×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

கோவில் கோசாலைகள் பராமரிப்பு : அறநிலையத்துறைக்கு உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவு - 1

Friday, 03 April 2015 00:00 Written by  font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size

கோவில்கள் கோசாலைகளை ஆய்வு செய்ய மூவர் குழு
சமீப காலமாக தமிழகத்துக் கோவில்களில் உள்ள கோசாலைகளில், பசுக்கள் சரியாகப் பராமரிக்கப்படுவதில்லை என்றும், நூற்றுக்கணக்கான பசுக்கள் இறந்து போவதாகவும் காணாமல் போவதாகவும் தொடர்ந்து ஊடகங்களில் செய்திகள் வந்தவண்ணம் இருந்தன. தொடர்ந்து வரும் செய்திகளால் மனவருத்தமுற்ற சென்னையைச் சேர்ந்த பிராணிகள் நல ஆர்வலரும் எழுத்தாளருமான திருமதி ராதாராஜன் உயர் நீதிமன்றத்தில் 2013ம் ஆண்டு பொது நல வழக்கு (WP 28793 & 28794 of 2013) ஒன்றைத் தாக்கல் செய்தார்.

high court
அவர் தன் மனுவில், “தமிழகம் முழுவதும் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் கட்டுப்பாட்டில் பல கோயில்கள் உள்ளன. அங்கு பசுக்கள், கன்றுகளைப் பராமரிப்பதற்கு கோசாலைகள் (பசு மடங்கள்) உள்ளன. மத ரீதியாகவும், பொருளாதார ரீதியாகவும் கோயில்களிலேயே நிர்வாகத்தினரால் பசுக்கள் பராமரிக்கப்படுகின்றன. இது தொன்று தொட்டு நடைபெற்று வருகிறது. இந்த நிலையில், திருவண்ணாமலை அண்ணாமலையார் கோயிலில் உள்ள கோசாலையில் சரியான பராமரிப்பில்லாமல் பசுக்கள் இறந்தது தெரிய வந்தது.கோயில்களுக்குத் தானமாக வழங்கப்படும் பசுக்கள் நிர்வாக முறைகேடு, போதிய பராமரிப்பின்மை காரணமாக இது போன்று பாதிக்கப்படுகின்றன. எனவே, இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் கீழ் உள்ள கோயில்களில் கோசாலைகளின் பராமரிப்பைக் கண்காணிப்புக் குழு அமைத்து மேற்பார்வையிட உத்தரவிட வேண்டும்” என்று கோரியிருந்தார்.

வழக்கை ஏற்றுக்கொண்ட உயர்நீதிமன்றம், அவர் மனுவின் மீது விசாரணை நடத்தி, ஆகஸ்டு 2014ல், இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் கீழ் உள்ள முக்கியக் கோயில்களில் பசுக்கள் பராமரிக்கப்படும் விதம் குறித்து ஆய்வு செய்ய 3 பேர் அடங்கிய குழுவை அமைத்து உத்தரவிட்டது. மனுதாரரான ராதாராஜன், இந்திய விலங்குகள் நலவாரியத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் சுமதி குமார் மற்றும் கால்நடைத் துறை இணை இயக்குநர் எல்.அனந்த பத்மநாபனன் ஆகிய மூவர் அடங்கிய குழுவை அமைத்த உயர்நீதிமன்றம், தமிழகத்தில் உள்ள கோயில்களின் பசு மடங்களை ஆய்வு செய்து 2 மாதங்களுக்குள் அறிக்கை தாக்கல் செய்ய வேண்டுமென்று உத்தரவிட்டது.

மூவர் குழுவின் ஆய்வுத் திட்டம்
ஆகஸ்டு 27ம் தேதி அன்றே அறநிலையத்துறை அலுவலகத்தில் ஆணையரைச் சந்தித்த மூவர் குழு, தாங்கள் உடனடியாக கோவில்களுக்குச் சென்று ஆய்வுப் பணியை ஆரம்பிக்கப்போவதாகச் சொல்லி அறநிலையத்துறையில் முழு ஒத்துழைப்பையும் வெண்டிப் பெற்றனர். ஏற்கனவே உயர் நீதிமன்றத்தில் 30 கோவில்களின் பட்டியலை அளித்திருந்த அறநிலையத்துறை, மூவர் குழுவிடம் மேலும் 131 கோவில்களின் பெயர்கள் அடங்கிய இரண்டாவது பட்டியலை (இதில் முதலில் சொன்ன 30 கோவில்களும் அடங்கும்) அளித்தது.

அதனைத் தொடர்ந்து ஆகஸ்டு 30 அன்று விலங்குகள் நலவாரிய அலுவலகத்தில் சந்தித்த மூவர் குழு, தங்களுடைய பயணத் திட்டத்தை முடிவு செய்தது. ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகளில் பசுக்களின் இறப்பு கூடுதலாக இருந்தமையால் தமிழகத்தில் உள்ள நான்கு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகளுக்கும் போவதாகவும் முடிவுன் செய்தனர். அதன்படி, செப்டம்பர் 2ம் தேதி பயணத்தை ஆரம்பித்த குழுவினர், அக்டோபர் 5ம் தேதி வரை 21 கோவில்களின் கோசாலைகளைக் கண்டு ஆய்வு செய்தனர்.

gow shala2

ஆய்வு செய்யப்பட்ட கோவில்கள்

  • ஸ்ரீ மருந்தீஸ்வரர் கோவில், திருவான்மியூர், சென்னை
  • ஸ்ரீ கபாலீஸ்வரர் கோவில், மயிலாப்பூர், சென்னை
  • ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி பெருமாள் கோவில், திருவல்லிக்கேணி, சென்னை
  • ஸ்ரீ வடபழனி ஆண்டவர் கோவில், வடபழனி, சென்னை
  • ஸ்ரீ தியாகராஜஸ்வாமி கோவில், திருவொற்றியூர், சென்னை
  • ஸ்ரீ காமாக்ஷி அம்மன் கோவில், மாங்காடு
  • ஸ்ரீ தேவி கருமாரியம்மன் கோவில், திருவேற்காடு
  • ஸ்ரீ சுப்பிரமணியஸ்வாமி கோவில், திருத்தணி
  • ஸ்ரீ பாடலீஸ்வரர் கோவில், கடலூர்
  • ஸ்ரீ அருணாச்சலேஸ்வரர் கோவில், திருவண்ணாமலை
  • ஸ்ரீ தேவநாதஸ்வாமி கோவில், திருவஹிந்திபுரம்
  • ஸ்ரீ ரங்கநாதஸ்வாமி கோவில், ஸ்ரீரங்கம்
  • ஸ்ரீ அகிலாண்டேஸ்வரி கோவில், திருவானைக்காவல், திருச்சி
  • ஸ்ரீ ஒப்பிலியப்பன் கோவில், கும்பகோணம்
  • ஸ்ரீ நாகநாதஸ்வாமி கோவில், திருநாகேஸ்வரம், கும்பகோணம்
  • ஸ்ரீ சாரங்கபாணி பெருமாள் கோவில், கும்பகோணம்
  • ஸ்ரீ மீனாக்ஷி அம்மன் கோவில், மதுரை
  • ஸ்ரீ கள்ளழகர் கோவில், மதுரை
  • ஸ்ரீ தண்டாயுதபாணிஸ்வாமி கோவில், பழனி
  • ஸ்ரீ சுப்பிரமணியஸ்வாமி கோவில், திருச்செந்தூர்
  • ஸ்ரீ ராமநாதஸ்வாமி கோவில், ராமேஸ்வரம்


ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டவை

I. அரசின் நோக்கம்
கோவில்களிலிருந்து கிடைக்கும் வருமானத்தில் ஒரு பகுதியை ஆவினங்களின் நலத்திற்குச் செலவு செய்ய விருப்பமில்லாமல் அறநிலையத்துறையும் அதிகாரிகளும் இருப்பது தெரியவந்தது. இந்த நோக்கமே தமிழகத்து கோவில்களில் கோசாலைகள் மற்றும் பசுக்களின் நிலையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

  1. ஆரம்ப காலங்களில் கோவில் நிர்வாகம் பசுக்கள், கன்றுகள், காளைகள் ஆகியவற்றை ஏல முறையில் விற்றுவந்தன. ஏலம் எடுக்க வருபவர்களில் கசாப்புக் கடைக்காரர்களும், இறைச்சி வியாபாரிகளும் இருந்திருக்க வாய்ப்புண்டு. கால்நடைகளின் நலனுக்கு விரோதமான இந்த வழக்கத்தை உயர் நீதிமன்றம், ஏப்ரல் 2001ல் (வழக்கு W.P. No. 21663 of 2000 ) ஒரு உத்தரவு மூலமும், பின்னர் ஏப்ரல் 2004ல் நீதிமன்ற அவமதிப்பு மனு (contempt petition No. 245 of 2002 ) மீதான உத்தரவின் மூலமும் நிறுத்தியது.
  2.  ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதர் கோவிலில் ஏல முறை தொடர்ந்து வழக்கில் இருக்கவே, மீண்டும் நீதிமன்ற அவமதிப்பு மனு (Sub-Application No. 327 of 2004 ) ஒன்று போடப்பட்டு, அதற்கு உயர்நீதிமன்றத்தின் 15 பரிந்துரைகளை ஏற்றுக்கொண்டு செயல்படுவதாக பதிலளித்தது அறநிலையத்துறை.
  3. அறநிலையத்துறையில் கோவில்களிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் கால்நடைகளின் பராமரிப்பைக் கண்காணிக்க முறையான திட்டம் ஏதுமில்லையாதலால், யானை ராஜேந்திரன் என்னும் பிராணிகள் நல ஆர்வலர் மீண்டும் ஒரு ரிட் மனுவை (W.P No. 27323 of 2008) தாக்கல் செய்தார். அப்போது ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகள் அமைக்கப்படும் என்றும், சிறிய மற்றும் பெரிய கோவில்களிலிருந்து கால்நடைகள் அந்த ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகளுக்குக் கொண்டுசெல்லப்படும் என்றும் உறுதியளித்தது அறநிலையத்துறை. மேலும், அத்திட்டத்தின் கீழ், கால்நடைகளை மகளிர் சுய உதவிக்குழுக்களுக்கோ, உழவர் சங்கங்களுக்கோ, அரசிடமிருந்து 2 ஏக்கர் நிலம் இலவசமாகப் பெற்ற தனிநபர்களுக்கோ, ஹிந்து அமைப்புகளுக்கோ, மடங்களுக்கோ, ஜைன அமைப்புகளுக்கோ மாவட்ட ஆட்சியர் மூலமாகவோ அல்லது கோவில் நிர்வாக அலுவலர் மூலமாகவோ கொடுக்கப்படும் என்றும் அறநிலையத்துறை கூறியிருந்தது. ஆனால், உண்மையில் எந்த மடங்களுக்கும் அமைப்புகளுக்கும் கொடுக்காமல் மகளிர் சுய உதவிக் குழுக்களுக்கு மட்டுமே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அவ்வாறு கொடுக்கப்பட்டுள்ள கால்நடைகள் கசாப்புக்கடைகளுக்கும் இறைச்சிக்கூடங்களுக்கும் அனுப்பப்படுவதாக பழனி தண்டாயுதபாணிஸ்வாமி கோவில் அலுவலர் ஒருவர் தெரித்துள்ளார்.


II. திருவேற்காடு கருமாரியம்மன் கோவில், திருநாகேஸ்வரம் கோவில், கபாலீஸ்வரர் கோவில், வடபழனியாண்டவர் கோவில் போன்ற பல பெரிய கோவில்கள் கூட கோசாலைகளையும் கால்நடைகளையும் பராமரிப்பதில் வேண்டிய ஈடுபாட்டைக் காண்பிக்காமல் அசிரத்தையுடன் இருந்துள்ளனர். குழுவினர் ஆய்வு செய்த 21 கோவில்களிலும் இதே மனப்பான்மையே காணப்பட்டது. மேலும் இந்து அறநிலையத்துறையின் சுற்றறிக்கையை மீறும் விதமாக திருநாகேஸ்வரம் ஸ்ரீ நாகநாதஸ்வாமி கோவிலின் செயல் அலுவலர் 2 மாத கன்றுக்குட்டியைக் கூட ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைக்கு அனுப்பியுள்ளார்.

III. கட்டுமானமும் பராமரிப்பும்: குழுவினர் ஆய்வு செய்த 21 கோவில்களில் சென்னை வடபழனி ஆண்டவர் கோவில் மற்றும் மதுரை மீனாக்ஷி அம்மன் கோவில் தவிர மற்ற கோவில்களில் கோசாலைகளின் கட்டுமானமும் பராமரிப்பும் மிகவும் மோசமாக உள்ளது.

  1. கோசாலைகள் கூரை இல்லாமலும், சுற்றுச்சுவர் இல்லாமலும் பசுக்களுக்குச் சரியான பாதுகாப்பு இல்லாமலும், கழிவு நீர்கள் வெளியேறச் சரியான பாதைகள் அமைக்கப்படாமலும், மிகவும் அசுத்தமாகவும், கால்நடைகளின் ஆரோக்கியத்தைப் பாதிக்கும் விதத்திலும் உள்ளன. சிலவற்றில் உஷ்ணத்தை வெளியேற்றும் ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரை போடப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, கடலூர் ஸ்ரீ பாடலீஸ்வர்ர் கோவில், திருத்தணி ஸ்ரீ சுப்பிரமணியஸ்வாமி திருக்கோவில், கும்பகோணம் ஸ்ரீ சாரங்கபாணி கோவில் ஆகியவற்றில் கோசாலைகள் மிகவும் மோசமாக உள்ளன. ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலை என்று சொல்லப்பட்ட ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீரங்கநாதர் கோவில் நிர்வாகத்திற்க்கு உட்பட்ட கம்பரசம்பேட்டை கோசாலையின் நான்கு இடங்களில் மேற்கூரைகள் சிதிலம் அடைந்திருந்தன.
  2. பல கோவில்களில், கால்நடைகளைக் குளிப்பாட்டவோ அவற்றுக்குத் தீவனங்கள் அளிக்கவோ தேவைப்பட்ட அளவு ஊழியர்கள் இல்லை. தற்காலிகப் பணியாளர்களை அமர்த்துவதைத் தடை செய்துள்ள உயர்நீதிமன்ற ஆணையையும் சுட்டிக்காட்டி, அதன் காரணமாகக் கால்நடைகளை ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைக்கு அனுப்புவதாக பழனி கோவில் மூத்த அலுவலர் ஒருவர் தெரிவித்தார்.
  3. அக்கறையின்மை: பல கோவில்களில் கால்நடைகளைப் பற்றிய அக்கறையே இல்லை. உதாரணமாக, திருவேற்காடு கருமாரியம்மன் கோவிலில் பசுக்களுக்கென்று தனி இடம் இல்லாமல் 12 பசுக்கள் திறந்தவெளியில் கட்டப்பட்டிருந்தன. பக்தர்களிடமிருந்து தானமாக நூற்றுக்கணக்கான பசுக்கள் கிடைக்கும் கள்ளழகர் கோவிலில் 10, 15 பசுக்கள் மட்டுமே வைத்துக்கொள்ளும் அளவுக்குத்தான் இடமிருக்கிறது.
  4. பட்டினியில் துன்புறும் பசுக்கள்: பல கோவில்களில் கால்நடைகளுக்குப் பசுந்தீவனம் கொடுக்கப்படுவதில்லை. வெறும் காய்ந்துபோன வைக்கோல் மட்டுமே கொடுக்கப்படுகிறது. யாராவது பக்தர்கள் அகத்திக்கீரை அளித்தால் அது மட்டுமே பசுக்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. சமீப காலங்களில் பல பசுக்கள் இறந்துபோயுள்ளன. ஸ்ரீரங்கம் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலை, கும்பகோணம் ஸ்ரீ சாரங்கபாணி கோவில் கோசாலை, கும்பகோணம் ஸ்ரீ ஒப்பிலியப்பன் கோவில் ஆகியவற்றின் கோசாலைகளில் பச்சைக்கீரை பச்சைத் தீவன உணவு இல்லை. திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோவிலில் இருந்த நான்கு மாடுகளும் மிகவும் பலவீனமாக இருந்தன. உயர் நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்வதற்குக் காரணமாக இருந்த திருவண்ணாமலை அருணாச்சலேஸ்வரர் கோவில் கோசாலையில் உள்ள 100 பசுக்களும், ஸ்ரீரங்கம் கம்பரசம்பேட்டை கோசாலைகளில் இருந்த 19 பசுக்களும், தங்களுடைய சொந்த சிறுநீர் மலக் கழிவுகளிடையே பலவீனமாகப் படுத்திருந்தபடி, இந்து அறநிலையத்துறையின் கீழ் பசுக்கள் எவ்வளவு மோசமாகப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன என்பதற்கு அடையாளமாக இருந்தன.கம்பரசம்பேட்டை கோசாலையில் ஜனவரி 2014 முதல் செப்டம்பர் 2014 வரை பத்து மாடுகள் இறந்துவிட்டன.

    goshala 3
  5. மருத்துவ சிகிச்சையின்மை மற்றும் மோசமான நிலையில் பதிவேடு: பல கோவில்களில் பசுக்களுக்கு முறையான மருத்துவக் கண்காணிப்புகள் நடத்தப்படுவதில்லை. அப்படியே சிலமுறை மருத்துவர்கள் கோவில்களுக்குச் சென்று கால்நடைகளைச் சோதனை செய்தாலும், அவற்றின் பிரச்சனைகளை முறையாக பதிவேடுகளில் பதிவு செய்து அவற்றுக்குத் தகுந்த இடைவெளிகளில் சிகிச்சைகள் கொடுப்பது கிடையாது. கால்நடைகள் இறந்துபோனாலும் கூட, முறைப்படி செய்யவேண்டியப் பிரேதப் பரிசோதனையும் செய்வது கிடையாது.

ஸ்ரீ ஒப்பிலியப்பன் கோவிலில் 15 மாத கன்றுக்குட்டி எலும்பு முறிவு ஏற்பட்டு அதிர்ச்சியில் இறந்த்தாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆனால் எலும்பு முறிவும் அதிர்ச்சியும் எப்படி ஏற்பட்ட்து என்பதற்கன காரணம் சொல்லப்படவில்லை.

தேவி கருமாரியம்மன் கோவில் கோசாலையில் ஒரு பசு பாம்புக் கடியினால் இறந்த்தாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பிரேதப் பரிசோதனை செய்யாமல் பாம்புக்கடி என்று எவ்வாறு கண்டுபிடித்தார்கள் என்பது தெரியவில்லை.

பார்த்தசாரதி கோவிலில் இருக்கும் பலவீனமான நான்கு மாடுகளையும் கவனித்து வரும் மருத்துவர்கள், கோவில் நிர்வாகத்திடம் அவற்றிற்குத் தேவையான தீவனங்கள் மற்றும் கவனிப்பு பற்றி எதுவும் அறிவுறுத்தவில்லை.

திருத்தணி சுப்பிரமணியஸ்வாமி கோவில் கோசாலையில் 2011ம் ஆண்டு 13 மாடுகளும், 2013ம் ஆண்டு 16 மாடுகளும் இறந்துபோயுள்ளன. பசி, பேதி, நுரையீரல் பாதிப்பு, கல்லீரல் பாதிப்பு, என்று பலவிதமான காரணங்கள் சொல்லப்பட்டாலும், மாடுகள் சாகும் நிலைக்கு வரும்வரை நிர்வாகம் மருத்துவர்களுக்குத் தெரிவிக்காமல் இருந்துள்ளது தெரியவந்தது. டாக்டர்.கே.முருகன் என்பவர் கொடுத்திருந்த இறப்புச் சான்றிதழ் நம்பத்தகுந்ததாக இல்லாமல், மிகவும் சந்தேகத்திற்கு உரியதாகவும் இருந்தது.

திருவானைக்காவல் ஸ்ரீ அகிலாண்டேஸ்வரி கோவில் கோசாலையிலும் 2013ம் ஆண்டு 7 பசுக்கள் பல்வேறு காரணங்களால் இறந்துள்ளன. நிர்வாகமும் சரியாகக் கவைக்கவில்லை; மருத்துவர்களும் முறையாக்க் கண்காணிக்கவில்லை. ஆனால் தற்போது பொறுப்பேற்றிருக்கும் நிர்வாக அலுவலர் முறையாகக் கவனித்து வருகிறார். பசுக்களும் ஆரோக்கியமாக இருக்கின்றன.

IV. கேள்விக்குறிய ‘கோதானம்” திட்டம்: அறநிலையத்துறை கேள்விக்குறியதான ஒரு “கோதானம்” திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. அதாவது, அரசு ஆணை (47262/2011/M 3/ dated 17-04-2012) படி, பக்தர்கள் ஒரு பசுவையோ, காளைமாட்டையோ கோவிலுக்குத் தானம் செய்ய விரும்பினால், கோவிலில் ஏற்கனவே உள்ள மாட்டை ரூ.10,000க்கு வழங்கி, பின்னர் பக்தரை அதற்குப் பூஜை செய்யவைத்து அதையே கோவிலுக்குத் திரும்பவும் தானம் செய்யச் சொல்கிறார்கள். இந்தத் திட்டத்தின்படி, ஒரே பசுவை பலமுறை விற்று தானமாகப் பெறுகிறார்கள். இதை கபாலீஸ்வர்ர் கோவில் மற்றும் மருந்தீஸ்வரர் கோவில் நிர்வாக அலுவலர்கள் உறுதி செய்தனர். இந்தத் திட்டத்தின் மூலம், கோவிலுக்கு வருமானமும் கூடுகிறது, கால்நடைகள் அதிக அளவில் வருவதும் தவிர்க்கப்படுகிறது. இந்த்த் திட்டத்தின் மூலம் கிடைக்கும் வருமானத்தையும் கோசாலைகளுக்காகச் செலவு செய்வதில்லை. அதை பொது வருமானக்கணக்கில் ஏற்றிவிடுகிறார்கள். மேலும் யாரவது சில பக்தர்கள் தாங்களாகவே வாங்கிக்கொடுக்கும் பசுக்களை ஏற்றுக்கொள்ளச் சொல்லி வற்புறுத்தினால், அவர்களிடம் பசுவின் பராமரிப்பிற்கு ரூபாய் 1000 பெற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. அவ்வாறு கிடைக்கும் பசுக்களையும் கோவிலின் நிர்வாக அலுவலர் முன் அனுமதியின்றி ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைக்கு அனுப்பிவிடுகிறார்.

4

V. ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகள்: ஸ்ரீரங்கம் கம்பரசம்பேட்டை, திருச்செந்தூர் நாலு மூலைக் கிணறு மற்றும் பழனி களிமண்டையம் ஆகிய இடங்களில் உள்ள ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகள் எந்தவிதமான அடிப்படை வசதியும் இல்லாத காரணத்தாலும் அவற்றினால் எந்த விதமான பயனும் இல்லாத காரணத்தாலும், அவை உடனடியாக மூடப்பட வேண்டும் என்று இக்குழு கருதுகிறது.

ஸ்ரீரங்கம் கம்பரசம்பேட்டை கோசாலை பல ஏக்கர்கள் பரப்பளவு கொண்டிருந்தாலும், அதன் தாவரச் சூழலுக்குச் சரியான பாதுகாப்பு இல்லை. சுற்றுப்புறச் சுவரோ, வேலிகளோ போடப்படவில்லை. யார் வேண்டுமானாலும் உள்ளே செல்லலாம்; வெளியே வரலாம். ஒரே ஒரு கான்கிரீட் தளமும், அதன் மேல் ஓட்டைகள் கொண்ட கூரையும் கொண்ட ஒரே ஒரு சிறிய அமைப்பு கோசாலை என்ற பெயரில் இருக்கிறது. புற்களோ, பச்சைக் கீரைகளோ, பச்சைத் தீவன்ங்களோ, வேறு மரங்களோ எதுவுமே இல்லை.

பழனி களிமண்டையம் கோசாலை பழனியிலிருந்து 37 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. பிரதான சாலையிலிருந்து கோசாலைக்குச் செல்வதற்குச் சரியான சாலை வசதிகள் இல்லை. மேடும் பள்ளமும் கொண்ட மண்பாதை மட்டுமே இருக்கிறது. அந்தப் பாதையில் மாடுகளை ஏற்றிக்கொண்டு செல்வதே அவற்றுக்குப் பெரும் சித்திரவதையாக இருக்கும். இங்கும் சரியான பாதுகாப்பு இல்லை. இங்கு நிலத்தடி நீர் மிகவும் அரிது. 450 அடிகள் தோண்டப்பட்ட ஒரே ஒரு ஆழ்குழாய் கிணறு மட்டும்தான் இந்தக் கோழாலையில் நீர் ஆதாரம். இந்தக் கோசாலை ஒட்டன்சத்திரத்திற்கு அருகில் இருப்பது மற்றொரு பிரச்சனை. இந்த ஒட்டன்சத்திரத்தைத்தான் கேரளாவுக்கு லட்சக்கணக்கில் கால்நடைகளைக் கடத்திச் செல்லும் திருமுருகன் போக்குவரத்து நிறுவனம் தலைமையிடமாகக் கொண்டு இயங்கி வருகிறது. ஆகவே, ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலை அமைக்க களிமண்டையத்தைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

5

திருச்செந்தூர் நாலு மூலைக் கிணறு கோசாலை பற்றி அறநிலையத்துறை இந்த உயர் நீதிமன்றத்துக்கு அளித்த அறிக்கையில், ஜனவரி 2011 முதல், டிசம்பர் 2013 வரையிலான தகவல்கள் மட்டுமே சொல்லப்பட்டுள்ளன. இந்தக் குழுவினர் திருச்செந்தூர் சென்ற போது, கோவிலுக்குள்ளே இருக்கும் சிறிய கோசாலைக்குத்தான் அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். 15 மாடுகள் மட்டுமே வைத்துக்கொள்ளக்கூடிய இவ்வளவு சிறிய கோசாலையில் எவ்வாறு நூற்றுக்கணக்கான மாடுகள் இருக்க முடியும்? என்று கேட்ட பின்புதான் கோவில் நிர்வாக அலுவலர் நாலு மூலைக் கிணறு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலை மூடப்பட்டதைத் தெரிவித்தார். இந்த ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலை 2014 ஜனவரியில் மூடப்படுவதற்கு முன்னால், எந்த விதமான பயன்பாட்டிற்கும் உதவாத வகையில், 47.5 லக்ஷம் ரூபாய் செலவழிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், அறநிலையத்துறை ஆணையர் கையெழுத்திட்டுள்ள ஒரு அலுவலக அறிக்கையின்படி, இந்தக் கோசாலையில்தான் 5300 மாடுகள் “காணாமல்” போயுள்ளன.

dead cows

சுற்றுப்புறச் சூழல் மற்றும் கால்நடைகள் பாதுகாப்பு கருதி விலங்குகள் நல ஆர்வலரான திரு யானை ராஜேந்திரன் என்பவர் 2008ல் இந்த உயர் நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த வழக்கில் ((WP 27323 of 2008) தமிழக அரசு ஒரு அறிக்கை தாக்கல் செய்தது. அவ்வரிக்கையின் 6வது பத்தியில், அறநிலையத்துறை அமைச்சரும், கால்நடைத்துறை அமைச்சரும் கலந்துகொண்ட கூட்டத்தில்,பழனி, திருச்செந்தூர், ராமேஸ்வரம், திருச்சி சேலம், மதுரை, தஞ்சாவூர் ஆகிய இடங்களில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகள் அமைக்கப்படும் என்றும், அவ்விடங்களில் பச்சைத் தீவனங்கள் பயிரிடப்படும் என்றும், கால்நடைகளின் சாணம், சிறுநீர் போன்ற கழிவுகளிலிருந்து இயற்கை உரம், விபூதி, மருந்துகள், இயற்கை எரிவாயு போன்றவை தயாரிக்கப்படும் என்றும் முடிவு எடுத்திருப்பதாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், அந்தமாதிரியான செயல்பாடுகள் எதையும் அரசு மேற்கொள்ளவில்லை என்று இந்தக் குழு தீர்மானமாக அறிவிக்கிறது. அறநிலையத்துறை உயர்நீதிமன்றத்திற்கு அளித்துள்ள அறிக்கையில் உரிமை கொண்டாடியுள்ளதைப்போல, இவ்விடங்களில் மாட்டுத்தீவனங்கள் பயிர் செய்யப்படவில்லை; கோசாலைக்கூடங்கள் கட்டப்படவில்லை; இயற்கை உரத் தயாரிப்புகளோ, இயற்கை எரிவாயு உற்பத்தியோ செய்யப்படவில்லை; விபூதியும் தயாரிக்கப்படவில்லை. அதற்கு மாறாக, அவ்விடங்களிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான மாடுகள் காணாமல் போயுள்ளன. நூற்றுக்கணக்கான மாடுகள் இறந்துபோயுள்ளன.

இந்த மாதிரியாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகளை அமைப்பதன் மூலம், கோவில்களின் கால்நடைகளைக் கடைசி வரைக் காப்பாற்றும் தன் கடமையிலிருந்தும் பொறுப்பிலிருந்தும் அறநிலையத்துறை தப்பித்துக்கொள்ள முயல்கிறது. மேலும் அக்கோசாலைகள் ஊருக்கு வெளிப்புறத்தில் வெகு தொலைவில் இருப்பதால் அங்கே நடப்பது எதுவும் பக்தர்களுக்கோ பொதுமக்களுக்கோ தெரியவராத சூழ்நிலை நிலவுகிறது. எனவே, இந்தப் பயனற்ற ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகள் உடனடியாக மூடப்படவேண்டும்.

பசுக்கள் மாயமாவதற்கான காரணம்: அறநிலையத்துறையின் கீழ் உள்ள கோவில்களில் ஒருவிதமான அனுமானத்துடன் கூடிய செயல்பாடு காணப்படுகிறது. அது பின்வருமாறு:

  • கோவில்களுக்கு வரும் பசுக்களின் எண்ணிக்கையை முடிந்த அளவு குறைவாக வைத்துக்கொள்வது
  • இந்த நோக்கத்துடன் கோதானம் திட்டத்தில் ஒரே பசுவைப் பல பக்தர்களுக்கு விற்று அதையே மீண்டும் தானமாகப் பெறுவது.
  • ஏற்கனவே உள்ள கோசாலைகளை ஒவ்வொன்றாக மூடிக்கொண்டே வருவது.
  • கால்நடைகள் தானமாக வந்தவுடன் அவற்றை உடனடியாக மாவட்ட ஆட்சியரின் மூலம் ஏதாவது அரசுத் திட்டத்தின் கீழ் வெளியேற்றுவது• கோவில்களுக்கு வரும் மாடுகளை ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகளுக்கு அனுப்பி, அங்கிருந்து மாவட்ட ஆட்சியர் மூலம் வெளியேற்றுவது.


இவ்வாறு, தனியார் கோசாலைகளுக்கு வெளியேற்றப்படும் கால்நடைகளோ, அல்லது மகளிர் சுய உதவிக்குழுக்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் கால்நடைகளோ பிறகு என்னவாகின்றன என்பதற்கான எந்தவிதமான மேற்பார்வையும் சோதனையும் நடத்தப்படுவதில்லை. தகவல்களும் ஆவணப்படுத்தப் படுவதில்லை. மேலும், ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகளில் இறந்ததாகச் சொல்லப்பட்ட கால்நடைகளின் எண்ணிக்கை கவலை தருவதாக இருக்கிறது.

ஸ்ரீரங்கம் (கம்பரசம்பேட்டை) ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலையிலிருந்து 2011 முதல் 2013 வரை மாவட்ட ஆட்சித்தலைவரால் வெளியே அளிக்கப்பட்டவை 169 மாடுகள். இவ்விரண்டு ஆண்டுகளில் 97 மாடுகள் இறந்துபோயுள்ளன.

பழனி களிமண்டையம் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலையில் 2011ல் 128 மாடுகளும், 2012ல் 136 மாடுகளும் 2013ல் 98 மாடுகளும் இறந்துபோயுள்ளன. 2012ல் 216 மாடுகளையும், 2013ல் 386 மாடுகளையும் மாவட்ட ஆட்சியர் சுய உதவிக் குழுக்களுக்கு அளித்துள்ளார். 2008 முதல் இங்கே மொத்தம் 817 மாடுகள் சுய உதவிக் குழுக்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளன. சராசரியாக இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரு மாடு இறந்து போகிறது.

திருச்செந்தூர் நாலு மூலைக் கிணறு கோசாலையிலிருந்து 5300 மாடுகள் காணாமல் போயுள்ளன. 536 மாடுகள் சுய உதவிக் குழுக்களுக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கோசாலை மூடப்பட்ட பிறகு சுய உதவிக் குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்கள் வாரத்திற்கு இரண்டு முறை கோவிலுக்கு நேரடியாக வந்து பசுக்களைப் பெற்றுச் செல்வது வாடிக்கையாகிவிட்டது. இதுவரை 1711 மாடுகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

ராமேஸ்வரம் ஒருங்கிணைகப்பட்ட கோசாலையிலிருந்து நவம்பர் 2010 முதல் ஜூலை 2014 வரை சுய உதவிக் குழுவினருக்கு 536 மாடுகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

மதுரை ஸ்ரீ கள்ளழகர் கோவில் கோசாலையைப் பற்றி அவசியம் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். இந்தக்கோவில் ஒவ்வொரு வருடமும் பக்தர்களிடமிருந்து ஐநூறுக்கும் அதிகமான மாடுகளைத் தானமாகப் பெறுகிறது. ஆனால், அம்மாடுகளை வைத்துப் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கான எந்தவிதமான வசதிகளும் இங்கில்லை. இங்கிருந்து மாடுகள் வந்த வேகத்திலேயே வெளியே அனுப்படுகின்றன. மாவட்ட ஆட்சித்தலைவர் உடனடியாக அவற்றை சுய உதவிக் குழுவினருக்கு அளித்துவிடுகிறார். உதாரணத்திற்கு 11.01.2014 முதல் 29.09.2014 வரை 606 மாடுகள் சுய உதவிக் குழுவினருக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

அதாவது கோவில்களிலிருந்து ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோசாலைகளுக்கும், பின்னர் அங்கிருந்து சுய உதவிக்குழுவினருக்கும் மாடுகள் அனுப்பப்பட்டு, பிறகு காணாமல் போய் விடுகின்றன.


(தொடரும்)

Read 1628 times
Rate this item
(0 votes)
Last modified on Friday, 03 April 2015 13:37

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

1 comment

  • Comment Link Kulendiran Friday, 17 July 2015 08:17 posted by Kulendiran

    மிக நன்றி !
    அருமையான பதிவுகள் !
    உங்கள் பதிவு எங்கள் பாக்கியம் !
    ஒம் நமசிவாய !
    It is a disgrace to have such officials to protect Goosalai.....! If I am in India, I may seriously think of looking after the Koomathaa..!

Leave a comment