×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

கருத்துச் சுதந்திரமும் சமூகப் பொறுப்பும்

Friday, 06 February 2015 00:00 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size


பெருமாள் முருகன் என்பவர் எழுதிய மாதொருபாகன் என்கிற நாவல் திருச்செங்கோடு மக்களைக் கொதிப்படையச் செய்துள்ளது. அம்மக்கள் ஜாதி வேறுபாடின்றி ஒற்றுமையுடன் தங்கள் எதிர்ப்பை ஜனநாயக முறையில் தெரிவித்ததைத் தொடர்ந்து, மாவட்ட நிர்வாகம் அவர்களையும் எழுத்தாளர் தரப்பையும் அழைத்துப் பேச்சு வார்த்தை நடத்தியதில், நாவலாசிரியர் பெருமாள் முருகன், வருத்தம் தெரிவித்துக்கொண்டு தன்னுடைய நாவலைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாகக் கூறினார். அத்துடன் திருச்செங்கோடு மக்களும் தங்கள் எதிர்ப்புப் போராட்டங்களை நிறுத்திக்கொண்டனர்.

ஆனால், பெருமாள் முருகனோ, அதற்கும் மேல் ஒரு காரியத்தைத் தானாகவே செய்தார். தன்னுடைய அனைத்துப் புத்தகங்களையும் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாகவும், பதிப்பாளர்களுக்கு உண்டாகும் நஷ்டத்தையும் தானே ஈடு செய்துவிடுவதாகவும், இனி எதுவும் எழுதப்போவதில்லை என்றும், தன்னுள் இருந்த எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன்இறந்துவிட்டதாகவும், தற்போது கல்லூரி ஆசிரியர் பெ.முருகன் மட்டும் தான் உயிரோடு இருப்பதாகவும் ஒரு அறிவிப்பை, பரிதாபத்தைச் சம்பாதிக்கும் விதமான ஒரு அறிவிப்பை, தானே வெளியிட்டார்.

பெருமாள் முருகனின் இந்த அறிவிப்பானது ஏற்கனவே எரிந்துகொண்டிருந்த சர்ச்சையில் எண்ணையை ஊற்றி அதை மேலும் பெரிதாக்கியது. தங்களை “முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள்” என்று சொல்லிக்கொள்பவர்கள் மட்டுமல்லாமல், தமிழ் எழுத்துலகில் இருக்கும் பெரும்பான்மையான எழுத்தாளர்களும் (பிரபலமானவர்கள் உட்பட), திராவிட மற்றும் இடது சாரி பதிப்பகங்களும் கூட அவருக்கு ஆதரவாகப் பேசியும் எழுதியும் தங்கள் கருத்துக்களை முன்வைக்கின்றனர். தமிழக, தென்னிந்திய ஊடகங்கள் மட்டுமல்லாமல் தேசிய அளவில் ஆங்கில ஊடகங்களும் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்குப் பேராபத்து வந்துவிட்டதாகவும், ”ஹிந்து’ இயக்கங்களும் ”காவி” இயக்கவாதிகளும் பெருமாள் முருகனை மிரட்டிப் பணிய வைத்துள்ளதாகவும் ஒரு பொய்யைப் பரப்பி வருகின்றன.

தற்போது இந்த சர்ச்சையானது உயர் நீதிமன்றத்தை எட்டியுள்ளது. தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் சங்கம், நாமக்கல் மாவட்ட நிர்வாகம் ஊர் தரப்பினருக்கும் எழுத்தாளருக்கும் இடையே அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை நடத்திக் கொண்டுவந்த தீர்வுகளை செல்லாததாக அறிவிக்க வேண்டும் என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகியுள்ளது. மேலும் எழுத்தாளரின் கருத்தையும் உயர் நீதிமன்றம் கேட்க வேண்டும் என்று அச்சங்கம் கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க, அவரையும் மனு அளிக்குமாறு உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.

இதனிடையே, மாதொருபாகன் நாவலில் கூறப்பட்டுள்ள ஆதாரமற்ற அவதூறுகளால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டு பெரும் மனவுளைச்சலுக்கு ஆளாகியுள்ள திருச்செங்கோடு மக்களின் பிரதிநிதிகளும் நீதிமன்றத்தை அணுகியுள்ளார்கள்.

வழக்கின் பின்னணி
மாதொருபாகன் நாவல் காலச்சுவடு பதிப்பகத்தால் 2010 டிசம்பர் மாதம் வெளியிடப்பட்டது. பின்பு திருத்தப்பட்ட இரண்டாம் பதிப்பு 2011 ஆகஸ்டிலும், மூன்றாம் பதிப்பு நவம்பர் 2012லும், நான்காம் பதிப்பு செப்டம்பர் 2014லும் வெளிவந்துள்ளது. பெருமாள் முருகன் பெரிதாகப் பிரபலமடையாத நிலையில் அவருடைய புத்தகங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்திலேயே படிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஒரு ஜனரஞ்சக எழுத்தாளர் என்கிற அந்தஸ்தையும் அவர் எட்டியுள்ளார் என்றும் சொல்ல முடியாது. பொதுமக்கள் மத்தியில் பெருமாள் முருகன் என்கிற ஒரு எழுத்தாளர் இன்னும் பிரபலமாகவில்லை. ஆகவே, இன்றைய தொலைக்காட்சி யுகத்திலும், படிக்கும் வழக்கம் பெரிதும் குறைந்து வருகின்ற சூழலிலும், இவருடைய ஊரான திருசெங்கோடு மக்களே கூட இவரைப் பற்றியும் இவருடைய புத்தகங்கள் பற்றியும் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பது யதார்த்தமான உண்மை.

இந்நிலையில் முன்னணி ஊடகங்களும் முற்போக்கு எழுத்தாளர்களும் உண்மையை வெளிப்படுத்தாத நிலையில், சமூக வலைதளங்களில் நமக்கு வழக்கின் பின்னணியைப் பற்றிய உண்மைகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன.  

மிகச்சமீபத்தில், அதாவது டிசம்பர் 2014ல், சிங்கப்பூரில் உள்ள திருச்செங்கோட்டைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஒருவர் இந்த நாவலைப் படித்துவிட்டு, திருச்செங்கோட்டில் உள்ள தன் உறவினரிடம் தெரிவிக்க, அவரும் அதைப் படித்துவிட்டு அதிர்ச்சியடைந்துள்ளார். உள்ளம் கொதிக்க, பதிப்பகத்தைத் தொடர்பு கொண்டு மேலும் இரண்டு பிரதிகள் வாங்கித் தன்னுடன் தொடர்பில் இருக்கும் ஆன்மீகச் சங்கங்களுக்குக் கொடுத்துள்ளார். அவர்களும் படித்துவிட்டு மற்ற அமைப்புகளிடம் விஷயத்தை எடுத்துச் சென்றுள்ளனர். தங்கள் ஊரின் சிறப்பு மிக்க அர்த்தனாரீஸ்வரர் கோவிலையும், திருவிழாவையும் குறிப்பிட்டு, அக்கோவில் திருவிழாவில் குழந்தைப் பேறு இல்லாத பெண்கள் குழந்தைப் பெறவேண்டி சுதந்திரமாகக் கண்ட ஆண்களுடன் உறவுகொள்வதாக, இல்லாத ஒரு வழக்கத்தை வரலாற்று உண்மையாக எழுதி, தங்கள் ஊருக்கும் ஊர்பெண்களுக்கும் பெரும் களங்கம் ஏற்படுத்தியுள்ள பெருமாள் முருகன் மீது சட்டப்படி நடவடிகை எடுக்கவேண்டும் என்று அர்த்தநாரீஸ்வரர் கோவில் கிரிவல நலச்சங்கமும் மற்ற அமைப்புகளும் முடிவு செய்கின்றன.    

அம்முடிவின்படி, திருச்செங்கோடு நகரக் காவல் துறையிடம் நான்கு புகார் மனுக்களைக் கொடுத்துள்ளனர். புகார் கொடுத்தவர்கள் மனுவிற்கான ரசீதைப் பெற நகரக் காவல் நிலையத்திற்குச் சென்ற போது, ஊர் மக்களில் ஒரு பிரிவினர் தங்களுடைய எதிர்ப்பைத் தெரிவிப்பதற்காக நாவலை எரித்து ஆர்பாட்டம் நடத்தியுள்ளனர். இந்த ஆர்பாட்டத்தில் கட்சி, ஜாதி வேறுபாடுகளின்றி அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் கலந்துகொண்டுள்ளனர். கிட்டத்தட்ட 50 அமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்கள் பங்குபெற்றுள்ளனர். மொத்தத்தில் மாதொருபாகன் எதிர்ப்புப் போராட்டமானது திருச்செங்கோடு ஊர்மக்கள் அனைவரும் பங்குபெற்ற போராட்டம் என்பதே உண்மை. இப்போராட்டத்தை ஆர்.எஸ்.எஸ் ஏற்பாடு செய்தது என்றோ, ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியினர் ஏற்பாடு செய்தது என்றோ சொல்வது பொய் கூறி திசைதிருப்பும் வேலையாகும். இந்தப் பொய் கூறி திசை திருப்பும் வேலையைத்தான் முன்னணி ஊடகங்கள் செய்து வருகின்றன.

முன்னணி ஊடகங்கள் பரப்பிவரும் பொய்த்தகவல்களின் அடிப்படையில் திராவிட, கம்யூனிச, தலித் அரசியல் கட்சிகளும், எழுத்தளர்களும், அறிவு ஜீவிகளும் ‘கருத்துச் சுதந்திரம்’ என்கிற பெயரில் பெருமாள் முருகனுக்கு ஆதரவாகவும் ஊர் மக்களுக்கு எதிராகவும், எழுத்து மூலமும் பேச்சு மூலமும் தங்கள் கருத்துக்களைத் தெரிவிக்கின்றனர்.     

ஆனால் எந்த முன்னணி ஊடகமும் திருசெங்கோடு மக்கள் தரப்பின் நியாயத்தைக் கேட்டு வெளியிடவில்லை. பாதிக்கப்பட்டு பெரும் மனவுளைச்சலுக்கு உள்ளாகியுள்ள அவ்வூர் மக்களின் கருத்தையும் கேட்டு வெளியிடவேண்டும் என்கிற சமூகப் பொறுப்பு சிறிதும் இன்றி நடந்துகொண்டிருக்கின்றன முன்னணி ஊடகங்கள். மேலும், நாவலை எதிர்ப்பவர்கள் ஊர் மக்கள் என்கிற உண்மையை மறைத்து, அவ்வாறு எதிர்ப்பவர்கள் குறிப்பிட்ட ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களும் ஹிந்து அமைப்புகளும் என்று தொடர்ந்து பொய்யைப் பரப்பி வருகின்றன. ஆகவே தான் மாதொருபாகன் எதிர்ப்பாளர்கள் சமூக வலைதளங்களில் தங்கள் தரப்புக் கருத்துக்களை வெளியிட்டு வருகின்றனர்.

இந்தச் சூழ்நிலையில்தான், தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் சங்கம், நாமக்கல் மாவட்ட நிர்வாகம் ஏற்படுத்திய தீர்வை செல்லாத்தாக அறிவிக்க வேண்டும் என்று கோரி உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகியது. ஊர்மக்களும் நீதிமன்றத்தை அணுகியுள்ளனர். பெருமாள் முருகனையும் மனு அளிக்கச் சொல்லி உத்தரவிட்டுள்ள உயர் நீதிமன்றம் வழக்கு விசாரணையை ஃபிப்ரவரி 9ம் தேதிக்குத் தள்ளி வைத்துள்ளது.

பெருமாள் முருகன் மீதான குற்றச்சாட்டு
திருச்செங்கோடு மக்கள் பெருமாள் முருகன் மீது வைக்கும் குற்றச்சாட்டு என்னவென்றால், அவர் தங்களுடைய வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க கோவில் திருவிழாவையும் தங்கள் ஊர் பெண்குலத்தையும் இழிவு செய்துள்ளார் என்பதுதான்.

மேலும், அவ்வாறு இழிவு செய்துவிட்டு அதற்கு ஆதாரங்கள் உண்டு என்றும் சொல்லிவிட்டு, பின்னர் எதிர்ப்பாளர்கள் ஆதாரங்களைக் கேட்கும்போது அவற்றைத் தராமல், கற்பனை நாவல் என்று சொல்கிறார் என்பதும் அவர் மீது வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டு.

மாதொருபாகன் நாவல், திருச்செங்கோட்டில் வாழும் குழந்தைப் பேறு இல்லாத ஒரு தம்பதி பற்றியது. திருச்செங்கோடு அர்த்தனாரீஸ்வரர் கோவில் திருவிழாவில் 14ம் நாள் இரவில், அவ்வூரில் குழந்தைப் பேறு இல்லாத பெண்கள் திருவிழாவுக்கு வரும் மாற்று ஆண்களுடன் உறவு கொண்டு அதன் மூலம் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதும், அக்குழந்தையை ‘சாமி குழந்தை’ என்றும் ‘சாமி கொடுத்த பிள்ளை’ என்றும் வழங்குவதுமான ஒரு சம்பிரதாயம் அவ்வூரில் பல்லாண்டுகளாகக் கடைப்பிடித்து வரப்பட்டுள்ளது என்றும் எழுதியுள்ளார் பெருமாள் முருகன். அந்தச் சம்பிரதாயத்தைக் குறிப்பிட்டு கதையின் நாயகி அதை விரும்புவதாகவும், அவளுடைய கணவன் அதை விரும்பவில்லை என்றும், அவன் விருப்பத்தை மீறி வீட்டாரின் உதவியுடன் அவள் அத்திருவிழாவிற்குச் செல்கிறாள் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார் பெருமாள் முருகன். கதையின் களத்தை 60, 70 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில் வைத்துள்ளார்.

தன்னுடைய கள ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட நாவல் என்றும், அந்த ஆய்வுகளால் வரலாறு சார்ந்து விரிவாக எழுதத் தூண்டப்பட்டதாகவும் தன்னுடைய முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார். ஆகவே நாவலில் ஊரையும், ஊர் கோவிலையும், அக்கோவில் திருவிழாவையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லிவிட்டு திருவிழாவில் நடந்ததாக அவர் சொல்லும் சம்பிரதாயத்திற்கு ஆதாரங்கள் தரவேண்டியது அவருடைய கடமையாகிறது.    

பதிநான்காம் நாள் திருவிழா இரவைப் பின்வருமாறு வர்ணிக்கிறார் நாவலாசிரியர்:

“நான்கு ரத வீதிகளிலும் ஊர் நடுவே இருக்கும் இறக்கத்து கோயில் மண்டபங்களிலும் கலை நிகழ்ச்சிகளுக்குப் பஞ்சமிருக்காது. கொண்டாட்டத்தின் உச்சத்தில் வரைமுறைகள் எல்லாம் தகர்ந்து போகும். அந்த இரவே சாட்சி. இணங்கும் எந்த ஆணும் பெண்ணும் உறவு கொள்ளலாம். சந்துகளிலும் ஊரைச் சுற்றி இருக்கும் நிலங்களிலும் மலை மண்டபங்களிலும் பாறை வெளிகளிலும் உடல்கள் சாதாரணமாகப் பிணைந்து கிடக்கும். இருள் எல்லா முகங்களுக்கும் திரை போட்டு விடுகிறது. ஆதிமனிதன் இந்தத் திருவிழா கொண்டாட்டத்தில் உயிர் பெறுகிறான்.

திருமணமாகாத பெண்களை யாரும் அனுப்பமாட்டார்கள். முப்பது வயதுக்கு மேற்பட்ட பெண்களை எங்கும் பார்க்கலாம். ஆண்களிலோ இளைஞர் கூட்டம் அதிகமாய்த் திரியும். அந்த இரவில் எத்தனை பெண்களை முடியுமோ அத்தனை பெண்களை ஈர்க்க முயலும் இளைஞர்கள். பல இளைஞர்கள் அங்குதான் உறவின் முதல் சுவையை அறிவார்கள். கற்றுக்கொடுப்பவர்களாகப் பெண்கள்.”

“....கோயிலுக்கு எதிரே இருந்த தேவடியாள் தெருவில் அன்றைக்குக் கூட்டமே இல்லை. அந்தப் பெண்கள் நன்றாகச் சிங்காரித்துக்கொண்டு மண்டபங்களில் ஆடப்போனார்கள். “இன்னிக்கு நம்மள எவன் பாக்கறான். எல்லாப் பொம்பளைங்களும் இன்னிக்குத் தேவடியாதான்” என்று அவர்கள் பேசிச் சிரித்துப் போனார்கள்.”  

இவ்வாறாக மேலும் சில இடங்களில் வர்ணனையாகவும், உரையாடலாகவும் இதை எழுதியுள்ள நாவலாசிரியர், இப்பேர்பட்ட ஒரு சம்பிரதாயத்தை அர்த்தனாரீஸ்வரர் கோவில் திருவிழாவின் முக்கிய அம்சமாகவும், அது பல்லாண்டுகள் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட சம்பிரதாயமாகவும் முன்னிறுத்துகிறார்.

ஆதரவாளர்களின் கருத்துகள்
பெருமாள் முருகனுக்கு ஆதரவாகப் பேசும் ஊடகங்கள், முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள், மற்ற எழுத்தாளர்கள், அறிவு ஜீவிகள் ஆகியோர் முக்கியமாக முன்வைக்கும் வாதங்கள் மூன்று.

ஒன்று, எழுத்தாளரின் அடிப்படை உரிமை மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரம். தான் என்ன எழுத வேண்டும், தான் என்ன கருத்தை முன்வைக்க வேண்டும் என்கிற உரிமையும் சுதந்திரமும் எழுத்தாளனுக்கு உண்டு; எதைப்பற்றியும் விமரிசனம் செய்யும் உரிமையும் சுதந்திரமும் எழுத்தாளனுக்கு உண்டு;

இரண்டாவது, மாதொருபாகன் நாவலில் சொல்லப்பட்டது ஒன்றும் பாரதப் பண்பாட்டுக்குப் புதிய விஷயம் அல்ல; ஏற்கனவே பாரதத்தில் வழக்கத்தில் இருந்துவருவதுதான்; அதற்கு மகாபாரதமே சான்று; என்றெல்லாம் சொல்லி பெருமாள் முருகன் எழுதியுள்ளவற்றை நியாயப்படுத்துகிறார்கள்.

மூன்றாவதாக, நாமக்கல் மாவட்ட நிர்வாகம் நியாயமான முறையில் அமைதிப் பேச்சு வார்த்தை நடத்தவில்லை; எதிர்தரப்பில் பலரை அழைத்தும், எழுத்தாளர் தரப்பில் அவரை மட்டும் அழைத்தும், மாவட்ட நிர்வாகம் அவருக்கு அழுத்தம் கொடுத்து வற்புறுத்தி, புத்தகத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாக எழுதி வாங்கிக்கொண்டுள்ளனர், என்று சொல்கிறார்கள்.

எதிர்ப்பாளர்களின் கருத்துகள்
மாதொருபாகன் நாவலின் எதிர்ப்பாளர்களும் திருச்செங்கோடு மக்களும் தங்கள் வாதங்களைப் பின்வருமாறு முன்வைக்கிறார்கள்:

முதலாவதாக, எழுத்தாளருக்குக் கருத்துச் சுதந்திரம் உண்டு என்பதை நாங்கள் மறுக்கவில்லை. வரலாற்றுச் சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு கற்பனை நாவல்கள் எழுதுவதற்கும் நாங்கள் எதிரிகள் அல்ல. ஆனால் மாதொருபாகன் நாவலைப் பொறுத்தவரை, அவர் கள ஆய்வு செய்து ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் எழுதியதாகச் சொல்லியுள்ளார். மேலும், திருச்செங்கோடு ஊரையும், அவ்வூரில் உள்ள அர்த்தனாரீஸ்வரர் கோவிலையும், அதன் தேர்திருவிழாவையும் பெயர் குறிப்பிட்டுச் சொல்லி, அந்தத் திருவிழாவில் பதிநான்காம் நாளில் குழந்தைப்பேறு இல்லாத பெண்கள் மாற்று ஆடவருடன் உறவு வைத்துக்கொள்வதாகவும் எழுதியுள்ளார். இது அர்த்தனாரீஸ்வரர் கோவில் திருவிழாவில் இல்லாத ஒரு சம்பிரதாயத்தை இருந்ததாகச் சொல்வது மட்டுமல்ல, திருச்செங்கோடு ஊர் பெண்களின் மீது அவர் சுமத்தியிருக்கும் கடுமையான அவதூறும்ஆகும். இந்த அபாண்டமான அவதூறுக்கு ஆதாரம் அளிக்க வேண்டியது அவருடைய சமூகப் பொறுப்பு மட்டுமலாமல் ஒரு எழுத்தாளர் என்கிற முறையில் அவருடைய தார்மீகக் கடமையும் ஆகும், என்று சொல்கிறார்கள்.  

இரண்டாவதாக, கள ஆய்வுகளில் கிடைத்த வரலாற்றுச் சம்பவங்களின் அடிப்படையில் எழுதியதாகச் சொன்னவர், ஆதாரங்களைக் கேட்டதும் கற்பனையாக எழுதியது என்று பின்வாங்குகிறார். ஊரையும் கோவிலையும் அந்தக் கோவிலின் திருவிழாவையும் குறிப்பிடாமல் இவர் எழுதியிருந்தால் இவருடைய கற்பனையை யாரும் பொருட்படுத்தியிருக்கப் போவதில்லை. ஆனால் எங்கள் ஊர் பெண்குலத்தைக் குறிப்பிட்டு இழிவு படுத்தியுள்ளார். ஆகவே இவர் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும் என்றும், புத்தகத்தைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்றும், கோரிக்கை வைப்பதற்கு பாதிக்கப்பட்டவர்கள் என்கிற முறையில் எங்களுக்கு உரிமை உள்ளது. நாங்களும் வன்முறையில் இறங்காமல் ஜனநாயக முறைப்படி, ஆர்பாட்டம், பந்த் என்றுதான் எங்கள் போராட்டங்களை நடத்தினோம், என்று விளக்குகிறார்கள்.   

மூன்றாவதாக, மாவட்ட நிர்வாகம் தலையிட்டு ஏற்பாடு செய்த பேச்சுவார்த்தையில், அவர் வருத்தம் தெரிவித்து புத்தகத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாக உறுதியளித்ததோடு எங்களுடைய போராட்டம் முடிந்துவிட்டது. அவரிடம் தகுந்த ஆதாரங்கள் இல்லாத காரணத்தால்தான் அவர் அந்த முடிவுக்கு வந்துள்ளார். மாவட்ட நிர்வாகம் அவருக்கு அழுத்தம் கொடுத்து வற்புறுத்தியது என்று சொல்வது மிகைப்படுத்தலாகும். அதற்குப் பின்னர் மற்ற நூல்களையும் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாகவும், எழுத்துலகிலிருந்தே விலகிக் கொள்வதாகவும் அவராகவே அறிவிப்பு வெளியிட்டதற்கு எங்களைப் பொறுப்பாக்க முயல்வது முறையல்ல; அது ஊடகங்களும் முற்போக்கு எழுத்தாளர்களும் செய்யும் மிகத் தவறான செயல்; கண்டிக்கப்படவேண்டியதும் ஆகும், என்றும் கூறுகிறார்கள்.

மகாபாரதத்துடனான ஒப்பீடு
மகாபாரத இதிஹாசத்தில் விசித்திர வீரியன் இறந்த பிறகு, அவரது மனைவியரான அம்பிகையும் அம்பாலிகையும், குலத்திற்கும் ஹஸ்தினாபுர அரசிற்கும் வாரிசு வேண்டியிருந்த நிலையில், அக்காலத்தில் அசாதாரணமான சூழ்நிலையில், வழக்கில் இருந்த சம்பிரதாயப்படி, பெரியோர்களின் வழிகாட்டுதல்படி, வேத வியாசரின் யோக பலம் மூலம் திருதராஷ்டிரனையும் பாண்டுவையும் மகன்களாகப் பெறுகிறார்கள். இது அந்நாட்க்ளில் அபூர்வமாக வழக்கில் இருந்த நியோகி முறையாகும்.

இவ்வழக்கத்தையும் மாதொருபாகன் நாவலில் பெருமாள் முருகன் முன்வைத்துள்ள சுதந்திரமான கட்டுப்பாடற்ற பாலுறவையும் ஒப்பிடுவது மிகவும் அபத்தமானது. இதை அறிவார்ந்த எழுத்தாளர்களும், அறிவு ஜீவிகளும் முன்வைப்பது ஆச்சரியமாகவும் அருவருப்பாகவும் இருக்கிறது.

மேலும் ‘இதி ஹாசம்’ என்றால் ‘இது நடந்தது’ என்று பொருள். மகாபாரதம் நடந்த சரித்தரத்தைப் பேசும் ஒரு நூல். ஆனால் மாதொருபாகனில் நடக்கவே நடந்திராத ஒரு புனைச்சுருட்டை நடந்த வரலாறாக முன்வைக்கிறார் நாவலாசிரியர். ஆகவே மக்களின் நம்பிக்கைப்பாற்பட்ட ஒரு இதிகாசத்தையும் வெறும் புனைச்சுருட்டையும் ஒப்பிட்டு பேசுவதும், அந்தப் புனைச்சுருட்டை இதிகாசத்தைக்கொண்டு நியாயப்படுத்த முனைவதும் முறையானதல்ல; மிகவும் தவறான வாதமுமாகும்.

மாவட்ட நிர்வாகத்தின் நடத்தை
முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் சங்கத்தினரும், பெருமாள் முருகன் ஆதரவாளர்களும், மாவட்ட நிர்வாகம் ஊர்மக்களுக்கு ஆதரவாக நடந்துகொண்டது என்றும், நாவலாசிரியருக்கு பெரும் அழுத்தமும் நிர்பந்தமும் கொடுத்து நாவலைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாக எழுதி வாங்கிக்கொண்டது என்றும் பழி சுமத்துகிறார்கள்.

திருச்செங்கோடு நாமக்கல் மாவட்டத்தின் ஒரு முக்கிய நகரமாகும். மாவட்டத்தின் பெரும் பகுதிகளுள் ஒன்று. வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க கோவிலைக் கொண்ட ஊர். ஊரே கொந்தளித்துக் கொண்டிருக்கும்போது மாவட்ட நிர்வாகம் வாய் மூடி மௌனமாக இருக்க முடியாது. ஆர்பாட்டங்கள் நடக்கின்றன; புத்தக எரிப்பும் நடந்துள்ளது; ஊர் முழுவதும் ஒன்று திரண்டு முழு கடையடைப்பு நடத்தியுள்ளது. காவல்துறையிடம் நான்கு புகார்மனுக்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. எந்த நேரமும் எதிர்ப்பு பக்கத்து நகரங்களுக்கும் மாவட்டங்களுக்கும் பரவலாம் என்கிற சூழ்நிலை.

இந்நிலையில் சட்டம் ஒழுங்கை நிலைநாட்டவும், அமைதியை ஏற்படுத்தவும் தேவையான நடவடிக்கயை எடுக்கவேண்டியது மாவட்ட நிர்வாகத்தின் கடமையாகும். ஆகவே, மாவட்ட நிர்வாகம் அமைதிப் பேச்சுசார்த்தை நடத்தியதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. மாவட்ட நிர்வாகம் செய்து வைக்கும் சமரச முடிவு தனக்கு ஏற்பில்லை என்கிற பக்ஷத்தில், நாவலாசிரியர் தன்னுடைய நிலையைத் தெரிவித்து பேச்சு வார்த்தையிலிருந்து வெளியேறி இருக்கலாம். அதற்கான உரிமை அவருக்கு உண்டு.

பேச்சு வார்த்தை தோல்வி அடைந்த நிலையில், அவரோ அல்லது ஊர் மக்கள் தரப்போ நீதிமன்றத்தை அணுகவும் வழியிருக்கிறது. மேலும் பேச்சு வார்த்தை நடப்பதற்கு முன்பாகவே, நாவலாசிரியருக்கு எழுத்தாளர்கள் தரப்பிலிருந்தும் ஊடகங்கள் மத்தியிலும் பெரும் ஆதரவு வெளிப்பட்டுள்ளது. எனவே, பேச்சு வார்த்தையிலிருந்து விலகிக்கொண்டு, அவர்கள் ஆதரவுடன் அவரே நேரடியாக நீதிமன்றத்தை அணுகியிருக்கலாம். பேச்சுவார்த்தைக்கும் ஒரு திறமையான மூத்த வழக்கறிஞருடன்தான் சென்றிருக்கிறார்.

இருப்பினும் அவர் தன்னுடைய நாவலைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாக எழுதிக்கொடுத்துள்ளார். ஊர் மக்களும் அதை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். அதோடு மாவட்ட நிர்வாகத்தின் தலையீடு முடிந்துவிட்டது. ஆனால் நாவலாசிரியர் அதோடு நிறுத்திக்கொள்ளவில்லை. அதற்கு மேலும் ஒரு படி சென்று, தானாகவே எழுத்துலகிலிருந்தும், எழுதுவதிலிருந்தும் முழுவதுமாக வெளியே சென்று விடுவதாகவும், தான் எழுதிய மற்ற நூல்களையும் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதாகவும் அறிவித்துள்ளார். ஆகவே இதற்கு மாவட்ட நிர்வாகத்தின் மீது பழியைப் போடுவதை எந்த நடுநிலையாளர்களாலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.

கருத்துச் சுதந்திரம்
பெருமாள் முருகனுக்கு ஆதரவாகப் பேசுபவர்கள், தன்னுடைய கருத்துக்களை எழுத்து வடிவில் கொடுத்து ஒரு நாவலைத் தயாரிக்க அவருக்குச் சுதந்திரம் உண்டு. இந்திய அரசியல் சாஸனத்தின்படி அவருக்குக் கருத்துச் சுதந்திரம் உண்டு என்று கூறுகின்றனர்.

ஆனால் நமது அரசியல் சாஸனத்தில் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கான உரிமையைப் பாதுகாக்கும் க்ஷரத்து 19, அந்தக் கருத்துச் சுதந்திரத்தை முழுமையாக அளிக்கவில்லை. அளிக்கப்பட்டிருக்கும் கருத்துச் சுதந்திரமானது, நாட்டின் ஒற்றுமையையும் இறையாண்மையையும் பாதிக்காமல் இருக்க வேண்டும்; நாட்டின் பாதுகாப்புக்குப் பங்கம் விளைவிக்காமல் இருக்க வேண்டும்; வெளிநாடுகளுடனான உறவு பாதிக்கும்படியாக இருக்கக்கூடாது; சட்ட ஒழுங்குக்கோ பொது நலனுக்கோ கேடு விளைவிக்கக் கூடாது; நீதிமன்ற அவமதிப்பாகவோ, அவதூறாகவோ, குற்றத்தைத் தூண்டும் விதத்திலோ இருக்கக்கூடாது என்று 19வது க்ஷரத்து தெளிவாகக் கூறுகிறது.

பெருமாள் முருகன் எழுதியுள்ள அவதூறு மேற்கண்ட அரசியல் சாஸன க்ஷரத்தை மீறுவதாக இருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இதில் நாம் மேலும் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள் இருக்கின்றன. கருத்துச் சுதந்திரம் என்பது முழுமையானது அல்ல என்பதோடு மட்டுமல்லாமல், சமூகப் பொறுப்புடனும் இருக்க வேண்டும்; சமூகப் பிரக்ஞையுடன் தன் எழுத்துக்களை முன்வைக்கவேண்டியது ஒவ்வொரு எழுத்தாளனின் கடமையுமாகும்; தன்னுடைய எழுத்தினால் ஏற்படும் பின்விளைவுகளைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டியதும் அவருடைய சமூக, தார்மீகக் கடமையுமாகும்.  இவ்விஷயத்தில் பெருமாள் முருகன் தவறிழைத்திருக்கிறார்.

ஆகவே, அவருடைய தவறைக் கருத்துச் சுதந்திரம் என்கிற போர்வையால் மறைப்பது பயனளிக்காது.

முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள், திராவிடக் கட்சிகள் மற்றும் அறிவு ஜீவிகளின் இரட்டை வேடம்
எழுத்துச் சுதந்திரம், கருத்துச் சுதந்திரம் என்று வருகின்றபோது, எழுத்துலகில் கிட்டத்தட்ட அனைவருமே இரட்டை வேடம் போடுவதையே தொழிலாகக் கொண்டிருக்கின்றனர். அதற்கு ஏராளமான உதாரணங்கள் உள்ளன. சிலவற்றைப் பார்ப்போம்.

குமுதம் வார இதழில் காலஞ்சென்ற பிரபலமான எழுத்தாளர் சுஜாதாவின் தொடர்கதை ஒரு சமூகத்தினரால் கடுமையாக எதிர்க்கப்பட்டு, கடைசியில் அந்தத் தொடர் பாதியில் நிறுத்தப்பட்டது. அப்போது பாதிக்கப்பட்ட எழுத்தாளர் சுஜாதாவுக்கு எந்த முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கமும், திராவிட கம்யூனிச கட்சிகளும், அறிவு ஜீவிகளும் ஆதரவாக வரவில்லை.

எழுத்தாளர் ஹெச்.ஜி.ரசூல் 2007ல் இஸ்லாத்தில் குடி பண்பாடு பற்றிய ஒரு ஆய்வு கட்டுரை எழுதியபோது, ஜமாத் அவரை ஊர்விலக்கம் செய்தது. அதன் பிறகு அவர் நீதிமன்றங்களில் தன் பக்கத்து நியாயத்தை நிலைநாட்டி தனக்குச் சாதகமான தீர்ப்பு பெற்ற பிறகும், அவர் மீதான ஊர் விலக்கல் இன்றுவரை நீக்கிக்கொள்ளப் படவில்லை. அவருக்கும் அவர் குடும்பத்தினருக்குமான அடிப்படை உரிமைகளை ஜமாத்தினர் தரவில்லை. ஆனால் இன்றுவரை அவருக்கு ஆதரவாக எந்த முற்போக்கு சங்கமோ, திராவிட கம்யூனிச கட்சிகளோ, அறிவு ஜீவிகளோ வரவில்லை. இதை ஹெச்.ஜி.ரசூல் அவர்களே வெளியிட்டுள்ளார்.  

மாதொருபகன் நாவலைப் பதிப்பித்துள்ள காலச்சுவடு பதிப்பகத்தாரும் இதே இரட்டை நிலை கொண்டவர்கள்தான். 2004ல் காலச்சுவட்டில் வெளிவந்த ஒரு கட்டுரையை விமரிசனம் செய்து இலக்கிய உலகில் பெரிதும் மதிக்கப்படும் பிரபல விமர்சகர் திரு.வெங்கட் சுவாமிநாதன் அவர்கள் ‘திண்ணை’ இணைய இதழில் ஒரு கட்டுரை எழுதினார். அதைப் பொறுக்க முடியாத காலச்சுவடு பதிப்பகம் அவருக்கு வக்கீல் நோட்டீஸ் அனுப்பி, வழக்குத் தொடர்ந்து அவரைத் துன்புறுத்தி, பெரும் மனவுளைச்சலுக்கு ஆளாக்கியது. இன்று பெருமாள் முருகனுக்குக் கருத்துச் சுதந்திரம் உண்டு என்று வக்காலத்து வாங்கும் காலச்சுவடு பதிப்பகம், அன்று வெங்கட் சுவாமிநாதன் அவர்களின் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு ஏன் மதிப்பளிக்கவில்லை? இத்தனைக்கும் அவர் எழுதியது ஒரு விமரிசனக் கட்டுரை மட்டுமே. தன்னுடைய பத்திரிகைக் கட்டுரைப் பற்றிய விமரிசனத்தையே தாங்க முடியாத காலச்சுவடு, ஒரு ஊர் மக்கள் மீது, அவ்வூரின் பெண்குலத்தின் மீது கேவலமான அவதூறை அள்ளி வீசும்போது அவர்கள் அதைத் தாங்கிக்கொள்ள்வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது எவ்வகையில் நியாயம்? அந்த அவதூறைக் கருத்துச் சுதந்திரம் என்று நியாயப்படுத்த முயற்சிப்பது அநியாயம் அன்றி வேறென்ன?  

அதே போல விஸ்வரூபம் திரைப்படத்தை எடுத்த கமலஹாசனுக்கு 24 முஸ்லிம் அமைப்புகள் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்துப் போராட்டம் நடத்தி, அவர் இந்த நாடை விட்டே போய் விடுகிறேன் என்று சொல்லக்கூடிய அளவுக்கு விவகாரம் போனபோது, இந்த முற்போக்கு சங்கமும், திராவிட கம்யூனிச கட்சிகளும், அறிவு ஜீவிகளும் எங்கே போனார்கள்? இத்தனைக்கும் கமலஹாசன் காட்சிப்படுத்தியிருப்பது உலகில் நடக்காததை அல்ல; உலகெங்கும் இஸ்லாமிய பயங்கரவாதிகளால் நடத்தப்பட்டு வரும் தாக்குதல்களைத்தானே! கமலஹாசனின் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கு இவர்கள் ஏன் ஆதரவு தெரிவிக்கவில்லை?

Da Vinci Code (டாவின்ஸி கோட்) என்கிற திரைப்படத்தைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்று கிறிஸ்தவ அமைப்புகள் போராட்டங்கள் நடத்தியபோது, இன்று பெருமாள் முருகனுக்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுப்பவர்கள் யாரும் வாயைத் திறக்கவில்லையே, ஏன்?

அதே போல “முஸ்லிம்களின் அப்பாவித்தனம்” (Innocence of Muslims) என்கிற திரைப்படத்தை இந்தியாவில் தடை செய்த பிறகும், அதற்கு எதிராக தமிழகத்து முஸ்லிம் அமைப்புகள் சென்னையில் தொடர்ந்து நான்கு நாட்கள் போராட்டத்திலும் வன்முறையிலும் ஈடுபட்டபோது, இன்று கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பற்றிப் பேசும் திராவிட, கம்யூனிச கட்சிகளும், முற்போக்கு எழுத்தாளர்களும் வாய்மூடி மௌனம் சாதித்தது ஏன்?

சமீபத்தில் பாரிஸ் நகரில் Charlie Hebdo (சார்லீ ஹெப்தோ) என்கிற பத்திரிகையில், வெளியிடப்பட்ட கேலிச் சித்திரங்கள் தங்களைப் புண்படுத்திவிட்டதாகச் சொல்லி இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகள் அந்தப் பத்திரிகை ஆசிரியர் முதற்கொண்டு 12 பேர்களைச் சுட்டுக் கொன்றபோது இந்த முற்போக்கு எழுத்தாளர்களும் திராவிட கம்யூனிச கட்சிகளும், அந்தப் பத்திரிகையின் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவாக குரல் எழுப்பாதது ஏன்?

கிறிஸ்தவரும் இஸ்லாமியரும் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு எதிராக நடக்கும் போதெல்லாம் வாய்மூடி மௌனம் சாதிப்பதும், ஹிந்து மக்கள் வரலாற்றுப் பொய்களை எதிர்த்தும் தங்கள் மீது அநியாய அவதூறுகள் வீசப்படுவதை எதிர்த்தும் போராடும்போது கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு பேராபத்து என்று கொக்கரிப்பதும் தான் முற்போக்கா? இது போலித்தனமும் இரட்டை வேடமும் நிறைந்த அருவருப்பான நடத்தை அல்லாமல் வேறென்ன?     

விசாரணை தேவை
கலைகளுக்கான இந்திய மையம் (India Foundation of Arts) என்கிற அமைப்பு இந்த நாவலை எழுத பெருமாள் முருகனுக்கு நிதியுதவி அளித்துள்ளது. அவ்வமைப்பானது, “திருசெங்கோடு மலைக்கோவிலில் இருக்கும் தெய்வம் அர்த்தனாரீஸ்வரர் அல்லவென்றும், ஒரு மார்பகத்தை இழந்த கண்ணகிதான் என்றும் நிறுவ வேண்டி, ஒரு வரலாற்று ஆய்வை மேற்கொள்ள விரும்பியுள்ளார் பெருமாள் முருகன். திருச்செங்கோடு பற்றிய குறிப்பு ஒன்று சிலப்பதிகாரத்தில் வருவதாகவும் அவர் சொல்லியுள்ளார். இன்று நிலவும் சூழ்நிலைகளைக் கணக்கில் கொண்டு, ஆதிக்க மற்றும் தாழ்ந்த சாதிகளைப் பற்றி மட்டுமல்லாமல், அர்த்தனாரீஸ்வரர் வழிபாடு காரணமாக அவ்வூரில் எண்ணிக்கையில் சற்று அதிகமாக இருக்கும் திருநங்கைகளின் நம்பிக்கைகள் மற்றும் அனுபவங்கள் ஆகியவற்றையும் ஆய்வு செய்வதாகவும் சொல்லியுள்ளார். இன்றைய திருச்செங்கோட்டின் தொழில் நகர அமைப்பை களமாகக் கொண்டு காலத்தில் சற்றே பின் நகர்ந்து தன்னுடைய நாவலை அமைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளார்” என்று கூறியுள்ளது.

இந்த அமைப்பிற்கு ஃபோர்ட் ஃபௌண்டேஷன் (Ford Foundation) என்கிற மிகப்பெரிய அமெரிக்க அமைப்புடன் தொடர்பு இருப்பதாகத் தெரிகிறது. தமிழ்நாட்டிலுள்ள சில குறிப்பிட்ட தனிநபர்களும் அமைப்புகளும் கூட இவ்வமைப்பிடமிருந்து நிதி பெற்றுள்ளதாகவும் தெரிகிறது. 2005ல் பெருமாள் முருகனுக்கு நல்கை அளித்துள்ளதாகக் குறிப்பிடும் இவ்வமைப்பு, “திருச்செங்கோடு பற்றிய வரலாற்றை ஆய்வு செய்து அதைத்தழுவி நாவலை எழுதுவார்; இலக்கியம், நாட்டுப்புறக் கலைகள், புராணங்கள் முதலியவற்றில் திருச்செங்கோடைப் பற்றியுள்ள குறிப்புகளை ஆவணப்படுத்துவார்” என்றும் கூறுகிறது.

ஏற்கனவே ஃபோர்டு ஃபௌண்டேஷன் போன்ற அன்னிய நிறுவனங்களைப் பற்றி பலவிதமான குற்றச்சாட்டுகள் நம் நாட்டில் இலக்கிய, கலை, அறிவு ஜீவி தளங்களில் சொல்லப்படுகின்றன. எழுத்துலகிலும் கலையுலகிலும் உள்ள போலி மதச்சார்பின்மைவாதிகள், இடதுசாரி சிந்தனையாளர்கள் போன்றவர்களுக்கு நிதியுதவி செய்து பாரத கலாச்சார ஆன்மீகப் பாரம்பரியத்திற்கு எதிராகப் படைப்புகளைத் தயாரித்துப் பரப்புகின்றன என்கிற குற்றச்சாட்டுகள் நிலவுகின்றன. அம்மாதிரியாக நிதியுதவி செய்யும் நிறுவனங்களின் மீதும் அமைப்புகள் மீதும் நியாயமான சந்தேகங்கள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. இதைச் சில எழுத்தாளர்களும் கட்டுரையாளர்களும் எழுப்பியுள்ளனர். அன்னிய நிதியுதவியுடன் இயங்கும் அரசு சாரா அமைப்புகளைப் பற்றிப் புத்தகங்களும் எழுதப்பட்டுள்ளன; இந்திய உளவுத்துறையும் பல அறிக்கைகளை இது சம்பந்தமாக இந்திய அரசுக்கு அளித்துள்ளது. சமீபத்தில் கூட மத்திய உள்துறை அமைச்சகம் நூற்றி ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட அன்னிய நிதியுதவி பெறும் அரசு சாரா அமைப்புகளைக் கண்காணிப்பு வளையத்திற்குள் கொண்டுவந்து மேற்கொண்டு நடவடிக்கையும் எடுக்கவுள்ளது. இந்த மாதிரியான அரசு சாரா அமைப்புகள் நாட்டு வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு எதிராக மட்டுமல்லாமல், மதமாற்றத்தில் ஈடுபடுவது, பாரதிய கலாச்சாரப் பாரம்பரியத்தை அழிப்பது, கலை இலக்கியங்களை நவீனமயமாக்கல் என்கிற பெயரில் அவற்றின் தொன்மையை அழிப்பது, ஆன்மீகப் பாரம்பரியங்களை அவதூறு செய்வது போன்ற பல நிலைகளில் இயங்குகின்றன.

ஆகவே, திருச்செங்கோடு அர்த்தனாரீஸ்வரர் கோவிலின் பாரம்பரியத்தை இழிவு செய்யும் விதமாகவும், இல்லாத ஒரு வழக்கத்தை பாரம்பரியமாக இருந்து வரும் வரலாற்று நிகழ்வாக முன்னிறுத்தும் விதமாகவும் மாதொருபாகன் எழுதப்பட்டுள்ளதால், அனைத்து விதங்களிலும் இது விசாரணை செய்யப்பட வேண்டும் என்று ஊர்மக்களும் நடுநிலையாளர்களும் கருதுகின்றனர். வழக்கு நீதிமன்றத்திற்கு வந்துவிட்டபடியாலும், தமிழக அரசும் சம்பந்தப்பட்டுள்ளதாலும், இவ்விசாரணைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் எதிர்பார்க்கின்றனர்.

எழுத்தாளனுக்குக் கூடுதல் பொறுப்பு         
ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் அவன் சார்ந்த நாட்டின் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு செயல்படவேண்டிய பொறுப்பும் கடமையும் உள்ளது. அவன் ஒரு எழுத்தாளனாக இருந்தாலோ, அவனுடைய எழுத்து பல இடங்களுக்கும், பல தளங்களுக்கும், பல நாடுகளுக்கும் பரவும் என்பதால், அவன் கூடுதல் பொறுப்புடன் செயல்பட வேண்டியது அவசியம்.   

மாதொருபாகனில் சொல்லப்பட்டுள்ள “சுதந்திரமான” பாலுறவு வழக்கத்தை 70-80 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலக்கட்டத்தில் நடந்ததாகச் சொல்லுகிறார் பெருமாள் முருகன். ஆனால் திருச்செங்கோடில் இன்றும் வாழும் வயாதான முதியவர்கள் அது பச்சைப்பொய் என்று மறுக்கின்றனர். திருச்செங்கோடைச் சேர்ந்த 95 வயதாகும் செங்கோட கவுண்டர், “இம்மாதிரியான ஒரு வழக்கம் எங்கள் கோவில் திருவிழாவில் இருந்ததாகச் சொல்வது அபத்தம். அப்படி ஒரு வழக்கம் இருந்ததே இல்லை. அவர் ஏதாவது ஒரு கற்பனையான கோவில் பெயரையும் ஊர் பெயரையும் நாவலில் உபயோகப் படுத்தியிருந்தால் பிரச்சனையே வந்திருக்காது.” என்று சொல்கிறார்.

85 வயதான அவருடைய சகோதரர் கருப்பண்ண கவுண்டர், “நானும் என் அண்ணனும் கடந்த 75 ஆண்டுகளாக இந்தக் கோவில் திருவிழாவில் பங்குகொண்டு வருகிறோம். இப்படி ஒரு வழக்கம் இந்த ஊர் மக்களிடம் இருந்ததே இல்லை. அப்படி இருந்ததாகச் சொல்வது அபாண்டமான அவதூறு” என்று அடித்துச் சொல்கிறார்.         

ஆனால், பெருமாள் முருகன் தன்னுடைய மாதொருபாகன் புத்தகத்தில் தான் தந்துள்ள முன்னுரையில், “கலைகளுக்கான இந்திய மையம் அறிவிப்பு ஒன்றை வெளியிட்டிருந்தது. அதற்கு விண்ணப்பித்து நல்கை பெற்றேன். அதன் வழியாக என் ஆய்வை விரிவு படுத்திக் கள ஆய்வு செய்யவும் ஆவணங்களைச் சேகரிக்கவும் முடிந்தது.” என்கிறார். அதாவது கள ஆய்வு செய்து ஆவணங்களையும் சேகரித்துள்ளதாகச் சொல்கிறார். அப்படியென்றால் சேகரித்துள்ள ஆவணங்களைக் காட்டியிருக்கலாமே! ஏன் செய்யவில்லை? இப்போது கூட தாமதம் இல்லை; நீதிமன்றத்தில் அந்த ஆவணங்களைச் சமர்பிக்க ஒரு வாய்ப்பு உள்ளது. அவர் சொல்வது உண்மை என்கிற பக்ஷத்தில் அவர் அதைச் செய்ய வேண்டும்.  

தியடர் பாஸ்கரன் என்கிற கட்டுரையாளர் இந்த நாவலுக்கு எழுதியுள்ள விமரிசனத்தில், “பெருமாள்முருகனுக்கு நாவல் எழுதுவதற்குக் கிடைத்த நல்கையைக்கொண்டு திருச்செங்கோடு பகுதியையும் வரலாற்றையும் ஆழ்ந்த கள ஆய்வுசெய்து மாதொருபாகன் நாவலை உருவாக்கியிருக்கிறார். நாவலின் இடமும் காலமும் துல்லியமாகச் சித்தரிக்கப்படும்போது அதன் உயிரோட்டம் தீவிரமாகின்றது.” என்றும், “திருச்செங்கோட்டில் நடக்கும் தேர்த் திருவிழாவில் இந்த வழக்கம் இருந்திருக்கிறது.” என்றும் கூறுகிறார். இந்த விமரிசனத்தைத் தன்னுடைய வலைதளத்திலும் பதிப்பித்துள்ளார் பெருமாள் முருகன். ஆகவே, இதை சாதாரணமாகக் கற்பனையில் வடிவமைக்கப்பட்ட நாவல் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. நாவலில் சொல்லப்பட்டுள்ள மிகவும் முக்கிய அம்சமான தேர்திருவிழாவின் 14ம் நாள் ஊர் பெண்கள் மாற்று ஆடவருடன் உறவு கொள்வர் என்பதற்குத் தகுந்த ஆவணங்களைத் தரவேண்டிய சமூகப் பொறுப்பும் தார்மீகக் கடமையும் பெருமாள் முருகனுக்கு உண்டு. அவர் தன்னுடைய முகநூல் பக்கத்திலும், “மாதொருபாகன் நாவலுக்குத் தடை கோரும் இந்து, சாதிய அமைப்புக்களுக்கு எதிராகவும் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவாகவும் பல்வேறு அமைப்புகளும் நண்பர்களும் செயல்படுகின்றனர். விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சித் தலைவர் திரு.திருமாவளவன் அவர்களது அறிக்கையும் தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் சங்கத்தின் செயல்பாடுகளும் எனக்கு நம்பிக்கை தருகின்றன. இப்பிரச்சினையைத் துணிச்சலுடன் எதிர்கொள்ள நண்பர்களும் தோழர்களும் வாசகர்களும் உறுதுணையாக உள்ளனர். அனைவருக்கும் நன்றி.” என்றும் தன் கருத்தைப் பதிவு செய்துள்ளார். ஆகவே இவ்வளவு ஆதரவு இருக்கிறது என்று தெரிந்த நிலையிலும் அவர் எழுத்துலகிலிருந்து விலகுகிறேன் என்று சொல்லியிருப்பது சந்தேகத்திற்கு இடமளிக்கிறது. தன்னுடைய வலைதளத்தையும் முகநூல் பக்கத்தையும் இணையத்திலிருந்து நீக்கியிருப்பதும் நமது சந்தேகத்தைக் கூட்டுகிறது.  

இருப்பினும், மாவட்ட நிர்வாகம் தனக்கு நியாயம் வழங்கவில்லை என்று பெருமாள் முருகன் கருதும் பக்ஷத்தில், அவர் நீதிமன்றத்தை நாடி நியாயம் பெறக்கூடிய வாய்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த வாய்ப்பை அவர் பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். அதோடு மட்டுமல்லாமல் கருத்துச் சுதந்திரம் என்பது முழுமையானது அல்ல என்று மீண்டும் ஒரு முறை நிலைநாட்டுவதற்கு நீதிமன்றத்திற்கும் ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. இந்த வழக்கானது எழுத்தாளர்களுக்கும் கலைஞர்களுக்கும் தங்கள் சமூகப் பொறுப்பையும் தார்மீகக் கடமையையும் புரிந்துகொள்ள உதவும்.          

Read 1860 times
Rate this item
(4 votes)
Last modified on Tuesday, 15 March 2016 17:23

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Leave a comment