×

Notice

Please enter your DISQUS subdomain in order to use the 'Disqus Comments (for Joomla)' plugin. If you don't have a DISQUS account, register for one here

தேவை மகளிர் தினம் அல்ல; மகளிர் திறன்!

மார்ச் 8ம் தேதி  சர்வதேச மகளிர் தினமாக உலகின் பல்வேறு நாடுகளில் உற்சாகமாகக் கொண்டாப்படுகிறது. நம் நாட்டிலும் மேற்கத்திய நாடுகளின் கலாச்சார பாதிப்பின் காரணமாகக் கடந்த சில ஆண்டுகளாக மகளிர் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. இப்படி ஒர்குறிப்பிட்ட தினத்தை பெண்மையைப் போற்றும் இந்தியாவில் கொண்டாட வேண்டுமா என்று அலசுவதற்கு முன்னால், இந்த மகளிர் தினக் கொண்டாட்டம் எப்படி உருவானது என்பதைப் பார்ப்போம்.
 
 
மகளிர் தினம் உருவான கதை
 
 
 
Womens Day 1
 
 
 
 
19ம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் மேலை நாடுகளில் பெண்கள் ஆண்களுக்கு நிகராகச் சமஉரிமை கேட்டுப் போராடத் தொடங்கினர். 1908 ஆம் ஆண்டு நியூயார்கில் 15,000 பெண்கள் குறைந்த நேரப்பணி, வேலைக்கு ஏற்ற சிறப்பான சம்பளம், வாக்குரிமை ஆகிய கோரிக்கைகளுடன் வீதிகளில் அணிவகுத்துச் சென்றனர். 1909 ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் சோஷலிசக் கட்சி, 1908ஆம் ஆண்டில் நடந்த போராட்டத்தின் நினைவாக, பிப்ரவரி 28ம் தேதியை தேசிய பெண்கள் தினமாக  அறிவித்தது. அதன்படி அமெரிக்கா முழுவதும் பிப்ரவரி 28ம் தேதி தேசிய பெண்கள் தினமாக  அனுசரிக்கப்பட்டது. அப்பொழுது முதல், பிப்ரவரி மாதத்தின் கடைசி ஞாயிறு பெண்கள் தினமாகக் கொண்டாடப்பட்டு வந்தது. 
 
 
இந்நிலையில் 1910ல் டென்மார்க்கின் நகரமான கோபன்ஹேகனில் சர்வதேச உழைக்கும் பெண்கள் மாநாடு நடந்தது. இதில் ஜெர்மனியின் சோஷலிச டெமோக்ரடிக் கட்சியின் பெண்கள் அலுவலகத் தலைவராக இருந்த கிளாரா ஜெட்கின் என்பவர் ஒரு யோசனையை முன்வைத்தார்.  உலகில் உள்ள நாடுகள் அனைத்தும் ஒவ்வொரு வருடமும் ஒரே நாளில் பெண்கள் தினத்தை அனுசரிக்கவேண்டும், அதில் பெண்கள் தங்கள் உரிமைகளைக் கோரி குரல் எழுப்ப வேண்டும், என்று முன் மொழிந்தார். இந்த மாநாட்டில் 17 நாடுகளிலிருந்து 100க்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் வெவ்வேறு அமைப்புகளிலிருந்து வந்து கலந்து கொண்டனர். ஜெட்கினின் இந்த யோசனையை ஒருமனதாக அனைவரும் ஏற்றனர். அதன் விளைவாக சர்வதேச பெண்கள் தினம் உருவானது. ஆனால் இந்த மாநாட்டில் தேதி ஏதும் குறிப்பிடப்படவில்லை.
 
 
 
 
 
Womens Day 2
 
 
 
 
இதனைத் தொடர்ந்து, 1911 ஆம் ஆண்டு முதல் சர்வதேச பெண்கள் தினம் முதன்முறையாக ஆஸ்திரியா, டென்மார்க், ஜெர்மனி, மற்றும் சுவிட்சர்லாந்து நாடுகளில் மார்ச் 19ம் தேதி அனுசரிக்கப்பட்டது. 10லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட பெண்களும் ஆண்களுமாக, பேரணியாகத் திரண்டு பெண்களுக்கு வேலையில் சம உரிமை, வாக்குரிமை ஆகியவற்றைக் கேட்டுப் பிரச்சாரம் செய்தனர். ஆனால் அமெரிக்கர்கள் பிப்ரவரி மாதத்தின் கடைசி ஞாயிறையே தேசிய பெண்கள் தினமாக அனுசரித்தார்கள். இந்தப் பேரணி முடிந்து ஒரு வாரத்திற்குள், அதாவது மார்ச் 25ம் தேதி, நியூயார்க் நகரில் முக்கோண துணி தொழிற்சாலையில் தீவிபத்து ஏற்பட்டது. இதில் 140க்கும் மேற்பட்ட பெண் தொழிலாளர்கள் உயிரிழந்தனர். இதில் அநேகமானவர்கள் அமெரிக்கவாவிற்குப் பிழைப்புத் தேடி வந்த வெளிநாட்டினர்.
 
 
 
 
 
Womens Day 3
 
 
 
 
Triangle Shirtwaist factory யில் வேலை நேரம் முடியும் வரை தொழிலாளர்கள் வேலையிலிருந்து பாதியில் வெளியில் செல்வதைத் தடுப்பதற்காகவும், திருட்டைத் தடுப்பதற்காகவும், அவர்கள் வேலை செய்யும் அறைக் கதவை பூட்டி வைத்துவிடுவதை வழக்கமாக அந்த தொழிற்சாலையின் உரிமையாளர்கள் கொண்டிருந்தனர். அந்தத் தொழிற்சாலை 8,9,10வது தளங்களில் இயங்கி வந்துள்ளது. திடீரென தீவிபத்து ஏற்பட்டவுடன் வெளியே செல்லும் வழியும் பூட்டி இருந்த நிலையில் நிறைய தொழிலாளர்களால் மேலிருந்த ஜன்னல்கள் மூலம் குதித்துத் தப்ப இயலவில்லை. இந்தத் தொழிற்சாலையில் அதிகளவில் பெண்கள் வேலை பார்த்து வந்தனர். இந்தக் கோரத் தீ விபத்து தொழிலாளர்களின் மோசமான நிலையை உலகுக்கு உணர்த்தியது. இந்நிகழ்வு, சர்வதேச பெண்கள் ஆடை தொழிலாளர்கள் சங்கம் (International Ladies Garment Union) மேலும் வளர்ச்சியடையவும், அவர்களின் உரிமைக்காகப் போராடவும் உதவியது.  
 
 
இதே ஆண்டில் மெஸேசூசெட்ஸில் “Bread and Roses” என்ற வாசகத்துடன் நெசவுத் தொழிலாளர்கள் சிறப்பான ஊதியம் மற்றும் மேலான பணிபுரியம் சூழல் ஆகியவற்றை வலியுறுத்தி மாபெரும் 8 வார வேலை நிறுத்தப் போராட்டத்தை நடத்தினர். இந்தப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட பெரும்பாலோனார் பெண்கள். “We Want bread, but we want roses, too” என்ற கோஷத்துடன் போராடினர். 
 
 
இதன் பிறகு 1913ல் ரஷ்யப் பெண்கள் பிப்ரவரி கடைசி ஞாயிறை முதல் சர்வதேச பெண்கள் தினமாக அனுசரித்தனர். அதைத் தொடர்ந்து 1914 வரை பெண்களால் வழிநடத்தப்பட்ட சில பேரணிகள், வேலை நிறுத்தப் போராட்டங்கள் நடந்திருந்தாலும், அவை எதுவும் மார்ச் 8ம் தேதி நடைபெறவில்லை.
 
 
 
 
 
Womens Day 4
 
 
 
 
1917 ஆம் ஆண்டு செயிண்ட் பீட்டர்ஸ்பர்கில் பிப்ரவரி மாதத்தின் கடைசி ஞாயிறு அன்று ரஷ்ய பெண்கள் “bread and peace”  என்ற போராட்டத்தைத் தொடங்கினர். முதல் உலக யுத்தத்தில் 2 மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட ரஷ்ய வீரர்கள் போரில் மடிந்ததையும், நாட்டில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்தையும் எதிர்த்து இந்த போராட்டத்தை நடத்தினர். அரசியல்வாதிகளின் எதிர்ப்புகளை மீறி இந்தப் போராட்டம் நடந்தது. இந்தப் போராட்டம் அந்த நாட்டின் மன்னன் ஆட்சியைத் துறக்கக் காரணமாக அமைந்தது. பிறகு வந்த இடைக்கால ரஷ்ய அரசு பெண்களுக்கு வாக்குரிமை அளித்தது. இந்தப் போராட்டம் ரஷ்யாவின் ஜுலியன் காலண்டர் படி  பிப்ரவரி 23ம் தேதி அன்று தொடங்கப்பட்டது. இந்த நாள் கிரிகோரியன் காலண்டரின் படி மார்ச் 8 ஆகும். அதன் பிறகு 1921ஆம் ஆண்டிலிருந்து  மார்ச் 8ம் தேதி சர்வதேச பெண்கள் தினமாக அதிகாரப் பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டு இன்று வரை கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. 1975ஆம் ஆண்டு முதல் ஐக்கிய நாடுகள் சர்வதேச மகளிர் தினத்தை கொண்டாடத் தொடங்கின.
 
 
இவ்வாறாகத் தான் சர்வதேச மகளிர் தினம் என்பது உருவானாது. ஆனால் நாம் இதை அனுசரிப்பது தேவையா என்பதைப் புரிந்துகொண்டு தெளிவடைய, நம் நாட்டில் பெண்களின் நிலை எப்படி இருந்தது என்பதை பார்க்க வேண்டும்.
 
 
பாரதத்தில் பெண்கள் நிலை
 
 
வேத காலம் தொட்டு நம் பாரத நாட்டில் பெண்களின் நிலை மிகவும் மேலோங்கியே இருந்துள்ளது. பெண்கள் நன்கு படித்தவர்களாகவும், சிறந்த நிர்வாகிகளாகவும் இருந்துள்ளனர். ஆண்களுக்குச் சமமாகவே இருந்துள்ளனர். நம் நாட்டில் ஆண்களும், பெண்களும் சமம் என்பதையும் விட ஒருவருக்கொருவர் நிகரானவர்களாகவும் ஒத்துழைப்பவர்களாகவும் இருந்துள்ளனர் என்பதே உண்மை. 
 
 
 
 
 
Womens Day 5
 
 
 
பழங்காலத்தில் ஆண்களும் பெண்களும் தங்களுக்கு இயற்கையாக அமைந்திருக்கும் உடற்கூறுகளின் திறன் மற்றும் தங்களின் இயல்பான வலிமை ஆகியவற்றை நன்றாக புரிந்து வைத்திருந்தனர். அதன் அடிப்படையில் ஆண்களும் பெண்களும் இந்தச் சமுதாயத்தில் அவர்களின் பங்களிப்பை முறையாக அளித்து இந்த மனித குலம் தழைக்கச் செயல்பட்டனர். அதுவே ஹிந்து தர்மமாகவும் இருந்தது. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையில் உயர்வு தாழ்வு இல்லை என்கிற தத்துவத்தின்அடிப்படையில் தோன்றியது அர்த்தநாரி தத்துவம். சிவனும், பார்வதியும் உடலின் சரிபாதியான தோற்றம். இயற்கையின் நியதியும் அதுவே. இந்த தர்மம் தான் நம் நாட்டில் இருந்தது. ஒரு குடும்பத்தில் கணவன் மனைவி எப்படி இயைந்து வாழ வேண்டும் என்பதை உணர்த்துவதற்காகவே இந்த தத்துவம் அமைந்தது. இதன் அடிப்படையிலேயே கணவன் மனைவியை சகதர்மிணி என்று அழைத்தான். நம் நாட்டில் பெண்களை வெறும் குழந்தை பெற்றுத் தருபவளாக மட்டும் பார்க்கவில்லை. நம் நாட்டில் பெண்கள் வீட்டு நிர்வாகம், கால்நடைகளை நிர்வகிப்பது, சொத்துக்களை நிர்வகிப்பது போன்றவற்றைச் செவ்வனே செய்து வந்துள்ளனர். கல்வியிலும் சிறந்து விளங்கியுள்ளனர். வேத காலத்திலும் சரி, மன்னர்கள் காலத்திலும் சரி, ஏராளமான உதாரண பெண்மணிகள் நமது வரலாற்றில் இருக்கின்றனர். 
 
அன்னிய கலாச்சாரத்தின் பாதிப்பு
 
 
ஆனால், இவை அனைத்தும் அந்நியப் படையெடுப்புகளின் விளைவாகவும், காலனி ஆதிக்கத்தின் விளைவாகவும் மாறிப் போயின. நம் நாட்டில் பெண்களின் நிலை சரியத் தொடங்கியது. பெண்களிடமிருந்த உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டன. பெண்களைப் பாலியல் ரீதியாக மட்டும் பார்க்கத் தொடங்கினார்கள். பெண்களுக்கு எதிரான பல கொடுமைகள் நம் நாட்டில் அரங்கேறியது. பெண் உரிமை கேட்டுப் போராட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. அதன்பின் பல சமூக சீர்திருத்தவாதிகளின் தொடர் பிரச்சாரம் மூலமாகவும், அரசியல் சட்டங்கள் மூலமாகவும், பெண்களுக்கு எதிரான கொடுமைகள் ஒழிக்கப்பட்டு வருகிறது. இவை அனைத்திற்கும்  காரணம்  நம் நாட்டில் இருந்த உயர்ந்த நம் ஹிந்து தர்மத்தை மறந்து, ஆண் பெண் இனத்திற்கு இடையே உயர்வு தாழ்வு கற்பித்ததும், பெண்களைப் பாலியில் ரீதியாக மட்டுமே பார்த்ததும் ஆகும். 
 
 
 
 
 
Womens Day 6 
 
 
 
 
 
இருப்பினும் நம் நாட்டில் இன்று பெண்களின் நிலை உயர்ந்து வருகிறது என்று சொல்லலாம். எல்லா துறைகளிலும் இன்று பெண்கள் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு வருகிறார்கள். இது ஒரு புறம் இருந்தாலும் இன்னும் நம் நாட்டில் பெண் சிசுக் கொலையும், பால்ய விவாகங்களும், பாலியல் பலாத்காரங்களும் அரங்கேறி கொண்டுதான் இருக்கின்றன. இவைகள் ஒழிக்கப்பட வேண்டும். மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தின் விளைவாகப் பெண்களைப் போகப் பொருளாக மட்டும் பார்க்கும் போக்கு நம் நாட்டிலும் அதிகரித்து வருகிறது. அதன் விளைவாகவே நம் நாட்டில் இன்று பாலியல் குற்றங்கள் அதிகரித்து வருகின்றன. அதே சமயம், இதை ஊடகங்கள், குறிப்பாக ஆங்கில ஊடகங்கள், மிகவும் பெரிதுபடுத்தி இந்தியாவில் பெண்கள் அனைவருமே பாலியல் பிரச்சினைகளுக்கு உள்ளாவது போலும் நாட்டில் பெண்கள் சுதந்திரமாக உலவ முடியாத சூழ்நிலை இருப்பது போலும் சித்தரிக்கின்றன. 
 
பெண்ணியம் பேசும் இன்றைய பெண்கள்
 
 
 
 
 
Womens Day 8
 
 
 
 
 
 
பெண்களும் தங்களின் உண்மையான திறமை மற்றும் சமுதாயத்தில் தங்களின் பங்கு ஆகியவை குறித்து உணராமல், மேம்போக்காகச் சம உரிமை என்ற பெயரில் செயல்படும் போக்கும்  நம் கலாச்சாரத்தை சீரழித்து வருகிறது. இன்றைக்குப் பெண் உரிமைக்காகப் போராடுவதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் அனேக பெண்கள் நல அமைப்புகளும், உண்மையாக பெண்களுக்குத் தேவையானவை எவை என்பது தெரியாமலும், பெண்கள் இயற்கையாக அளிக்க வேண்டிய சமூகப் பங்களிப்பு பற்றி புரியாமலும் செயல்பட்டு வருகின்றனர். இன்றைய ஊடகங்களில் வரும் சின்னத்திரைக் கதைகளும், விளம்பரங்களும், சினிமாக்களும் பெண்களை இழிவாகவே சித்தரிக்கின்றன. இதை எதிர்த்து எந்தப் பெண் அமைப்புகளும் போராடுவதில்லை. 
 
பெண்களின் பொறுப்பு 
 
 
 
ஒரு ஆணும், பெண்ணும் இந்த மனித சமுதாயத்தின் இரு கண்கள். மனித குலம் மேம்பட இருபாலாரும் சேர்ந்து ஒருவருக்கொருவர் இணைந்து செயல்படவேண்டிய தருணம் இது. தாய்மை என்பது பெண்களுக்கு இயற்கை கொடுத்த கொடை. அவள் தான் இந்த மனிதச் சங்கிலி தொடரக் காரணமாக இருப்பவள். ஆனால் அத்துடன் பெண்ணின் பங்கு முடிவதில்லை. இந்த மனித சமுதாயத்தை போஷிப்பதில் பெண்களுக்கு ஒரு பெரும் பங்களிப்பு உள்ளது.
 
 
பொருளாதார நிபுணரும் கட்டுரையாளரும் பேச்சாளருமான ஆடிட்டர் குருமூர்த்தி அவர்கள், “நம் நாட்டில் குடும்ப அமைப்புகள் முறையாக இருப்பதும், பெண்கள் குடும்பத்தைச் சிறப்பாக நிர்வகித்து முதியோர்களைக் காப்பது, பணத்தை சேமிப்பது, குடும்பப் பொருளாதாரத்தை நிர்வகிப்பது, சிக்கனத்தைக் கடைப்பிடிப்பது போன்றவற்றை திறம்படச் செய்கின்றனர். பெண்கள் நிதியை நிர்வகிப்பதால் 2013ம்ஆண்டு 10 லட்சம் கோடி ரூபாய் வரை குடும்பங்களில் சேமிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், பெண்களிடம் சேமிப்பை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் நம் நாட்டின் பொருளாதாரம் மேலும் சிறப்படைய வாய்ப்பு உள்ளது” என்று தனது உரைகளிலும், கட்டுரைகளிலும் தொடர்ந்து கூறிவருகிறார். மேலும், இந்தியப் பொருளாதாரம் இயற்கையிலேயே பெண் தன்மை கொண்டது என்றும் கூறியுள்ளார். இதை ஆண்களும் உணரவேண்டும். பெண்களும் தங்கள் பொறுப்பை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும்.
 
ஹிந்து மத கலாச்சாரமும் பெண்களும்
 
 
20ம் நூற்றாண்டின் சர்வதேச பெண்கள் தினம் கொண்டாடும் வேளையில், நம் நாட்டில் இப்படித் தனியாக ஒரு நாளைக் கொண்டாட வேண்டிய அவசியம் உண்டா என்று நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.  குறிப்பிட்ட தினம் என்று இல்லாமல் எத்தனையோ நாட்களைப் பெண்களின் பெருமைகளைப் பறைசாற்றும் விதத்தில் கொண்டாடி வந்துள்ளோம். நம் ஹிந்து மதத்தில் பெண்களை என்றும் அடிமைப் பொருளாகவோ, போகப் பொருளாகவோ பார்க்கவே இல்லை. பெண்கள் முழுமையாக போற்றப்பட்டே வந்துள்ளார்கள். இடைக்காலத்தில் ஏற்பட்ட சறுக்கல்கள் அந்நியப் படையெடுப்புகளினாலும், நம் நாடு காலனி ஆதிக்கத்தினால் அடிமைப்பட்டு கிடந்தனாலும் ஏற்பட்டவையே.
 
 
 
நம் ஹிந்து மதத்தில் பெண்களுக்கு வழிபாட்டு உரிமை பூரணமாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. நவராத்திரி ஒன்பது நாட்கள் செய்யும் விரதமாகட்டும், வரலட்சுமி பூஜையாகட்டும் அனைத்துமே பெண்களால் செய்யக் கூடிய வழிபாடுகள். இந்த நவராத்திரி தினங்களில் சிறுமியர்கள் தேவியர்களாகவே போற்றப்படுகிறார்கள். சுமங்கலி பூஜையும் பெண்களை தேவிகளாகவே நினைத்துச் செய்யப்படுவது தான். அதே போல், நம் நாட்டில் உள்ள அநேக நதிகளின் பெயர்கள் பெண்களின் பெயரில் தான் அழைக்கப்படுகின்றன. இதிகாசங்களிலும் பெண்கள் போற்றப்பட்டே வந்துள்ளனர். உதாரணத்திற்கு மகாபாரத்தில் ஒரு காட்சியில், திரெளபதி தன் மருமகளான உத்திரைக்குக் குடும்பத்தை எப்படி நிர்வகிக்கவேண்டும், என்பதைச் சொல்லித் தருவதாக அமைந்துள்ளது. ஆகையினால், குடும்பத்தை நிர்வகிப்பதைப் பெண்களே செய்து வந்துள்ளனர் என்பது தெரிய வருகிறது.
 
 
அதே போல மன்னர்கள் காலத்திலும் பெண்கள் தாயாகவும், சகோதரியாகவும் இருந்து ராஜரீகக் காரியங்களில் தங்களது புத்திரர்களுக்கும் சகோதரர்களுக்கும் ஆலோசனைகள் சொல்லி வழிகாட்டிகளாகவும் இருந்துள்ளனர். சத்திரபதி சிவாஜி மாமன்னராக விளங்கியதற்கு அவரின் தாயார் கொடுத்த வளர்ப்பும், ஊக்கமும், வழிகாட்டலும் தான் காரணம்.
 
 
 
 
 
 
 
Womens Day 9
 
 
 
 
 
 
 
ராஜராஜ சோழன் பெரும் சக்கிரவர்த்தியாக விளங்கியதற்கு அவரது சகோதரி குந்தவை நாச்சியாரின் வளர்ப்பும், வழிகாட்டுதலும் காரணம். அதோடு மட்டுமல்லாமல், ஜான்ஸி ராணி, ராணி பத்மினி, வேலு நாச்சியார் போன்ற வீர மங்கைகளும் ஆண்களுக்குச் சரிசமமாக வெற்றி மங்கைகளாக வலம் வந்துள்ளனர். 
 
 
 
 
 
Womens Day 10
 
 
 
 
 
 
இருபாலாரும் இணைந்து செயல்படுவோம்
 
 
ஆதலால் நம் நாடு என்றுமே பெண்மையைப் போற்றி வணங்கி வந்துள்ளது. நம் ஹிந்து மதத்தில் பிரதான தெய்வங்களாக போற்றப்படும் சிவன், பிரம்மா, விஷ்ணு ஆகிய மூவருமே பெண்களுக்குச் சிறப்பான இடத்தை அளித்துள்ளனர். சிவன் உடலில் சரிபாதி இடத்தை பார்வதிக்கும், விஷ்ணு தன் மார்பில் லட்சுமிக்கும், பிரம்மா தன் நாவில் சரஸ்வதிக்கும் இடமளித்து உள்ளதாக நம் புராணங்கள் சொல்கின்றன. இவை எதைக் காட்டுகின்றன என்றால்  மனிதர்களாகிய நாம் ஆணும், பெண்ணுமாக இணைந்து இந்த சமுதாயம் உயர்வடைய நடந்துக் கொள்ள வேண்டிய இயற்கை நியதியை அனுதினமும் உணர்த்தவே. 
 
 
ஆகையினால் இந்த சம உரிமைப் போராட்டங்களை விடுத்து மனித இனம் உய்ய இருபாலாரும் இணைந்து இயற்கையின் சூட்சுமத்தை உணர்ந்து அவரவர் பங்களிப்பை இந்த சமுதாயத்திற்கு அளித்து, நாம் மறந்த நம் தர்மத்தை மீட்டு எடுக்கவேண்டும். இதன் மூலம் நம் நாட்டில் பெண்களுக்கு எதிரான அவலங்களைக் களைந்து மற்ற நாடுகளுக்கு முன்னோடியாக நம் நாட்டை நாம் இட்டுச் செல்லவேண்டும். இதன் மூலம் நாம் மற்ற நாடுகளுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்து மனித குலம் தழைக்கச் செய்யவேண்டும்.
Read 638 times
Rate this item
(1 Vote)
Last modified on Wednesday, 16 March 2016 17:20

Email This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Leave a comment