளில் (by-laws) கூறப்படவில்லையாதலால், உண்மையிலேயே அந்த கிளப் தன்னுடைய சட்டத்தைத் தானே மீறியிருக்கிறது. எனவே அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை மீறிய இந்த வழக்கத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் விதத்தில், சட்டம் இயற்றப்படும்” என்றார். மேலும், தமிழ் நாடு கிரிக்கெட் சங்கத்தின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கும் விதமாக சட்டப்படி நோட்டீஸ் அனுப்புமாறு சங்கங்களின் பதிவாளருக்கு உத்தரவு இட்டார்.            
 
தன்னுடைய உரையின் போது முதல்வர், ஆங்கிலேய ஆட்சியின் போது மெட்ராஸ் மாநகராட்சியின் தலைவராக இருந்த பி.தியாகராய செட்டியார் மெட்ராஸுக்கு வருகை புரிந்த வேல்ஸ் இளவரசரை வரவேற்க வேட்டி அணியாமல் ஆங்கில உடை அணிந்துதான் வரவேண்டும் என்று கூறப்பட்டதை ஏற்க மறுத்து வேட்டி அணிந்தே சென்றதைக் குறிப்பிட்டார். 
 
அதே போன்றதொரு சம்பவம் எண்பதுகளிலும் நடந்துள்ளது. வேட்டி கட்டிய தன்னை அனுமதிக்க மறுத்த மெட்ராஸ் ஜிம்கானா கிளப்பின் விருந்தினர் வருகைப் பதிவேட்டில், தன்னுடைய எதிர்ப்பையும் கண்டனத்தையும் குறிப்பாகப் பதிவு செய்து வைத்தார் முன்னாள் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி வி.ஆர்.கிருஷ்ண ஐயர்.
 

முன்னாள் முதல்வர்கள் புறக்கணித்த விஷயம்

 ஆங்கிலேய கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றும் இந்த மூன்று கிளப்புகளின் ஆடை விதிகளைப் பற்றி நன்றாகவே தெரிந்திருந்த தமிழகத்தின் முன்னாள் முதல்வர்களான ராஜாஜி, காமராஜர், அண்ணா, எம்.ஜி.ஆர் மற்றும் கருணாநிதி என யாருமே இந்த விஷயத்திற்காக சட்டம் இயற்ற முனைந்ததில்லை. இந்த மதிரியான ஆங்கிலேய ஆடை விதிகளினால் தனிப்பட்ட முறையில் பாதிக்கப்பட்ட பி.தியாகராஜரும், வி.ஆர்.கிருஷ்ண ஐயரும் கூட சட்டம் இயற்றப்பட வேண்டும் என்று கோரவில்லை. ஏனென்றால், இந்த ஆங்கிலேய கிளப்புகளுக்கும் பாரத (தமிழர்) கலாச்சாரத்திற்கும் துளியும் சம்பந்தமில்லை என்கிற உண்மையை அவர்கள் நன்றாக அறிந்திருந்தனர். மேலும் இந்த மாதிரியன தேவையற்ற விஷயங்களில் அரசாங்கத்தின் நேரத்தையும் அவர்கள் செலவிடவும் விரும்பவில்லை.       
 
இந்த கிளப்புகளில் உறுப்பினர்களாக இருப்பவர்களுக்கு அங்கே வழக்கத்தில் இருக்கும் ஆடை விதிகள் ஒரு பிரச்சனையாக இல்லாதபோது, அங்கே உறுப்பினராக இல்லாதவர்களும், எப்போதோ ஒரு முறை அங்கு செல்பவர்களும் ஆடை விதிகளைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை. மேலும் அதைப் பற்றிக் கேள்வி கேட்பதற்கும் அவர்களுக்கு உரிமை இல்லை. 
 

உயர் நீதிமன்றத்தின் கருத்து

அந்த கிளப்பின் நடத்தையை அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்திற்கு விரோதமானது என்று முதல்வர் சொல்லியிருந்தாலும், சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் கருத்து அதற்கு எதிர்மாறாக இருக்கிறது. இவ்விஷயம் சம்பந்தமாக சென்னையைச் சேர்ந்த ஒரு வழக்கறிஞர், தமிழகத்தில் உள்ள கிளப்புகள் எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும் என்று விதிகள் இயற்றப்பட்டு அவைகளுக்கு உத்தரவு வழங்க வேண்டுமென்றும், விதிகளை மீறும் கிளப்புகளின் உரிமம் ரத்து செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் கோரி ஒரு வழக்கைப் பதிவு செய்தார். அவ்வழக்கை ஏற்றுக்கொண்ட தற்கால தலைமை நீதிபதி எஸ்.கே.அக்னிஹோத்ரி மற்றும் நீதிபதி எம்.எம்.சுந்தரேஷ் அகியோர் அடங்கிய அமர்வு, ஜூலை 19 புதன்கிழமை அன்று, ஒரு தனியார் நிறுவனமான கிளப்பின் விதிகளை மாற்றும் அதிகாரம் நீதிமன்றத்திற்கு இல்லையென்றும், தன்னுடைய விதிகளைத் தீர்மானித்துக்கொள்வது அந்தத் தனியார் கிளப்பின் அடிப்படை உரிமை என்றும், குறிபிட்ட சம்பவத்தில் அந்த கிளப் தன் நடத்தையின் மூலம் அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை மீறவில்லை என்றும் கூறியது. மேலும், அந்த கிளப்பில் நடத்தப்பட்ட நூல் வெளியீடு நிகழ்ச்சி ஒரு தனியார் நிகழ்ச்சிதான் என்றும் அது பொது நிகழ்ச்சியல்ல என்றும் கூறியது. இவ்வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியது என்று கூறிய அமர்வு, அவ்வாறு செய்வதைத் தவிர்த்து மற்றொரு அமர்வுக்குத் தள்ளி வைத்தது. 
 
உயர்நீதிமன்ற அமர்வின் கருத்துக்களில், “நடத்தப்பட்ட நூல் வெளியீடு நிகழ்ச்சி ஒரு தனியார் நிகழ்ச்சிதான்” என்பது கவனிக்கப்பட வேண்டியது. ஏனென்றால், பாதிக்கப்பட்ட நீதிபதி ஹரி பரந்தாமன் அவர்கள், “நான் என்னுடைய அலுவலக வாகனத்தில் மாலை 5.25 மணிக்கு அங்கே சென்ற போது, அவர்கள் நான் வேட்டியணிந்திருந்ததால் எனக்கு எனுமதி மறுத்தது என்னை அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கியது; நான் தனியார் விழாவிற்கு வரவில்லை; பொது நிகழ்ச்சிக்குத்தான் வந்திருக்கிறேன் என்று அவர்களுக்குப் புரிய வைக்க முயன்றபோதும், அவர்கள் மறுத்துவிட்டனர்” என்று ஊடகங்களிடம் கூறியுள்ளார். ஆகவே அவர் ஒரு தனியார் நிகழ்ச்சியை பொது நிகழ்ச்சியாகக் கருதியதோடு மட்டுமல்லாமல், அதற்குத் தன் அலுவலக வாகனத்திலும் சென்றுள்ளார் என்றாகிறது.     
 

வக்கீல்களின் வினோதப் போராட்டம்

Thamizhaga-Arasum-Vetti-Arasiyalum-2இதனிடையே, தங்களுடைய கண்டனங்களைத் தெரிவிக்க விரும்பிய தமிழகத்து வக்கீல்கள் அந்தந்த மாவட்ட நீதிமன்ற வளாகங்களில் கருப்பு கோட்டும் வெள்ளை வேட்டியும் அணிந்து ஆர்பாட்டம் செய்தது வினோதமாக இருந்தது. தமிழ் கலாச்சாரம் அவமதிக்கப்பட்டதாகக் கூறிய அவர்கள், ஆங்கிலேய உடையான கழுத்து டை கூடிய கோட்டை அணிந்து வந்து ஆர்பாட்டம் செய்தது வினோதமாக இருந்தது. சுதந்திரம் அடைந்து 64 ஆண்டுகள் ஆன பின்பும் பலவிதங்களில் ஆங்கிலேய கலாச்சாரத்தை (‘மை லார்ட்’ மற்றும் ‘யுவர் ஹானர்’ போன்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவதிலிருந்து, நீதிமன்ற அரங்குக்கும் அலுவல் அறைக்கும் இடையே போகும்போதும் வரும்போதும் முன்னே ஒரு டவாலி செல்ல அவரைப் பின் தொடர்வது வரை) பின்பற்றுபவர்கள் கிளப்புகளில் தமிழ் கலாச்சாரம் அவமதிக்கப்பட்டுள்ளதாகப் பேசுவதும் விந்தையாக இருக்கிறது. இதுவரை எந்த ஒரு நீதிபதியும் இந்த மாதிரியான தமிழ் கலாச்சாரத்திற்குத் துளியும் சம்பந்தமில்லாத ஆங்கிலேய பழக்க வழக்கங்களைக் கைவிட வேண்டும் என்று சொன்னதாகத் தெரியவில்லை.   
 

கலாச்சார அவமதிப்பா?

ஒரு ஆங்கிலேய கிளப்பில் எதற்கு நூல் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்? ஏற்பாடு செய்தவரோ அல்லது அவருடைய நண்பர்களோ அந்த கிளப்பில் உறுப்பினராக இருப்பதால்தான் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும். நீதிபதிகளும் வழக்கறிஞர்களும் இந்த மாதிரியான கிளப் கலாச்சாரத்திற்கு புதியவர்கள் அல்ல என்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மை. மேலும், அரசியல் தலைவர்கள் அனைவரும் இவ்விஷயத்தில் இல்லாத ‘கலாச்சார அவமதிப்பை’ இருப்பதாகச் சொல்வதுதான் விந்தையாக இருக்கிறது. தமிழ் கலாச்சாரத்தை அவமதிக்கும் எண்ணம் அந்த கிளப்புக்கு இருந்திருந்தால் நமது பண்பாடான புடவை அணிவதையும் தடுத்திருப்பார்கள். ஆனால் புடவைக்கு அனுமதி வழங்கியிருப்பதால் கலாச்சார அவமதிப்பு என்று குற்றம் சாட்டுவது எடுபடாது. அனுமதிக்கப்படும் ஆடைகள் பட்டியலில் வேட்டி இல்லை; அவ்வளவுதான். 
 

ஆங்கிலேய கிளப்புகளில் தமிழ் கலாச்சாரம் சாத்தியமா?

ஆங்கிலேய கிளப்புகளின் செயல்பாடுகளைப் புரிந்துகொண்டால் வேட்டிக்கு அனுமதி வழங்காததை ஒரு பிரச்சனையாகப் பார்க்கத் தோன்றாது. இந்தக் கிளப்புகளில், கிரிக்கெட், கால்ஃப், பில்லியர்ட்ஸ், ஸ்னூக்கர், டென்னிஸ், டேபிள் டென்னிஸ் போன்ற ஆங்கிலேய விளையாட்டுகள் விளையாடப்படுகின்றன. பின்னர் அன்னிய மதுபானங்கள் வழங்கப்படுவதும் மேற்கத்திய இசையும் நடனங்களும் நடத்தப்படுவதும் பெரும்பான்மையான செயல்பாடுகளாக இருக்கின்றன. இந்த மதிரியான சூழ்நிலைக்கு வேட்டி சரிபட்டு வருமா என்பதை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். இந்தக் கிளப்புகளில் தமிழ் அல்லது பாரதிய கலாச்சாரம் சம்பந்தமாக எந்த மாதிரியான விளையாட்டோ, அல்லது பொழுது போக்கும் அம்சமோ நடத்தப்படுவது கிடையாது. 
 

ஆங்கிலேய கிளப்புகள் பொது இடங்கள் அல்ல

சட்டமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள மசோதாவில், சில மன்றங்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பொது இடங்களுக்குள் மேற்கத்திய பாணியில் உடையை அணியவில்லை என்றால் அனுமதிப்பது இல்லை என்று அரசின் கவனத்துக்கு வந்ததாகவும், அதனால் அனைத்து மன்றங்களின் பொது இடங்களுக்குள் தமிழர் பண்பாட்டைப் பிரதிபலிக்கும் வேட்டி அல்லது வேறு எந்த ஒரு இந்தியப் பாரம்பரிய உடையை அணிந்து வருபவர்களையும் நுழைய அனுமதி மறுக்கும் வகையில் விதிக்கப்பட்டு இருக்கும் தடையை நீக்குவது என அரசு முடிவு செய்துள்ளதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. 
 
மேலும், பொது இடங்கள் என்பவை, “பொதுமக்கள் பரவலாகக் கலந்து கொள்ளும் விழாக்கள், நிகழ்ச்சிகள், பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள், விளையாட்டுகள், இதர நிகழ்வுகள் ஆகியவை நடைபெறும் இடங்களான மனமகிழ் மன்றங்கள், உணவகங்கள், திரையரங்குகள், பெரும் வணிக வளாகங்கள், அவைக் கூடங்கள், விளையாட்டு அரங்குகள், அரசால் அறிவிக்கப்படும் இதர இடங்கள் எனப் பொருள்படும்” என்றும் மசோதாவில் கூறப்பட்டுள்ளது. 
 
மெட்ராஸ் கிரிக்கெட் கிளப், மெட்ராஸ் கிளப் மற்றும் மெட்ராஸ் ஜிம்கானா கிளப் ஆகியவை பொது இடங்கள் அல்ல. அந்த மன்றங்களில் உறுப்பினராக இருப்பவர்கள் மட்டுமே செல்லக் கூடிய இடங்கள். அவைத் தனியாரின் நிர்வாகத்தில் நடப்பவை. சாதாரணமாகப் பொதுமக்கள் அங்கே செல்ல முடியாது. உறுப்பினரின் விருந்தினராக மட்டுமே செல்ல முடியும். அதற்கென கட்டணமும் அந்த உறுப்பினர் செலுத்த வேண்டும். அவ்வாறு விருந்தினராகச் செல்பவர்களும் அந்த மன்றத்தின் சட்டதிட்டங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டுத்தான் நடந்துகொள்ள வேண்டும். இந்தக் கிளப்புகளை மற்ற பொது மக்கள் புழங்கும் இடங்களான திரையரங்குகள், உணவகங்கள், வணிக வளாகங்கள், அவைக்கூடங்கள், விளையாட்டு அரங்குகள் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடுவது அபத்தம்.   
 

நேரம் தான் வீண் – பொதுமக்கள் கருத்து

சட்டமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ள மசோதாவில், “மனமகிழ் மன்றம், தனி நபர்களின் கழகம், அறக்கட்டளை நிறுவனம் அல்லது சங்கத்தால் செய்யப்பட்ட விதி, ஒழுங்குமுறை விதி, துணைவிதி அல்லது பிறப்பிக்கப்பட்ட சுற்றறிக்கை, அறிவுறுத்தல் வழிகாட்டு நெறி உள்பட எதுவானாலும் தமிழர் பாரம்பரிய உடையான வேட்டி அல்லது பிற இந்தியப் பாரம்பரிய உடை எதையும் அணிந்து வரும் யாரையும், அவர் அணிந்து இருக்கும் உடையைக் காரணம் காட்டி அனுமதி மறுக்கக் கூடாது. இதை மீறுவோர் யாராக இருப்பினும் ஓராண்டு சிறை தண்டனை, ரூ.25,000 அபராதமும் விதிக்கப்படும்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.  
 
தனியார்களால் நடத்தப்படும் கிளப்புகளுக்கு அடிப்படை உரிமைகள் உள்ளன. அவை அரசியல் சாஸனத்தால் அங்கீகரிக்கப்படுகின்றன என்பதை உயர் நீதிமன்றம் உறுதி செய்ததையும் மேலே குறிப்பிடப்பட்ட வழக்கில் பார்த்தோம்.  ஆகவே, குறிப்பிட்ட ஆங்கிலேய கிளப்புகளின் அடிப்படை உரிமைகளுக்கு எதிரான வழக்கோ, தமிழக அரசு கொண்டுவரவிருக்கும் சட்டமோ, வெற்றி பெறுமா என்பது சந்தேகமே என்பது ஒரு பக்கம் இருக்க, இவையெல்லாம் தேவையில்லாமல் அரசின் நேரத்தையும் நீதிமன்றங்களின் நேரத்தையும் வீணாக்கும் செயல் என்பது பொது மக்களின் கருத்தாக இருக்கிறது. 
 
ஆகவே, தமிழ் கலாச்சாரத்திற்கு எந்த விதத்திலும் சம்பந்தம் இல்லாத, தமிழ் கலாச்சார வாசனையே இல்லாத இடங்களைப் புறக்கணித்து ஒதுக்குவதே தமிழர்களாகிய நாம் செய்ய வேண்டியது.      
 

கலாச்சாரப் பாதுகாப்பு கோவில்களிலா கிளப்புகளிலா?

Thamizhaga-Arasum-Vetti-Arasiyalum-5அதோடு மட்டுமல்லாமல், முதல்வர் உட்பட தமிழகத்தின் அரசியல் தலைவர்கள்  அனைவரும் குறிப்பிட்ட ஆங்கிலேய கிளப்புகளின் நடத்தை தமிழ் கலாச்சாரத்தின் மீதான தாக்குதல் எனவும், தமிழ் கலாச்சாரத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக சட்டமன்றத்தில் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளதாகவும் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். அரசியல் தலைவர்களின் இந்தக் கருத்தானது, உண்மையாகவே நமது கலாச்சாரம் காப்பாற்றப்பட வேண்டிய இடங்களில் காப்பாற்றப்படுகின்றதா என்ற கேள்வியையும், அவ்விடங்களைப் பற்றி இந்த அரசியல் தலைவர்கள் கவலைப் பட்டு அக்கறை காட்டுகின்றனரா என்கிற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது. 
 
உதாரணத்திற்கு நமது கலாச்சாரச் சின்னங்களான கோவில்களை எடுத்துக்கொள்வோம். கோவிலுக்கு வருபவர்களில் பலர் நமது பாரம்பரிய உடைகளில் வருவதில்லை. ஜீன்ஸ், டி-ஷர்ட், பேண்ட், பெர்முடாஸ் போன்ற மேற்கத்திய கலாச்சார உடைகளில் ஆண்களும், ஜீன்ஸ், ஸ்கர்ட், டி-ஷர்ட், மேக்ஸி போன்ற மேற்கத்திய கலாச்சார உடைகளில் பெண்களும் ஏராளமானோர் வருகின்றனர். இதெல்லாம் ஏன் நமது அரசியல் தலைவர்களின் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஆன்மீகமும், ஒழுக்கமும், பண்பாடும் காப்பாற்றப்பட வேண்டிய கோவில்களில், இந்த மாதிரியான மேற்கத்திய உடைகள் அணிந்து வருவது நமது கலாச்சார ஆன்மீகப் பாரம்பரியத்தின் மீதான தாக்குதல் இல்லையா? நமது கலாச்சாரப் பாரம்பரியம் மிக்க கோவில்களுக்கு மேற்கத்திய உடைகள் அணிந்து வந்தால் தண்டனை உண்டு என்றோ அல்லது அவற்றுக்கு அனுமதி இல்லை என்றோ ஏன் முதல்வர் ஒரு சட்டம் கொண்டுவரக்கூடாது? 
 
இன்று மதுபான வியாபாரத்தை, தானே ஏற்று நடத்தும் வினோதத்தை தமிழக அரசு செய்து வருகிறது. தமிழகமெங்கும் உள்ள, நமது கலாச்சாரப் பாரம்பரியத்திற்குப் புகழ் பெற்ற பல ஆன்மீகத் தலங்கள் உள்ள ஊர்களில், அந்தக் கோவில்களுக்கு அருகிலேயே பல மதுபானக் கடைகளை அரசு நடத்தி வருகின்றது. இது எந்தக் கலாச்சாரத்தைக் காப்பாற்ற? இதுதான் கலாச்சாரத்தைக் காப்பாறும் செயலா? ஒவ்வொரு ஆன்மீகத் தலத்தைச் சுற்றியும் சில நூறு அடிகளிலேயே பல மதுபனக் கடைகள் உள்ளன. பல இறைச்சிக் கடைகள் உள்ளன. ஆன்மீகத் தலங்களைக் காப்பாற்ற, அந்த மதுபானக் கடைகளையும், இறைச்சிக் கடைகளையும் அப்புறப்படுத்த பொதுமக்கள் வீதிக்கு வந்து போராடும் நிலையில், தமிழகத்தில் ஆட்சி நிலவுகிறது. பழனி இடும்பன் மலை அடிவாரத்தில் உள்ள அரசு மதுபானக் கடையை அகற்ற பொதுமக்கள் பல வருடங்கள் போராட வேண்டியிருந்தது. மற்ற ஆன்மீகத் தலங்களிலும் இதே நிலைதான்.    
 
அதோடு மட்டுமல்லாமல் நமது கோவில்களில் திரைப்படங்களுக்கான படப்பிடிப்புகளுக்கெல்லாம் அனுமதி வழங்குகிறது அரசு. காதல் டூயட்டுகள் போன்ற கண்ணறாவிக் காட்சிகள் எல்லாம் கோவில்களில் படம்பிடிக்கப்படுகின்றன. இதனாலெல்லாம் நமது கலாச்சாரம் பாதிக்கப்படவில்லையா? பொது மக்கள் போராட்டம் நடத்தும் இடங்களில் மட்டுமே அரசு தடை விதிக்கின்றது. கோவில்களில் படப்பிடிப்புகளுக்கு ஏன் அரசு நிரந்தரமாகத் தடை விதிக்காமல் இருக்கிறது?  
 
கலாச்சாரம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய இடங்கள் கிளப்புகளா இல்லை கோவில்களா? எங்கே கலாச்சாரம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமோ அங்கே தான் அரசின் கவனம் செல்ல வேண்டும். ஆனால் தமிழக அரசோ கோவில்களைப் புறக்கணித்து கிளப்புகளில் கலாச்சாரத்தை வளர்க்க முயல்கிறது. 
 
தற்போது கலாச்சாரப் பாதுகாப்பு என்கிற பெயரில் தமிழக அரசு கொண்டு வந்திருக்கும் சட்டம் வெறும் வே(வெ))ட்டி அரசியல்!        
 
 
Read 1477 times Last modified on Saturday, 09 August 2014 19:26

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Leave a comment